Het past bij het eigene van de psychoanalyse dat ze niet wil beschrijven wat de vrouw is - dat zou een schier onoplosbaar probleem zijn - maar wel nagaat hoe zij vrouw wordt, hoe de vrouw zich uit het biseksueel aangelegde kind ontwikkelt.
(Klinisch archeoloog, Sigmund Freud, College XXXIII, 1932, De vrouwelijkheid)
30-09-2009
Schier onoplosbaar
29-09-2009
Arme schwitzende Menschenhäupter
© Magritte, Attempting the impossible
"Over het raadsel van de vrouwelijkheid hebben de mensen zich door alle tijden heen het hoofd gebroken :
Häupter in Hieroglyphenmützen,
Häupter in Turban und schwarzem Barett,
Perückenhäupter und tausend andre
Arme, schwitzende Menschenhäupter ..
(Heine, Die Nordsee)Hoofden met hiërogliefenmutsen,
hoofden met tulband en zwarte baret
bepruikte hoofden en duizend andere
arme, zwetende mensenhoofden ..
Ook u, althans de mannen onder u, zult zich van dit gepieker niet hebben onthouden ; van de vrouwen onder u verwacht men dat niet, zij vormen zelf het raadsel."
(Klinisch genie, Sigmund Freud, College XXXIII, 1932, De vrouwelijkheid)
28-09-2009
Something less harmful
© Emo Verkerk
"It seems more easy to pretend that this is a portrait of an object, than to explain that this object is meant to be a portret. But it is. It is a portrait of Paul Delvaux. The portrait is about my secret wish to look at naked women and to desire them. This concept of voyeurism finds its complementary opposite in a painting of Delvaux. (..) The reflectors reflect the secretiveness of voyeurism. The chance to be discovered is part of the excitement. The box, that I got from a Belgian friend, has been used to contain fruit, and symbolizes the wish itself. Later it happened that Delvaux became blind"
(Emo Verkerk)
27-09-2009
Da drinnen
Oskar : Jetzt möcht ich in deinen Kopf hineinsehen können,
ich möcht dir mal die Hirnschale herunten und nachkontrollieren,
was du da drinnen denkst.
Marianne : Aber das kannst du nicht.
Oskar : Man ist und bleibt allein.
(von Horváth, Geschichten aus dem Wiener Wald)
26-09-2009
The dream of gilding
© Hillary Mushkin
more and more, let's
create a word, they say
a word to end all words
all swords, let's gild
the air-breathing spider
what about the colors
on the wall, i ask
more or less
25-09-2009
Spontaneous earth
Spontaneous Earth, gecomponeerd in de loop van de tweede ondermaanse oorlog. Door John Cage. Voor Merce, Merce Cunningham.
Hommage aan coryfeeën Merce Cunningham & Pina Bausch, met eerbetoon in levende, dansende lijve door Sidi Larbi Cherkaoui, Wim Vandekeybus en Jan Fabre, begeleid door zangers van A. Filetta en twee pianomannen, Stefan Prins en Kris Defoort. Anne Theresa De Keersmaeker en Alain Platel huppelen hulde, niet live maar op video. Daarnaast filmfragmenten : Body in space, From Graham to Cage, The lovely dada surrealist world, Dance, chance and technology, Just dancing, Alle Tänzer sind unterschiedlich wichtig, Tanztheater, Wuppertal, the world and the future, en Nelken. Kurt Van Eeghem naait het amalgama aan elkaar.
Deze artistieke couscous : helegans gratis, in deSingel, zo 27.09.09 - 20u. Het enige wat u moet doen is toedeloers een ticket reserveren (03/248.28.28)
Update : schijnbaar geen tickets meer beschikbaar. Door minieme verpluizing heb ik één ticket op overschot. Als ik u een plezier kan doen, u roept maar (voorover@gmail.com).
Update : verkocht !
Trick of the eye (9)
Thought I'd shaken the wonder
and the phantoms of my youth
(Bob Dylan, Something there is about you)
© Wendell Castle, Ghost Clock
(Sculptuur uit één enkel stuk mahonie, dat plaatselijk - om laken te kunnen worden - een bleking onderging)
24-09-2009
Schap van het Weten
© Michael Ezra
Vissen
trekken altijd exact daarheen en exact dan,
zo hebben ook
vogels een ingebouwd exact besef van tijd en
plaats.
Maar mensen,
beroofd van hun instinct, behelpen zich
met wetenschappelijk onderzoek. Dat is de kern
van dit verhaal.
Een zekere soldaat
moest een kanon afvuren elke avond klokslag zes.
Dat deed hij zoals 't een soldaat betaamt. Toen zijn
exactheid werd getest, meldde hij :
Ik richt me
naar de volstrekt exacte chronometer in de etalage
van de klokkenmaker in de stad. Elke dag om zeventien
vijfenveertig zet ik mijn horloge ermee gelijk en
klim de heuvel op waar het kanon klaarstaat.
Om zeventien negenenvijftig exact bereik ik het kanon
en om achttien uur exact vuur ik af.
Gebleken is
dat deze wijze van afvuren volstrekt exact is.
Alleen de chronometer moest nog worden onderzocht. Dus vroeg
men de klokkenmaker in de stad naar de exactheid
van dat uurwerk.
O, zei de klokkenmaker,
dit uurwerk is het allerexactst. Stel u voor,
al jaren wordt hier exact om zes uur een kanon afgevuurd.
En elke dag kijk ik naar de chronometer
en die wijst altijd exact op zes.
Tot zover over exactheid.
En vissen trekken door het water en uit de hemel klinkt
geruis van vleugels, terwijl
chronometers tikken en kanonnen bulderen.
(Miroslav Holub, 2008, Beknopte beschouwing over exactheid. In : De geboorte van Sisyphus, Een keuze uit de gedichten en andere teksten 1958-1998. Vertaling door Jana Beranová)
22-09-2009
Rood of bruis
© Ine Boeijen
Een kamerlezing ten huize Frans, pas pour rire moet u weten. Vooraf, sine qua non, een harde stoel reserveren. Bij aankomst terstond decreteren : rood of bruis, zonder ruimte voor twijfel - hetgeen subiet dubio installeert. En geen, absoluut geen vragen aangaande de psyche van de schrijver. Een kamerlezing op z'n Frans zoomt in op het schrijfsel, onvermurwbaar.
"Drie keer heb ik A l'ombre des jeunes filles en fleurs gelezen", zegt de man, naast wie ik mij neerplant, "en u ?"
"Eén keer", frons ik - dikke rimpels.
"O", werpt hij op.
"Ja", gebaar ik, "maar dan wel heel traag".
Bruis had beter gesmaakt, besef ik, nippend aan mijn borrel rood. Rood, rood.
En toch, blijf ik gaan.
21-09-2009
Letter to a matter-friend
© Titiaan, Kain & Abel
Beans in my head
red beans feeling quiet wet
and stormy. Unless
you give me another notion
of Abel didn't hit back
I'm deaf to your
bleeding questions altogether
even though four and six
still makes ten. By the way
I bought a brand new matter
20-09-2009
Et dieu créa la possibilité
Hij komt. Hij komt ! Of beter : hij is er, Bill Viola met niet minder dan 12 video-installaties, waaronder deze parel, The Reflecting Pool.
Et dieu créa la possibilité : tentoonstelling Intimate Work van Bill Viola van 12/09/09 tot 10/01/10 in het museum voor hedendaagse kunst De Pont, Tilburg. Merci, dieu.
19-09-2009
Gewricht
© Georges Rousse
Hij telt,
vertelt in scores over sterven
voor beginners
over hoe dat is, hier
en daar, vooral daar
op die bakstenen bank, op de nok
van het zadeldak. Dra
speelt hij met heen
en terug, steeds meer
vereende gezichten, versteld
met naald en draad
worden zichtbaar. Soms
keert hij zijn kar, met de hoek
als toonbeeld, zo
neemt de spankracht af,
de adem zeeft : zie daar
de princes met de langste vlecht
18-09-2009
17-09-2009
Tegen-woordig
© Enrico David
"Er is in de ziel een soort drietal - elders dan in de ziel zie ik het niet - bestaande uit de volgende dingen : de tegenwoordige herinnering van het verleden, de tegenwoordige aanschouwing van het tegenwoordige en de tegenwoordige verwachting van het toekomstige. Wanneer men ons toe wil staan deze dingen drie tijden te noemen, dan zie en erken ik dat er drie tijden zijn (..) mits maar goed begrepen wordt wat er gezegd wordt, en dat noch het toekomstige reeds is, noch het verleden nog is"
(Afrikaan Sint Augustinus van Hippo (354-430), Confessiones/Belijdenissen, boek XI, vertaling Gerard Wijdeveld, 1997, 277)
16-09-2009
15-09-2009
Trick of the eye (8)
© Hans Peter Reuter, Illusionswand
Of het een obsessie is, weet ik niet, maar Hans Peter heeft alleszins een behoorlijk zwak voor blauwe, vaak ultramarijne tegels. Daarmee bekleedt hij zowat alles wat niet wankelt of valt. Der Blaue Reuter noemt men hem.
Het heeft iets, vind ik, al dat gevoeg en betegel, iets hiëroglifisch. Soms draai ik bij al die schakeringen blauw en blauw om te eindigen voorbij het verdwijnpunt. Zo nu en dan verzin ik een gefnuikte zwemcarrière. Een enkele keer ruik ik gewoonweg chloor, blotelijk.
Volleerd geen gewoon zwak, als je 't mij vraagt.
Anecdotisch
© Nick Hannes
Eén blik en ik ga / anecdotisch open. Ik ben incognito / geworden, op verzoek, een silhouet / van verlangen, ondoordacht. Discreet / houd ik contact met een wereld of minstens / de herinnering daaraan. / Het breder spel van tekens / is verworden tot gereedschap. / In de grond van de zaak ben ik / geen hoorn in de stormnacht / maar gesloten, anecdotisch. / Als toen
14-09-2009
13-09-2009
Gat
© Paolo VenturaNog twaalf fervente dagen
en ik spring een gat
in de lucht
U mag zich
aan zonlicht verwachten,
en ozon,
tumult ook
12-09-2009
Stillen
© Patrick VanderhaegenStillen
is about the consolation of touch,
about the pain of constantly finding
oneself alone
(Theaterproductie Stillen, zonder woorden maar doordacht op een ondergrond van 35.000 klompjes zeep, Lotte van den Berg, Toneelhuis, 11.09.09)
11-09-2009
Het bekt niet zonder u
[uz podpolja]
Een rode loper voor een nieuw kleedje, zo hoort dat, blijkbaar. Alsook de wijziging van het logo, want kijk eens aan, MuHKA heet na de facelift niet langer MuHKA, maar M spatie HKA. Het zal nooit meer met u zijn, besliste een of ander zenitbrein met koker. Eenmaal binnen smolt ik weer. Voor I will die, een video-installatie van Yang Zhenzhong. Zo werd het wegvallen van u dan toch nog tolerabel en kleurde die rode loper onderhands pantoffelgroen. Keurig !
(Heropening Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen, 10.09.09)
10-09-2009
09-09-2009
08-09-2009
Tragedie, die trage (III)
© Jennifer Zwick
"Wij, moderne Westerlingen, kunnen niet meer rouwen. Er is geen exterioriteit meer, geen plek buiten ons, om te rouwen over de tragedies van onze tijd. Hoe zou de moderne, ironische mens tragedisch moeten rouwen, wanneer hij de Arabische klaagvouwen alleen maar als hysterische krijsende non-subjecten kan ervaren 'die niet door de Verlichting zijn gegaan'.
Het is de Westerse ironie, het spiegelpaleis van de voortdurende relativering, die de tragedies als ervaring onmogelijk heeft gemaakt. Niet dat er geen tragedies meer zouden zijn, integendeel zelfs. Maar als Westerlingen kunnen we er alleen maar over wenen, niet over rouwen. We zien de massale verschrikkingen van de recente politieke geschiedenis aan zonder een koor het Lot te horen definiëren ; er valt daar geen stem meer te vernemen, het wenen is geen rouwen meer, maar een sentimentele, tot mislukken gedoemde identificatie met het slachtoffer geworden"
(Stefan Hertmans, Het zwijgen van de tragedie, 2007)
07-09-2009
Bedachter
© Leonora Carrington
Met roodwier in het haar
til ik minder, klief ik bedachter
ijs. Wil jij alvast
de galnoten kloven, de harsvloed
stelpen ? Elders
drijft groenwier, wil
een zwarte madonna
06-09-2009
Tragedie, die trage (II)
Iedere tragedie
is een familietragedie
© Koen Broos
De wraak van vrede. Ik ken haar. Ik zag haar, reeds, maar wilde nogmaals zien. En horen. Wraak in jamben, als marmer door dovemansramen. Comme il faut.
(Theaterproductie Atropa - Wraak van de Vrede, tekst Tom Lanoye, vrij naar Euripides, Aischylos en oorlogskanonnen Bush & Rumsfeld. Toneelhuis, 05.09.09)
05-09-2009
Tragedie, die trage (I)
© Phile Deprez
Gisteren at ik oesterzwam, katjesdrop noch vogelei. Mij werd Ödön geserveerd. Ödön von Horváth. Smaken deed het. Zozeer dat ik mij aansluit bij Handke : "De verwarde zinnen van zijn personages doen mij schrikken. Die onsamenhangende zinnen, die de sprongen en contradicties van het bewustzijn laten zien. Ja, ik hou van Horváths chaos, zijn gevoeligheid, ongestileerd."
Een intrigerend heerschap overigens, von Horváth. Het leven is altijd een tragedie, bedacht hij, enkel in de afzonderlijke episodes is het een komedie. Misschien wel het credo van zijn leven. Als 36-jarige trok hij op aanraden van een waarzegger naar Parijs, waar hem - volgens de visionair in kwestie - een cruciale gebeurtenis wachtte. Eenmaal ter plaatse, meer bepaald op de Champs Elysées, viel een boom op zijn hoofd. Mors. Op slag dood. En of dat komisch is, als slotepisode.
(Theaterproductie Kasimir & Karoline, naar het gelijknamig volksstuk uit 1932 van Ödön von Horváth, door Nt-Gent & Veenfabriek, deSingel, 04.09.09. Deze productie wordt op 18.09.09 integraal uitgezonden op Ndl 2, 22.50u.)
04-09-2009
Stoten
Rechtop, stoten
tegen een al te dode hoek, alsof
het verleden opspeelt, zozeer
dat de helix
waarvan de helft ontbreekt, trilt
als een snaarverwant gebaar
Dan maar
het hoofd gebogen, onbemand
in komma's gegoten, zoveel
dat onomstotelijk
Vol leemten
© Marjolijn Mandersloot
"Men ziet zich daarom genoodzaakt de schrijvers en dichters gelijk te geven, die bij voorkeur personen uitbeelden die liefhebben zonder het te weten of die niet weten of zij wel liefhebben, of die menen te haten terwijl zij liefhebben. Het schijnt dat juist datgene wat omtrent ons liefdesleven ter kennis van ons bewustzijn komt, bijzonder gemakkelijk onvolledig, vol leemten en vervalst kan zijn"
(Sigmund Freud, (2000 (1920)), Seksualiteit, Over de psychogenese van een geval van homoseksualiteit bij een vrouw, 258)
03-09-2009
02-09-2009
(Noli me t) Anger (e)
"We hebben immers te maken met overheidslichamen waar tijd een dikke stroop is en op de muren staat geschreven dat kunstenaars moleculen zijn"
(Jeroen Brouwers, Sisyphus' bakens - vloekschrift, 2009, 136)
Walmend genot
Er zit walmend genot in getallen. Reeds lang. Neem nu 40. Een getal dat zowat barst van masochistisch genot. 41 is dan weer de beproeving voorbij. Een voorbeeld. Wat voelde Noach, om niet de minste te noemen, 40 dagen ná de zondvloed onder de voeten ? Grond ! Drassig maar vast. En Mozes, toch ook geen debutant, wachtte 40 dagen lang - tevergeefs - op geboden. Maar zie, dag 41 sprintte hij, hoofd rechtop en gewapend met tafels, de Sinaïberg af.
En zo gaat dat door. En door. De tocht van de Israëlieten door de woestijn richting beloofde land ? U raadt het : duurde 40 jaar. Aantal dagen dat Jezus na zijn doop vastte ? Aantal nachten dat een kraamvrouw in afzondering moest wachten ? 40, inderdaad, volgens bijbelse instructies. Zelfs de oude Grieken vonden een koffietafel pas gepast na 40 dagen rouw. U begrijpt : 41 staat wel degelijk voor feest.
Dat de maagd die vandaag 41 wordt, dol van vreugde moge zijn. En jubel, joleit. Goede luim ook.
01-09-2009
Anoniem
© Nick Hannes
(radio) .. Amerikaanse garnizoen was al gedecimeerd door de Vietcong, die zelf 115 man verloor .. En zo komt er een einde aan ..
"Wat erg, he, zo anoniem !"
"Hoezo ?"
"Ze hebben het wel over 115 guerrillastrijders, maar dat betekent niets. We weten immers niets over deze mensen ? Wie ze zijn, of er een vrouw is waar ze van houden, of ze graag naar de film gaan of liever naar de schouwburg. Niets weten we van ze. Ze zeggen alleen .. 115 doden"
(Jean-Luc Godard, Pierrot le fou)
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
