The tolling bell

The tolling bell / measures time not our time, rung by the unhurried / ground swell, a time / older than the time of chronometers, older / than time counted by anxious worried women / lying awake, calculating the future, / trying to unweave, unwind, unravel / and piece together the past and the future, / between midnight and dawn, when the past is all deception, / the future futureless, before the morning watch / when time stops and time is never ending ; / and the ground swell, that is and was from the beginning, / clangs / the bell


De kleppende bel, / geluid door de ongehaaste grondzee, meet een tijd / niet onze tijd, een tijd / ouder dan de tijd van chronometers, ouder / dan de tijd geteld door angstige, bezorgde vrouwen / die wakker liggen, de toekomst berekenen, / proberen te ontweven, ontwinden, ontrafelen / en aan elkaar te lappen verleden en toekomst, / tussen nacht en morgen, als 't verleden begoocheling is, / de toekomst toekomstloos, vóór de dagwacht / als de tijd stopt en tijd geen einde kent ; / en de grondzee, die is en was vanaf de aanvang, / luidt / de bel.


(T.S. Eliot, uit : Four Quartets, The Dry Salvages, I, vertaling door H. Servotte)

Kliffen

Een schaar, een schare, kortom
een heleboel
toeverlaat

Ouder dan de tijd van komen
en gaan ? Heus ?

Alleen moeder heeft melk. Steeds

meer ijs
smelt weg. Een net

van luchtbellen rond
kadavers van honden,
gevild, gevonden. Licht

bewolkt, bolus
uit goede bron. Kliffen

verven al te snel roze

Kolk

Er draait een kolk van gulzigheid,
maar keer haar om, door al die
afgepaste kleuren heen


(Michaël Zeeman, Verhoudingen, 1995, 46)

Caput II

Caput

Maar raak mijn hoofd niet aan,
zie hoe het zou ontploffen
wanneer jouw vingers zochten
naar het eind van mijn gezicht


(Michaël Zeeman, uit : Verhoudingen, Noli me tangere, 1995, 41)

Het sterven der dingen

© Andrzej Kramarz



"Ook dingen sterven, vriendlief.
En omdat ze moeten sterven,
is het beter hen met rust te laten.
Het is in ieder geval stijlvoller,
vind je ook niet ?"


(Micòl Fimi-Contini)

Tote Mutter, mit Kind

© Egon Schiele



In diesen Augen blicken :
die Hauswand mit geschlossenen Farben,
eine tote Stadt und irgendwo
eine tote Mutter

mit Kind. Wo
sind die Bäume mit
erhobenen Armen ? Punkt
und Linie, die mutter

und Kind, nicht
einander umarmend sondern
in verschränkter Stellung liegend
Kaum Jugendstil, das Kind,

das ewiges Kind blickt
mit gespreizten Fingern
Die eine Angst ist
das einzige Licht

Inner fi(gh)t

As if

© Freya Maes



Dieren kunnen doen alsof. Een gebroken vleugel veinzen, bijvoorbeeld. Mensen daarentegen kunnen doen alsof ze doen alsof. Met of zonder geluid. Ook ik pleit schuldig.

Kapel van het Niets

Vandaag, in de Kapel van het Niets,
dacht ik : What the heck. What !
the heck.







"Ik geloof dat de enige kunst stilte is, een sublieme stilte, die zich extreem onverschillig opstelt, een stilte die misschien zichtbaar bezoedeld is, maar innerlijk bevrijd van alle gedachten en overtuiging. De rest is tijdverspilling"

(Thierry de Cordier)

Vlies

© Nick Hannes


"Al zijn verkeer met de wereld lijkt via een vlies te verlopen. Omdat het vlies er is, zal er geen bevruchting plaatsvinden. Het is een interessante metafoor, vol mogelijkheden, maar hij ziet niet in wat hij ermee opschiet"

(J.M. Coetzee, Zomertijd, 2009, 293)

Kwestie van

© Freya Maes


Zou er een onderscheid tussen zijn, doen en gedoe van doen zijn,
in deze kwestie ?

Trick of the eye (7)

© Julian Beever, pavement (stoepkrijt)


Torens zijn het sieraad van een stad, schepen van de zee
en kinderen van de mens (Homeros)

Moezerij

Voormalig windschilder, Bob Verschueren, is met een boodschappentas vol artisjokken, selder en kool de studio ingetrokken en heeft daar een Catalogue des Plantes opgesteld. Anders dan das Wiener Gemüseorchester, dat van wortelen fluiten maakt (zoals hier) experimenteert Bob met de klankwereld die hij wrijvend, schuddend of scheurend aan moezerij kan ontlokken. Het concerto gaande van hoefblad, prei tot wortel vindt u hier. Of het alle remmen los is, weet ik niet, maar het is alleszins iets zilter dan gemuilkorfde samenzang.

Bras-Penning

© Salvador Dali, Apotheosis of the Dollar


" (..) In werkelijkheid onderhoudt geld overal waar de archaïsche denkwijze heeft geheerst of heersend is gebleven - in de oude culturen, in mythen, sprookjes en bijgeloof, in het onbewuste denken, in de droom en in de neurose - zeer nauwe betrekkingen met drek. Het is een bekend feit dat het goud dat de duivel aan zijn liefjes schenkt, na zijn vertrek in drek verandert, en de duivel is toch beslist niets anders dan de verpersoonlijking van het verdrongen onbewuste driftleven. Eveneens bekend is het bijgeloof waarbij de vondst van een schat in verband wordt gebracht met de defecatie. En iedereen kent de figuur van de 'dukatenschijter' (..)"


(Sigmund Freud, (2000 (1908), Seksualiteit, Karakter en anale erotiek, 159)

127-bis

© Tristan Locus



Hoe mechanischer de arm,
hoe lozer de fratsen

Let's face it

© Mark Ryden, Angel of Meat, 1998


Seks
met verbeelding
tart
elke beenhouwerij

Le désir de la mère

© Salvador Dali


"Le désir de la mère (..) entraîne toujours des dégâts. Un grand crocodile dans la bouche duquel vous êtes - c'est ça la mère. On ne sait pas ce qui peut lui prendre tout d'un coup, de refermer son clapet. C'est ça, le désir de la mère"


(Jacques Lacan, L'envers de la psychanalyse, 1991 (1969-1970), p. 129)

Trick of the eye (6)

©Cornelis Brisé, 1656



Niet vergeten :

- Stoom reduceren (tot nauwelijks meetbaar)
- Brief naar schikgodin (posten in Melle)
- Afbellen lievelingsrol (excuses verzinnen !)
- Aanvraag indienen (wangvlees voor worst)
- Caroteengehalte peilen (opgelet : interfereert met wijn)
- Soepelheid in getrokken plooien wrijven
- Additionele bonus uitreiken (wie ?)
- Vol maar toch ook blauw (gebruiksaanwijzing lezen)
- Aangeven : man met zwanedons, als vermist
- Garantiebewijs van vijandige brief : klasseren
- Opgelucht ademhalen (sowieso, 3 x daags)
- Inpakken pique-nique-lach, met strik

No doubt

© Paul Klee


ze komen
dit soort dagen zonder naam
geruisloos

Taboe

© Katrin Binner


"Wanneer de primitieve mens een taboe heeft opgericht, vreest hij een gevaar, en het is onloochenbaar dat in al deze voorschriften ter vermijding van gevaren een principiële vrees voor de vrouw tot uiting komt. Misschien stoelt deze vrees op het feit dat de vrouw anders is dan de man, dat zij hem eeuwig onbegrijpelijk en geheimzinnig, vreemd en daarom vijandig voorkomt. De man vreest door de vrouw verzwakt, met haar vrouwelijkheid besmet te worden en zich dan onbekwaam te zullen betonen. De coïtus met zijn verslappende en ontspannende uitwerking kan model staan voor deze vrees ; en de waarneming dat de vrouw door het geslachtsverkeer invloed verwerft over de man, dat zij daardoor respect afdwingt, kan de verbreiding van deze angst rechtvaardigen. In dit alles is er niets dat verouderd is, niets dat niet onder ons voortleeft"


(Sigmund Freud, 2000 (1918), Seksualiteit, Bijdragen tot de psychologie van het liefdeleven III : het maagdelijkheidstaboe, 221)

(Ge)schapen naar beeld. En gelijkenis

© Dan Nelken



Terwijl de metroseksueel plaats ruimt voor de ruigere menaissance-pee en de strijd nog steeds van binnen naar buiten wordt gesluisd, blijft een schaap een schaap. Ook zonder Aha-Erlebnis.

Trick of the eye (5)

© Holbein, Das Leichnam Christi im Grabe (33,7 x 203 cm)



Ook Dostojevski's (tweede) eega, Anna Snitkina, schreef. Zo noteerde ze in haar dagboek dat haar man bij de confrontatie met Holbeins Christus im Grabe alle symptomen van een epileptische aanval vertoonde. Non-fictie dus, maar wel met gevoel voor drama.

Later zal Fjodor de vorst Mysjkin in De idioot laten weifelen. Weifelen of de aanblik van Holbeins schilderij voldoende is om zich als christen af te wenden. Van het geloof.

Voor het overige waren Fjodor en Anna, voor de verandering, gelukkig getrouwd. So they say.

Op het Rokin

Het is weliswaar (museum)nacht als ik bots. En verstild blijf hangen bij Breitners Vrouwen, op het Rokin. Ik applaudisseer : dat is het.

"Nogal donker", komt en gaat een mannenstem achter mij. "Ja, die waren allemaal wat depressief, toen", voegt een andere daar subiet aan toe.

Als ik mij omdraai, kijk ik tegen de rug van valutahemden aan. Hallelujah, zingt het koor. Vooruit dan maar.




© George Breitner, Vrouwen op het Rokin



"Le peintre du peuple zal ik trachten te worden, of liever ben ik al, omdat ik het wil. Geschiedenis wilde ik schilderen en zal ik ook, maar geschiedenis in haren uitgebreidsten zin. Een markt, een kaai, een rivier, een bende soldaten onder een gloeiende zon of in de sneeuw is net zo goed en meer geschiedenis dan 'De nichtjes van Spinoza komen hem bezoeken vergezeld van hunne mama'."

(George Breitner, Brief aan A. Stolk, 1882)

Ce qui ne va pas

© Emo Verkerk

Ce qui ne va pas
c'est de comparer
l'inconscient avec de l'eau
L'inconscient, c'est du vin,
le vin de la vérité
On nage dans le vin,
cela envire
Il ne faut pas
trop boire la tasse

(Jacques-Alain Miller, Énigme et interprétation, 1996)

Magnificat (zeg het haar vooral niet)

© Botticelli, Magnificat Madonna



" (..) Swann bezat een prachtige oosterse blauw en rode sjaal, die hij gekocht had omdat hij precies op de doek van de Heilige Maagd van het Magnificat leek. Maar Mme Swann wilde hem niet dragen. Een keer slechts stond zij haar man toe een met madeliefjes, korenbloemen, vergeet-mij-nietjes en veldklokjes bezaaid toilet naar het voorbeeld van de Primavera van de Lente voor haar te bestellen. Soms, 's avonds, als zij moe was, maakte hij mij er fluisterend opmerkzaam op, hoe zij, zonder het zelf te weten, haar dromerige handen de tere, ietwat gekwelde gebaren van de Heilige Maagd gaf, die haar pen in de inktpot doopt die de engel haar voorhoudt, voordat zij in het heilige boek gaat schrijven waarin het woord 'Magnificat' al voorgeschreven is. Maar hij voegde eraan toe : 'Zeg het haar vooral niet, want als zij het weet gaat zij zich anders gedragen' (..)"


(Marcel Proust, A l'ombre des Jeunes Filles en fleurs, 1918, vertaling C.N. Lijsen, 1993,201)

Mal-kander VII (émoi)

© Katrin Binner



.. ze wil jou, wilde in kaalbont,
in schot- en scheefschrift,
de koker waaruit

maar jij, lijdend voorwerp, lacht
in marmer en laat ontbloot
de melktand, jij ..

Minieme verschuiving

© Oleg Dou



"Ook wanneer de penisnijd zijn eigenlijke object heeft opgegeven, houdt hij niet op te bestaan, maar leeft na een minieme verschuiving voort in de karaktereigenschap van de jaloezie. Natuurlijk is de jaloezie niet kenmerkend voor één geslacht en steunt ze op een bredere basis, maar ik geloof toch dat ze in het zieleleven van de vrouw een veel grotere rol speelt omdat ze uit de bron van de omgebogen penisnijd een enorme versterking put"


(Sigmund Freud, (2000 (1925)), Seksualiteit, Het anatomische geslachtsverschil, 283)

Wie oben, so unten

© Richard Wentworth



"Aan het plafond hingen touwtjes in allerlei kleuren van verschillende vormen en verschillende lengtes. Al die touwtjes verleidden hem en brachten hem in beroering. Hij zou wel aan zo'n touwtje willen trekken. Die trouwtjes verwachtten dat hij eraan trok. Maar hij wist niet aan welk touwtje hij moest trekken. Enerzijds had hij het gevoel dat zich een prachtig landschap voor zijn ogen zou openbaren als hij er aan eentje trok, en anderzijds dat alles net zo goed in een mum van tijd zou kunnen ontsporen. Daardoor was hij in vertwijfeling. Terwijl hij twijfelde, ging de dag voorbij"


(Haruki Murakami, Vliegtuig, of hoe hij in zichzelf praatte alsof hij een gedicht voordroeg, in Blinde wilg, slapende vrouw, vertaling Elbrich Fennema, 2009, 56)

Trick of the eye (4)

© Raphaelle Peale, 1822
Venus rising from the sea -
A deception (After the Bath)



Ergens 5de eeuw voor de geboorte van dat bijzondere kind schilderde Zeuxis druiven, zó waarheidsgetrouw dat vogels er met ogen, groot als gulzigheid, op af vlogen.

Niemand kan dit evenaren, lachte Zeuxis. Maar inderhaast kwam Parrhasios op de proppen met een schilderij van een linnen doek, zó bedrieglijk natuurlijk dat Zeuxis erop stond dat de gedrapeerde lap werd verwijderd. Zodat het schilderij eindelijk zichtbaar zou zijn.

Eeuwen voor de geboorte van dat breuklijn-kind misleidde Zeuxis de vogels, en Parrhasios de mens. Moraal ?

Mal-entendu

© Ed Pien



"Wij hebben al lang gemerkt dat veel vrouwen die hun man naar het voorbeeld van hun vader hebben gekozen of hem in de plaats van hun vader hebben gesteld, in hun huwelijksleven toch enkel hun slechte verstandhouding met hun moeder herhalen. Hun man zou de relatie met hun vader moeten erven, maar in werkelijkheid erft hij de relatie met hun moeder"


(Sigmund Freud, (2000 (1931)), Seksualiteit, Over de vrouwelijke seksualiteit, 303)

Kantelpunt

© Ron van der Ende



Getimmerd, dicht, in één beeld
gegrepen, heeft de levende
in lijve geen lippen,

geen kantelpunt, hij wil

hamer zijn en aambeeld
tegelijk. Vanuit de verste hoek
reikt

Sheherazade