Ana Rexia II (snow-bound)

Moede
machte handpsalm
reikend

Maar zij
vouwt leegte, braakt
zichzelf. Daar

in gebiedende wijs
ademt, tolt zij
verongelijkt. Bloed

proef ik vanonder
de machte nagels
moede. Wat

voeg ik toe
aan iets dat niets
mist

Ana Rexia (one flat thing)

Zij speelt
het spel niet. Zij is
het spel, alles

behalve
een bibbermuis

in het circus
van de levende
dood

T. uit W. goes below

C - Dannyzabbal


Dag vier. Dear diarium.

Ik ben bevriend of denk bevriend geraakt te zijn met één van onze verre voorouders, die ik met heraldieke finesse oudoom A. zal noemen. Hier geen regelneven, laat staan enige vorm van dress code. Hier geen expo met plastinaten of vogels die zich in volle vaart te pletter vliegen. Tegen weerspiegelde lucht. Het zal moed vergen, onwillige moed, om terug te keren naar het vasteland van de waanzin.

Uw T. uit W.

Pessoa's uitweg

C - Nol Aders


Er zijn altijd en overal, maar vooral hier en nu net iets te veel mensen met al te grote oogkleppen. Reden om een verkilde, afwezige en alcoholverslaafde Portugees, benauwd voor alles en iedereen, aan het woord te laten.

Er zijn zo vele dingen die, zonder bestaan,
Bestaan, die tergend traag bestaan,
En tergend traag de onze zijn, de onze en onszelf
Boven de ziel de nutteloze wiekslag
Van wat niet was, ook niet kon zijn, en alles is.
Geef mij nog wat wijn, want het leven is niets.

(Pessoa, 2001, 67)

De sirin in de vlinderman

(Vasnetsov)

De sirin. En de alkonost. Geen hoge hakken en strakke gezichten, maar vogellichamen die naadloos overgaan in een vrouwengelaat. De ene heeft des cheveux en bataille, maar vooral hoofdpijn. Oogtollende hoofdpijn. De andere functioneert op Nobelprijs-niveau. Eender welke discipline. Of categorie.

Wat de vlinderman bezielde, is onduidelijk, maar op een dekselse dinsdag mat hij zich de schuilnaam Vladimir Sirin aan. Une petite pousse-à-la-femme ? Het valt halvelings te overwegen.

Do nots van vlinderman

Naast index-kaarten met flarden tekst - "Later I fill in the gaps" - maakte de vlinderman lijstjes. Onder andere een waslijst don'ts. Een paraplu sluiten of Duits spreken was uit den boze. Zo ook een verloren voorwerp zoeken. Of een telefoon beantwoorden. Geen haar op zijn hoofd om ooit een cultuurbarbaar te woord te staan.

De vlinderman ging er overigens prat op dat hij nooit had leren typen of autorijden. Wetens willens. Wat Vera te doen stond, laat zich raden. Stoemelings.

Second detail

Dit contintent is een toren van Babel.
Alles voelt versnipperd
en niets vindt elkaar.

Met het naïeve van een kind
wil ik alles aanraken
klem raken en zo
iets nieuws ontdekken

(Sidi Larbi Cherkaoui, 14.07.08)


Dansvoorstelling Sutra met monniken van de Shaolintempel (Chinese provincie Henan). Choreografie : choreograaf Sidi Larbi Cherkaoui (Vlaams-Marokkaans). Scenografie : Antony Gormley (Brit). Muziek : Szymon Brzóska (Pool). (deSingel, 19.02.09)

Vera en de vlinderman

De vlinderman wilde het manuscript 'Lolita' vernietigen.
No way, beval zijn vrouw Vera. We are keeping this.

Vera. En Vladimir. Ze maakten voortdurend elkaars zinnen af,
ondertekenden beiden hun brieven met VN
en hielden samen een dagboek bij.

De vlinderman verzocht Vera op zijn sterfbed
om het manuscript 'Laura' te verbranden.
No way, again.

And again.


BBC : Nabokov's final literary striptease

Humoresque

Ja, de aarde heeft curieuze beesten voortgebracht. Om nog te zwijgen van technieken ! Wel honderd voor het controleren van een orgasme alleen al. En ja - ik hoor het u eerder zeggen dan denken - dubbele bodems zijn vaak subtiel. Maar deze grap van de meest beroemde slagerszoon ontgaat mij. Volkomen.

Arm schaap

Als*tublieft, slist de ober en schotelt T. uit W. een bord voor. Cupido-roz*e z*alm in drie s*tandjes*, z*woel omhels*t door juliennegroentjes*. T. monstert de ober, vervolgens de vissculptuur.

Weet u, houdt hij de ober staande. Weet u dat vandaag, op de kop af, zes jaar geleden een arm schaap geëuthanaseerd werd ? Nauwelijks zes jaar oud. Omwille van een longontsteking. Een longonts*teking, herhaalt de ober verbaasd. T. knikt. En ik kan mij hieromtrent geen verontwaardiging herinneren. Zelfs geen Italiaans of pauselijk protest. Nee, zij is ingeslapen zoals ze is verwekt, quasi geruisloos. De ober trekt grote ogen terwijl T. de wijsvinger strekt en deze langzaam naar zijn getuite lippen brengt.

Het is nochtans niet niets om geconcipieerd te worden uit een melkklier, vervolgt T. na een indringende stilte. Twee druppels water haar moeder. Jawel, een kloon. Niet van maar wel vernoemd naar Dolly Parton. Ha ! Dolly Parton, die ken ik, ontspant de ober zich. Dolly ! S*noepgoed recht uit de doos* van S*aint-Amour. S*makelijk eten, meneer. Geelogend maakt hij rechtsomkeer.

T. uit W. kijkt verdwaasd voor zich uit. Uit de doos van Saint-Amour ? Dolly, omwille van de gelijkenis met de cheap looking hair-dress van Parton, ja. Eén zalmstand zakt met een doffe plof onderuit. Enfin, besluit T. verveeld, Dolly is alvast opgezet.

Wrok

Wrok ! Zó begint de Ilias, benadrukte Patrick Lateur, die geen genoegen neemt met de bestaande vertalingen van de 24 Homerische gezangen, in Nederlandse hexameters. Wrok ! En niet Muze zeg mij. Wrok ! Knoop het in uw oren !

Nu zit ik ermee. Met die knoop van een wrevelwoord.

Orgie van de tolerantie

(C - Jean-Pierre Stoop)


Fear sublime !

We are here to thank our beloved government, who has taught us how to fear, but above all how to use it. What would our lives be without this most basic human instinct ? Fear creates work. Without fear: no war, no jobs. No chance to see a world for our dear sons and daughters.

And thanks to the government, we have whole residential areas contained inside concrete walls, were our beloved senior citizens together with pink flamingos and their grandchildren can live peacefully without Afro-Asian-homosexual-loving-curry-smelling-Muslim-chanting-yoga-stretching-sushi-eating-intruders.

And we are grateful that we can now build new 'Paradises of fear' around our globe. Remember Abu Ghraib, where our newly empowered sons and daughters were able to practise human dog-training and human architecture. We say thank you fear. Without fear we might not be safe. Safe from things like love. Love-camouflage is evil. With fear we can be suspicious and suspicion creates safety. We all must make sacrifices to have the privilege to live in this clean, safe and comfortable land. So let us all come together and thank this most basic human instinct.

Fear sublime !


Lyrics : Dag Taeldeman

Dans- & theaterproductie 'Orgy of tolerance'. Regie : Jan Fabre (Troubleyn Laboratorium A'pen, 12.02.09)

Gelovige zielen III (Collecte)

We schrijven 13 februari 1270, met kraaienveer. Valentijn handt zich van hoek naar kerkerhoek en draalt. Het verband tussen koetjes en kalfjes ? De link ontgaat hem. Rillende kilte. Waar is dat ongeronnen schapenwolletje uit de Schotse Hooglanden ? Thuis, realiseert hij zich, tussen het Sint-Anna-te-Drieën-beeld en de collecteschaal. Daar gaat zijn dikke truiendag. Trillende ribben. Morgen valt het doek ; hij zal blotelijk onthoofd worden. Hoewel. 226 jaar post factum zal de Heilige Stoel hem in ere herstellen. Dat compenseert één en ander, vindt ook hij.

Gelovige zielen II (water & wijn)

U, geliefden en eventueel nog liever, altegader, beseft u wel terdege wat de volksspreuk 'Dooi op Valentijn doet veel water in de wijn' impliceert ?

Dat het straatstenen dik moge vriezen ! Bij Bacchus ja ! Mateloos versneden wijn kan enkel de nieren smeren. En spoelen. Bovendien, laat liefde - of wat daarvoor moet doorgaan - nu net een roodbaars zijn, drijvend in een beklonken beker wijn. Prosit !

Gelovige zielen I (contre le mal)

Heeft u een oogaandoening of jicht ?
Voelt u zich machteloos ?
Of lijdt u

aan le grand ou même le petit mal,
de stuipen of de pest ?

Eén adres : patroonheilige Valentijn

On-verschil-igheid

Willy Coolsaet sprak op meer dan overtuigende wijze over de voormalige (lees : voormalige) rivaliteit en zelfgenoegzaamheid, het gebrek aan medeleven bij de oude Grieken. Kent u dat gevoel : hier klopt iets niet ! Maar wat ?

Thuis wist ik het weer. Kalf, dat ik ben, mij zo laten ! Intimideren ! Indoctrineren !





Onverschilligheid is als het ijs aan de polen, het doodt alles"
(Honoré de Balzac, 1799-1850)

De Corte ontwapenende opstand

de zinger so unglücklich
wie eine schwalbe
bin ich
unwesenbar

de koninging zie bleek
zeeft trane innaar oge
en ze bibbert een beetje
haarrande flitfluttere
ennare kop sta scheeft
zé schrik van watte sé choort
van de konink sij jalousie
en watte teral lemaal chebeurt

zé schrik zé lopt
chelyk op wolleke
méaar rooi schoentjes

er lopt e traantje vanop aar wang
parsies e kristalleke van de sneeuw
zo schoon ma triestich

harennasem steekt innaar keel
van tver schiete straks toen zetoorde
de valse planne vanare man de konink
mé sijnen kiekenbaart
ze wet dasse niks gedaan hé
dasson schuldig ist
gelijke fijn zwaluwke

eine schwalbe
fladdert se ront
ennaar ore tuite
dat pijn doe
o onge lukkige o koninging

C - Danny Willems

kebbet choort op straat
iedereen sprekt erover
ma nieman tsegt iets

(tekstfragment uit 'Wintervögelchen')

Theaterproductie 'Wintervögelchen', bewerking van Shakespeares 'A Winter's Tale' door Jan De Corte (deSingel, 05.02.09)

Aap met daar winkop

Aap met daar winkop, wijst T. uit W. niet zonder trots naar de prent boven zijn bed. Winkop ? Vanonder de lakens duikelt een gesluierd hoofd op. Je weet wel : Charles van de mensaap. Charles die ons diets maakte dat er van de 193 levende aapsoorten slechts 192 bedekt zijn met haar. De Ottomaanse herschikt haar hoofddoek, vlijt zich tegen T. aan en laat vier met henna beschilderde vingers door het hoogpolig borsthaar dwalen.

In se onderscheidt niets ons van de aap of met uitbreiding de dieren, vervolgt T. onbewogen. Een naakte aap eet zonder honger, fluistert de gesluierde, drinkt zonder dorst. En de bronst gaat onverminderd door, voorjaar, herfst, winter, juni - ze zucht zacht - februari. Jezus, richt T. zich abrupt op, daarom noemen we die ene aapsoort homo sapiens ?

De Ottomaanse lacht wat ongemakkelijk.

Vol klore

Opera van Peking © China Intercontinal Press

Zeker, er was boventiteling voorzien. De strekking van de gezongen woorden – hoop en al achttien, als ik mij niet vergis – was duidelijk. Iets met zilverstukken, gebrek aan ruggengraat en not amused, dat ook. Het klankbeeld 'tohok tohok tohok', dat een Chinese schone op hoge zolen minuten lang en nog langer zong, om niet te zeggen kweelde, werd helaas niet vertaald. Een minieme hapering van de mechaniek ? Ik aarzelde. Het gebarenspel van de triptrap-vrouw verraadde inderdaad dat zij actief was in de kippenkweek, maar mij inbeelden dat Chinese kippen kokkelen als de onze, nee, dat kon ik niet. Kom, zij keelt dat ze zich kiplekker voelt, besloot ik ferm.

Nee, ik kon volgen. Meer zelfs, met Pekinese opera is er eindelijk een theatervorm voor doven en slechthorenden. De nadruk ligt driedubbel op sabeldans, met salto wel te verstaan, er wordt zo goed als geen woord gesproken en die falsettonen, o die falsettonen. Ze snijden door merg en been ! Net niet dodelijk.


Falset in 'A Chinese Peking Opera' door Nationale Academie van Tianjin (deSingel, 31.01.09)

De cheeta-Chinees

Niet dat het getuigt van een opmerkelijk opmerkingsvermogen, maar toch, ik had hem in de smiezen. In stilte sleet hij glim en Chinese glitter, potsierlijke rommel zeg maar. Haai, aarzelde ik. Weet ik veel hoe je een cheeta-Chinees best aanspreekt. Of ik een foto mocht maken. Of ik prullaria wilde kopen. Nee, dat wilde ik niet. Vooruit dan maar, die foto.

En dat allemaal in het Chinees !

'A Chinese Peking Opera' door Nationale Academie van Tianjin (deSingel, 31.01.09)