30-10-2009
29-10-2009
Do animals cry
"Vaak wordt een familie voorgesteld als een stabiel gegeven, als iets waar je op kan vertrouwen. Ik voel dat zo niet aan. Ik denk dat de rol die je speelt in een familie steeds aan verandering onderhevig is, en vaak de uitkomst is van een lange ontwikkeling" (Meg Stuart)
(met puike stip : Do animals cry, dans- en theaterproductie van Damaged Goods & Meg Stuart, één van de betere, zoniet. Muziek Hahn Rowe, deSingel, 29.10.09)
28-10-2009
Tien kilo (woorden)
© Ofelia Rodríguez
Tien kilo, roept hij, hooguit ! En die schaar mag je vergeten. Een schaar tot daar, schik ik, maar wat met de woorden ? Het blijft tien, irreversibel. Ik buig en prop en tel onwillig : 483, 484, 485 tot het weegschaallichtje pinkt. Rood. En wat met komma- en knobbelvormig, schrik ik. Zelfs de woorden atropa, kaf en blauwbaard zal ik moeten achterlaten. Ben ik inhalig misschien ? Wil ik te veel ? Ik zal ginds nieuwe woorden creëren, beslis ik, meer in de lengte dan in de breedte, vol en met blos, mixed pickles met veel eu's. Geniepig steek ik titaniumfiets, dat is licht, in mijn jas. En prismatische tol neem ik schielijk in de mond, evenals ruim en sop. Maximaal, articuleert de man en toont ditmaal tien vingers. Boven hem dralen wolken in slierten, onverschillig.
27-10-2009
26-10-2009
(on)(ver)schilligheid
© Tim Eitel
"In de vroege ochtend liep ik in de witglimmende, lege straten naar iets te zoeken wat ik zou kunnen onthouden voor de moeilijke dagen die nog zouden komen. Iets tegen de onverschilligheid"
(Johan de Boose, De poppenspeler en de duivelin, 2009, 106)
25-10-2009
Is it
© Ed Ruscha
this is a show, bloklettert ze / korrelig op de wind, it is. hoe / wil je geteld, herinnerd, / bemind ? / als schroef ? nopjesgoed ? avant- / la-lettre ? te / is gebrek, zeg ik, / behalve in terug, gedurig. dan / de sluier met inscripties / en die papieren figuur, / daar. ik voel / spijkers in de maag, l'opinion d'estomac, / te mono, te bode in de nacht, / als omslag. this / is nearly a show, it is / more likely / a milky palette, although / she
(geïnspireerd op een Katrien-Schaubroeck-lezing over Nussbaum, Martha, 23.10.09)
24-10-2009
Nooit echt thuis
(Theatervoorstelling Airport Kids van Lola Arias & Stefan Kaegi. Acteurs zijn kinderen van internationale topmanagers : kinderen met meerdere paspoorten, een nomadisch bestaan en een eigen creditcard om een vlucht naar oma te boeken, deSingel, 24.10.09)
Zuiveringszout
[uz podpolja]
Zuiveringszout, / ik had het nog willen zeggen, / vlakaf. / Ik betracht immers reeds lang / wat verlangen niet vermag, / hoewel mijn haren uit de wrongel draaien, / mijn regenwoudharen. / De mantelman was me voor : / wat heb je gegeten ? / Gedronken ? / Ik knipper de ogen groter / dan de buik, o / bruikleen breekt ! Gij / chemisch zurend
23-10-2009
22-10-2009
21-10-2009
Het wit is geen wit
We drukken elkaar niet in de armen, ginds, zelfs niet houterig. Bij aankomst wordt er enkel geschud, een enkele keer gekust, kort, soms krachtig, dat is al.
Een unicum, Brakman, stak Bart van wal, een illuster schrijver, maar duister, onhelder over onheldere dingen van zijn. En daarom onbegrepen, dito onbekend. Toch kalkte de man meer dan vijftig boeken, die hij naar eigen zeggen schreef voor de goede lezer. Bart lachte. Bart is licht in de manier waarop hij lacht.
Geen koude grond voor Brakman, daar, en hoewel we elkaar bij het afscheid evenmin omarmen, keerde ik warm, eenparig.
© Brakman, vetkrijttekening bij 'Pop op de bank', 1989
"De pop is, net als de roerloze figuur in mijn autobiografie, omgeven door oervormen. Sneeuw als vorm. Op die sneeuw heb ik ontzetttend gesjouwd : het wit van de sneeuw is geen wit, het is violet, rood, paars"
(Kamerlezing : scribent Willem Brakman, aangevuurd door Bart Vervaeck, 20.10.09)
20-10-2009
Wijnruit
© Josef Albers
Toen priemde rood, Matisse-rood
met een winkslag geel door de spleten
van dit mansland. Wijnruit, hij
wilde reiken, liep vol, over
eb, het langdradig web
van verlangen. Wijnruit, alsof hij
op punt stond te vlammen
brandend. Wat is leven anders
dan verkleven
19-10-2009
Maskers
[uz podpolja]Laten we
tonen wie we zijn
in al onze aangeboren lompheid,
geen maskers meer
(Fjodor)
18-10-2009
17-10-2009
Kooi
© Josef Albers
Eenmaal later beklom hij de kooi, / werd hij kooi. Nooit / zou men hem herleiden tot snaren, tot het schrale / van woorden. / Een geluk, / dat we elkaar niet verstaan, / lachte het kind in de maan, zo / kunnen we verder / gaan, zo / wordt de rem tot kans, misschien.
Le choix du nécessaire
© Daniel Buren
"In de jaren tachtig zag je de terugkeer van de figuratieve, anekdotische schilderkunst. Ik wist van meet af aan heel duidelijk dat de samenleving extreem reactionair zou worden."
(Daniel Buren)
16-10-2009
15-10-2009
14-10-2009
Génie incommunicable met één been in de wereld
[uz podpolja]
(geïnspireerd op Hoort Maurice die van binnen sist)
13-10-2009
IM once again
[Uz Podpolja]
"Wij hebben de ervaring opgedaan dat wensen uitspreken niets kost, en daarom bedenken wij elkaar vrijgevig met de beste en hartelijkste wensen, waarbij iemand een lang leven toewensen vooropstaat. De ambivalentie van juist deze wens blijkt uit een bekende oriëntaalse anekdote.
De sultan heeft door twee wijzen zijn horoscoop laten opmaken. Ik prijs u gelukkig, heer, zegt de een, in de sterren staat geschreven dat u al uw verwanten vóór u zult zien sterven. Deze ziener werd terechtgesteld. Ik prijs u gelukkig, zegt ook de ander, want ik lees in de sterren dat u al uw verwanten zult overleven. Deze wordt rijkelijk beloond. Beiden hadden uitdrukking gegeven aan dezelfde wensvervulling (..)"
(Grafbard Sigmund Freud, bij het overlijden van Sándor Ferenczi, 1933)
12-10-2009
Stut
© Steven Meisel
Eindelijk een centuur
die met de klok mee
niet alleen lever
maar ook maag, milt en dat
kleine dunne darmpje stut
11-10-2009
And yet it all seems limitless
"Because we don't know when we're going to die, we get to think of life as an inexhaustible well. Yet everything just happens a certain number of times. A very small number. (..) How many more times will you watch the full moon rise ? Perhaps twenty. And yet it all seems limitless"
(Paul Bowles, The sheltering sky)
© Julieta Cervantes
(Early works Trisha Brown, deSingel, 10.10.09)
10-10-2009
Plouf
© Victor Brauner
Plouf
Mais pas de plomb
ni d'ombre dans ma tête
Bon
En quoi ma tête est-elle alors
fertile ?
Fertilisable ?
Ah, mon guide-âne
En faveur des sons - l'embarras
du choix - et des couleurs
je veux
le moindre qu'on puisse dire :
abra cadabra, voilà
Ainsi soit-il
09-10-2009
Die Männer und Mitbrüder
© Yoav Lemmer
Capruth bij Potsdam, 30 juli 1932
Waarde Freud,
(..) Bestaat er een mogelijkheid om de psychische ontwikkeling van de mensen zodanig te sturen dat zij meer weerstand kunnen bieden aan de psychosen van haat en vernietiging ? Ik denk hierbij bepaald niet alleen aan diegenen die men ongeletterd noemt. Op grond van mijn levenservaringen is het veeleer de zogeheten 'intelligensia' die het gemakkelijkst zwicht voor de fatale collectieve suggesties (..)
Met zeer vriendelijke groet,
uw A. Einstein
Wenen, september 1932
Waarde Einstein,
(..) Uitgaande van onze mythologische driftenleer vinden wij moeiteloos een formule voor de indirecte methoden om oorlogen te bestrijden. Als de bereidheid om oorlog te voeren een uitvloeisel van de destructiedrift is, ligt het voor de hand daartegen de tegenspeler van deze drift, de Eros, te hulp te roepen. Alles wat gevoelsbanden tussen de mensen tot stand brengt, moet tegen de oorlog werken. Deze banden kunnen van tweeërlei aard zijn. Ten eerste relaties zoals die met een liefdesobject, zij het zonder seksuele doelen. De psychoanalyse hoeft zich niet te schamen hier van liefde te spreken, want de religie zegt hetzelfde : Hebt uw naaste lief als uzelf. Deze eis is gemakkelijk gesteld, maar moeilijk te bevredigen. De tweede soort gevoelsband ontstaat dankzij identificatie. Alles wat belangrijke punten van overeenkomst tussen mensen schept, brengt deze collectieve gevoelens, identificaties teweeg. Hierop berust goeddeels de opbouw van de menselijke samenleving. (..)
Ik zou echter nog een vraagstuk willen behandelen dat u in uw brief niet aanroert en dat mij sterk interesseert. Waarom winden wij ons zo op over oorlog, u en ik en zoveel anderen, waarom accepteren wij hem niet zoals al die andere pijnlijke noodsituaties in het leven ? Oorlogen lijken immers een natuurverschijnsel, biologisch goed gefundeerd en praktisch amper te vermijden. Schrikt u niet van mijn vraag (..)
Ik groet u hartelijk en verzoek u het mij niet euvel te duiden als mijn uiteenzettingen u hebben teleurgesteld.
Uw Sigm. Freud
08-10-2009
Sum
© Jean-Pierre Stoop
Je consume
donc je suis
(Spaarpot geleegd vooraleer hij vol was en nogmaals Fabres aanklacht Orgy of tolerance geconsumeerd, deSingel/Troubleyn, 08.10.09)
07-10-2009
Be cause
© El Lissitzky
Another lonely soul, almost sad
because
always because
Where is de songsmid, i ask,
the paintpenseel, where is
the wrong button to push
in slow motion
because
How fragil its complexity
and furthermore and more
and more, how low
the lower lip of
Let's do Mary-go-round,
roep ik, let's take bicarbonate
and shape, share space, be
cause
It's still windy today, flatulent too
because - of course
06-10-2009
Melaats land telt af
Om het eigen aandeel
in bombarie, samsam
en collectieve dwang
te omkleden
worden wonderen
aan heiligen
desnoods aan God
toegeschreven
05-10-2009
Dativ
© El Lissitzky
Dativ
und tu trempes tes mains
mais surtout ton âme
dans un bain
d'eau de javel
Später
tu le fais bouillir à
nonante-huit degrés
Les extrêmes
se touchent
Seulement tes mains
blanchissent
comme neige
Drinnen
ist es kalt
Trick of the eye (11)
© Ernest Pignon Ernest
Before death takes you
o take back this
(Dylan Thomas, Find meat on Bones)
04-10-2009
Ce n'est pas dieu qui créa lalangue
© Tomas Schats
Het andere boek, en toch een laat ons zeggen beperkte opkomst.
Zag, hoorde vooral, hoe Göran Sonnevi gedurende een half uur, integer, in het Zweeds een gedicht voorlas. Mijmerde. Over hoe een kind, gedompeld in een ongekend taalbad, zich voelt, moet voelen. Dan een ontnuchterende hoe noem je dat ? Beklemming ? Na de voordracht liet Sonnevi - bij wijze van uitzondering - een interview toe. Bleek dat de man, ondanks de vlekkeloze lezing van zijn werk, geen woord ongebroken uitgesproken kreeg. Elk woord stotterde. De hapering van de woorden words, language en myself duurden het langst. Gemeen lang.
Soms doet een schrijnende schoonheid pijn, raakt ze tot onder je vel, besef je dat dit pas groots menselijk is.
03-10-2009
Primaat van de mal
© Ine Boeijen
In de daaropvolgende zaal zou een opgerekte stem, niet zonder bravour, de denker tot leven wekken. Groen en ook blauwe ogen keken gespleten toe. Zou de man een antwoord geven ? Of minstens feedback op de neergaande trend van het maatslaan ? Enkel de bruine kijkers van een ontmanteld meisje dwaalden af en draalden bij de mal waaruit de denker te voorschijn kwam. De gietvorm kraakte, rauw, en de denker sprak : benader de ander rechts en vervolgens links, maar steeds met de handen in bidvorm. Hoe verkrampt de vuisten, merkte het meisje op, hoe metrisch het lichaam dat in Newtons naam voorover buigt. Buiten cirkelden vogels rond een heiligdom, nam de wind de zee mee.
(geïnspireerd op de lezing van Stijn Latré over meneer Charles Taylor, 02.10.09)
02-10-2009
Pootjes
© Katrin Binner
Voorop, log, we leuren
een levensgrote pop en
spreken spreken
preken als god
de pop leven in :
leef, marionet, beef,
geef pootjes en
Nog
Zonder taal is de zinmens
enkel lichaam, lees ik
Cherkaoui dansen,
en zonder lichaam
louter pop, mompelend
in naam van iets, god,
welke macht ook. Bewogen
flits ik ommekeer, nog
(Dansproductie Apocrifu, gecreëerd door Sidi Larbi Cherkaoui en Corsicaans polyfonisch gedragen door A Filetta, deSingel, 01.10.09)
(Mental note : 10 mannen on stage, niet één vrouw. Richtig ! Godsdienst is een mannenzaak)
01-10-2009
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
