Maria (Magdalena)

"Dit was vroeger een heilig woud met middenin een heilige vruchtbaarheidsboom. Die boom moest weg. Een monnik begon van de boom een soort Maagd Mariabeeld te maken. Toen hij daar mee bezig was, werd hij bezeten door een erotische energie. Hij had tegen wil en dank van de boom een aantrekkelijke vrouw gemaakt. O, dacht hij, ik heb er een Maria-Magdalena van gemaakt. Vervolgens begon hij dat beeld te bezitten. Hij bezat haar. En bezat haar. De volgende dag voelde hij zich schuldig, zo schuldig dat hij boete deed en zich - naar de legende - castreerde. De andere monniken snelden toe en staken het beeld in brand. De legende wil dat het beeld schreeuwde terwijl het in brand werd gestoken en dat het geschreeuw nooit meer gestopt is. Dat is dus wat wij hier horen. Of denken te horen. Eén voet schijnt niet afgebrand te zijn, die is nog steeds onvindbaar. Die zou hier dus overal kunnen zijn" (Wayn Traub)



© Koen Broos, Maria-Magdalena


(Wayn Traub, ik heb het moeilijk met die kerel. En toch halsstarrig doorgebeten. Na Maria-Dolores en Jean-Baptiste : Maria-Magdalena. Niet onverdeeld, o nee, maar gelukkig nog niet op een mentale leeftijd, waarop men denkt waar te maken wat men benoemt, meent te benoemen, meent te weten . Toneelhuis, 12.11.09)