caput X - en dan zwijg ik nog

© Nathalie Djurberg

dan mond- 
en blauwzeer, het stokpaard, hop 
hophop. ben je 


nog dood, vraag ik. 
ja, zegt ze, doet de ogen 
dicht en citeert [mouwloos] 


ik-weet-niet-wie: 
er zijn dieren onhoorbaar 
scharrelend. ze vraagt 


niet te vragen, te zijn 
maar iemand [ik weet wie] 
zal de tafel dekken 


kom je, vraag ik. 
nee, knikt ze. ontradend 
heet dat [dan]

Caput IX (Hirst)

Damien Hirst, 16 years, with a severed head [Tate Britain]


Art is here
to make us more like humans
more like
ants
and dogs
more like the rain
more like grit
and durt
more like cherry blossoms
if it dosnt do that
it is a failure

(Billy Childish, Art is here, 'where the tiger prowls striped and unseen', 2008, 49)

(three of the) fifty ways to defeat the jabberwocky

© Jan Fabre, Man measuring the clouds, 1999


Jabberwocky

'Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe :
All mimsy were the borogoves,
And the mome raths outgrabe.

"Beware the Jabberwock, my son !
The jaws that bite, the claws that catch !
Beware the Jubjub bird, and shun
The frumious Bandersnatch !"

He took his vorpal sword in hand :
Long time the manxome foe he sought -
So rested he by the Tumtum tree,
And stood awhile in thought.

And, as in uffish thought he stood,
The Jabberwock, with eyes of flame,
Came whiffling through the tulgey wood,
And burbled as it came !

One, two ! One, two ! And through and through
The vorpal blade went snicker-snack !
He left it dead, and with its head
He went galumphing back.

"And hast thou slain the Jabberwock ?
Come to my arms, my beamish boy !
O frabjous day ! Callooh ! Callay !"
He chortled in his joy.

'Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe :
All mimsy were the borogoves,
And the mome raths outgrabe.

Lewis Carroll, uit : Through the looking glass, 1871

eclatante lezing door Sir christopher Lee

vertaald in Nederlands door Alfred Kossman & C. Reedijk : Wauwelwok, 1947
vertaald in Frans door Henri Parisot : Jabberwocheux, 1971
vertaald in Duits door Lieselotte & Martin Remane : Brabbelback, 1976

Caput VIII (easterousness)

© Hieronymus Bosch


"Hij zegt dat hij niet bang is aan te raken en hij is meer /
dan wij hoe wij zouden willen zijn, hij mag dat willen"

(Nachoem M. Wijnberg, uit : Heen en weer)

Caput VII (stil zwijgend)

© Sven Hoekstra



"Het was een filosofische oefening met als inzet te weten te komen in hoeverre het denken van je eigen geschiedenis het denken kan bevrijden van wat het stilzwijgend denkt en het de gelegenheid te bieden anders te denken"

(Michel Foucault, Het gebruik van de lust, 1984, 14)

Caput VI (wat je ook doet)

[uz podpolja, berlin]

Wat je ook doet // Wijs me iets aan en ik vertel je dat het weg is. / Alleen het weg-zijn blijft over, zeg je. Nee, zeg ik, / zelfs dat niet. Maar wat je ook doet – ik sla / een milde, een vaderlijke toon aan – het maakt niet uit. // Kijk // Hier het leven. Bezie, ontken, omarm. / Doe wat je wil. Want het kan / niemand wat schelen, dat weet je. (Ik troost maar) // Dat het buiten sneeuwt, bijvoorbeeld. Maar alles smelt, / zelfs sneeuw, en er komt een ochtend / waarop ik niet meer aan je zal denken, dat beloof ik.

(Mark Boog, uit : Er moet sprake zijn / van een misverstand)

Caput V

© National Museum Ireland, Clonycavan Man



"Ik wil niet dat ze zijn gezicht met zakdoeken bedekken / opdat hij went aan de dood die hij draagt. / Ga maar, Ignacio : voel niet het warme geloei. / Slaap, vlieg en rust uit : want ook de zee gaat dood"

(Federico Garcia Lorca, uit Klaagzang voor Ignacio Sanchez Mejias, 1934, vertaling Bart Vonck)

"No quiero que le tapen la cara con pañuelos / para que se acostumbre con la muerte que lleva. / Vete, Ignacio : no sientas el caliente bramido. / Duerme, vuela, reposa : también se muere el mar"

Caput IV

[uz podpolja, dublin]

Caput III

Schier onoplosbaar

Het past bij het eigene van de psychoanalyse dat ze niet wil beschrijven wat de vrouw is - dat zou een schier onoplosbaar probleem zijn - maar wel nagaat hoe zij vrouw wordt, hoe de vrouw zich uit het biseksueel aangelegde kind ontwikkelt.


(Klinisch archeoloog, Sigmund Freud, College XXXIII, 1932, De vrouwelijkheid)

Stoten

Rechtop, stoten
tegen een al te dode hoek, alsof
het verleden opspeelt, zozeer

dat de helix
waarvan de helft ontbreekt, trilt
als een snaarverwant gebaar

Dan maar
het hoofd gebogen, onbemand
in komma's gegoten, zoveel

dat onomstotelijk

Caput II

Caput

Maar raak mijn hoofd niet aan,
zie hoe het zou ontploffen
wanneer jouw vingers zochten
naar het eind van mijn gezicht


(Michaël Zeeman, uit : Verhoudingen, Noli me tangere, 1995, 41)