© Roberto Matta
ik werp windels
en stenen na
steen van verlies
gruis van massaal
de kersepit leg ik
-b a a r
op de taart en
31-01-2011
-baar
30-01-2011
Soulier 63 - scènes zonder schoen
© Ron Scherpenisse
Scènes zonder nooduitgang - een cohabitatie van Bert en Ron, van tekst en bewerkte foto's - beschouwt lot, ingesloten en dood. "Wat is er met de regen gebeurd?" impliceert manna (onuitgesproken manna) geen brood, en "alleen met vleugels vang je gevleugelden" heeft, dat spreekt, geen schoen van doen. Noch verdraagt "er zijn er zelfs die zoeken bannen" een vijgenblad.
Rons bewerkte foto's raken aan ijzig bezucht en gekapseld in, het enigma dat [ons] boven het hoofd hangt, maar ook [groei]kracht naast kaal en uitgewoond. Daarbij zijn woorden als schoen, schaamte en brood wellicht overbodig.
Na het lezen, kijken, betasten valt me de rode omslag op. Zowel voor als achter rood. Kan rood voor ingesloten, lot of zelfs dood staan, vraag ik me - voor het eerst in dit denkend leven - af. Om dan plots te beseffen: ja, inderdaad, rood kan dat, mits rood (dat heeft Ron goed gezien) wordt voorzien van een wit etiket met zwarte letters. Zwart op wit, daar heb je de dood - badend in rood.
Een fijne ars-cohabitatie - zo zouden er meer mogen zijn.
(Bert Bevers & Ron Scherpenisse, Scènes zonder nooduitgang, 2010)
29-01-2011
kantelen
© Matthias Weischer
van kantelen
steriel massief: tu
es cela
naar kantelen
van R ü s t u n g in toerust in
toerusten - o
reine dwaas
28-01-2011
wat / rozenspart
© Geta Bratescu
wat
rozenspart over-
komt en komt
over
als mikpuntloos - ik
marsvin
gewoon verder
27-01-2011
[kleine]
© Matthieu Ronsse
ik begrijp het
[kleine] meisje dat onaf
op handen draagt
en wacht
en onaf-
gebroken vergeet
- om stof te maken
i [once] was lost but
© Ceal Floyer
Continuum
The moon rolls over the roof and falls behind
my house, and the moon does neither of these things,
I am talkind about myself.
It's not possible to get off to sleep or
the subject or the planet, nor to think thoughts.
Better barefoot it out the front
door and lean from the porch acrosss the privets
and the palms into the washed-out creation,
a dark place with two particular
bright clouds dustedd (query) by the moon, one's mine
the other's an adversary, which may depend
on the wind, or something.
A long moment stretches, the next one is not
on time. Not unaccountably the chill of
the planking underfoot rises
in the throat, for its part the night sky empties
the whole of its contents down. Turn on a bare
heel, close the door behind
on the author, cringing demiurge, who picks up
his litter and his tools and paces me back
to bed, stealthily in step.
(Allen Curnow, vertaald door d.)
Continuüm
De maan rolt over het dak en valt achter
mijn huis, en de maan doet niets van dit alles,
ik praat enkel over mezelf.
Het is niet mogelijk in te slapen noch
de kwestie of de aarde te verlaten, gedachten te denken.
Schop het liever blootvoets door
de deur en leun verandabogend over planten
en palmen die wuiven in een uitgewassen maaksel,
een duisterplaats met twee ongemene on-
bewolkte wolken bestoft (zou het) met maan, de een
een tegenstander, de ander ikzelf, afhankelijk van
de wind, of iets.
Langdurig strekt zich uit en aansluitend
is niet op tijd. Niet onverklaarbaar welt het kille
van de vloerplank ondervoets
de keel in. Laat de hemelnacht rustig
de hemelnacht legen, draai op je naakte
hiel en sluit de deur
achter de schrijver, kruipende schepper, die z'n tuig
en zootje verzamelt en me opjaagt terug
naar bed - stiekem in duet.
25-01-2011
eau d'infiltration
© Gideon Kiefer
et main-
tenant hand-
poppen-
spel [zonder poppen]
ballade van de g r o t e hand
het weerwerk van
de kleintjes [ces f o u s
petits doigts] aan banden
puis
les puits
wie
schuinvlekt wie
of wat [want]
24-01-2011
tot wol
© Jos Holtappels
tot wol me toevalt
off woller
off wolst
zoveel wol in wolven -
zonder wol of
gestalte aan
22-01-2011
de graat
© Anish Kapoor, memory, 2008
de graat
b e w e g e n alsof
je meepraat als
het nacht wordt
en midder-
dag
het wil
als sissen van
AAN-
en nog- en nog-
maals AAN-
gestreken sulfer gulzig
l i k t
de vlam
het stokje
op - het m a a k t
kabaal als
je meepraat
20-01-2011
en atendant
(De Keersmaeker & Rosas, En atendant)
En atendant
En atendant souffrir mestuet grief payne
et en languor vivre cest ma destinee
puis quavenir ne puis a la fontayne
tant est de ruissius entour avironee.
Telle Vertu li as dieu donee
quel puet assouvir chascun a souffisance.
Par sa dignite et tres noble puissance.
Les grans ruissiauz qui la font leur demaine
si ont les conduis de la font estoupee
si con ni puet trouver la droite vaine
tant est courompue liaue et troublee.
Gouster nen puis une seule halenee
si unble pite na te moy ramembrance.
Par sa dignite et tres noble puissance.
Si pri a dieu que a droit la ramaine
et la purefie sanz estre entamee
qua[r] verement cest chose bien certaine
je nen puis aprocher not ne matinee.
Et sa moy estoyt quansi fust or ordenee
je vivroye en espoir davoyr bone estance.
Par sa dignite et tres noble puissance.
(ballade van Philippot de Caserta, 1370-1420, vertaald door W. Van Hoecke)
En atendant
Al wachtend, moet ik bittere pijn doorstaan
en in neerslachtigheid leven, dat is mijn lot,
aangezien ik de bron niet bereiken kan,
zo zeer is ze door beken alom omringd.
Zo'n grote kracht heeft God haar geschonken
dat ze elkeen overdadig lessen kan
door haar waardigheid en hoog edele macht.
De grote beken die daar hun macht laten gelden
hebben zo de leidingen van de bron verstopt,
dat men er de echte ader niet vinden kan.
Het water is er zo verpest en vertroebeld
dat ik er niet één hap van proeven kan,
als nederig Mededogen zich mij niet meer herinnert
door haar waardigheid en hoog edele macht.
Ik bid God dus dat hij haar opnieuw terecht brengt
en haar zuivert zonder haar te schaden
want, waarlijk, het is een uitgemaakte zaak
's nachts, noch 's morgens kan ik haar benaderen.
En indien men zo'n bevel aan mij zou geven
zou ik leven in de hoop op een welvallig bestaan
door haar waardigheid en hoog edele macht.
buiten de bekkens
© Willem de Kooning, 1963
vooral
niet krabben - moi, pauvre
diable
die winluwt
en waar, die
probeert
te proberen - terwijl onder-
weefsel weefsel weert
achter
de maag
die cirkels draait
staat: vooral
19-01-2011
[in silent conversation]
© Gideon Kiefer
droge
voeding - ik
hang mezelf
te drogen
in droge handen - tast-
en eetbaar
embrasse-moi
dood paard
14-01-2011
13-01-2011
12-01-2011
wat doe ik
© Andrzej Wróblewksi
wat doe ik
met gisteren - hier
liep mijn moeder
zo
diep zo
daal
ik af - abstract
is zij niets
een vergelijking
[ga alleen, schreef ik]
11-01-2011
Soulier 62 - Oleschinski's ballerinastompen
© Levi van Veluw
De zanderige wenkbrauw
zwemt het gezicht af, een rups
op weg
naar de waterarchieven, waarin rivieren en plassen
opgedroogd rusten, onmogelijke gevallen als
een poel, zwanger
van haar jongste druppel
of instant water
gewoon
'hoe w a a r d e v o l l e r, hoe schaarser' lijkt in dit caputalistisch tijdsgewricht waarin de westerse mens alles móet hebben, móet kopen, een ethische wezelwaarheid. de oplage van Your Passport is Not Guilty, een poëtisch pareltje van Brigitte Oleschinski, Hermes zij dank gedeeltelijk vertaald, bedraagt dan ook slechts 30 exemplaren. zo gaat dat blijkbaar [ook] met pareltjes.
bovendien levert de zoekterm Oleschinski zowel bij De Contrabas als op Wiki (Nederlands) niets op. nihil. enkel lyrikline lijkt dit poëtisch wonder te kennen.
in Your Passport is Not Guilty, voornamelijk invocatief gedreven, waarbij natuurelement hermetisch aan dier- en lichaamssegment wordt geregen, eet men niet. geen brood dus. wel een smeltend brokje margarine, dat echter niet op de boterham wordt gesmeerd, "[..] Braken wilde ik van geluk / met je smeltend blokje margarine / in het lijf, in het gelijke ritme van de steekdwang / bleek als een spook // zowel links en rechts naast het bed / de lampenkappen, echte runderblaas"
slecht één maal wordt schaamte [zonder vijgenblad] gevoeld, "[..] Je roep / rukte mijn stem uit mijn lijf, ik zong. // Ledematen vol schaamte, bij het zingen / uitgestrooid. Slechts honden // besprongen hun spoor."
slechts één maal wordt er geschoeid.
Zoals de huppelende adem
van de accordeon hier de flarden over straat jaagt, die allemaal in dezelfde wijk
wonen, in dezelfde nederlaag. Gecamoufleerd. Tussen wieldop
en gootsteen grijnst een verkrampte heliumvis, slapzilver
van kieuw tot kieuw, het ragbleke snuifzakje achterna, dat rondwaait, tot het
de treden vindt. Aarzelt, binnenstebuiten draait en op ballerinastompen
omhoog danst, omdat in dezelfde stortvloed van lucht de vis
zich opricht en applaudisseert
Wie der hüpfende Atem
des Akkordeons hier die Fetzen übers Pflaster treibt, die alle im selben Viertel
wohnen, in derselben Niederlage. Getarnt. Zwischen Radkappe
und Rinnstein grinst ein verklemmter Heliumfisch, schlaffsilbern
von Kieme zu Kieme, der hauchblassen Snifftüte nach, die umherweht, bis sie
die Stufen findet. Zögert, sich umstülpt und auf ihren Ballerinastümpfen
aufwärts tanzt, weil im selben Luftschwall der Fisch
sich aufrichtet und applaudiert
poëzie van Oleschinski, een belevenis, nee, een enigmatisch wonder, een te-leven-is
(Brigitte Oleschinski, Your Passport is Not Guilty, vertaling door Erik de Smedt, 2003 [1997], Zegwerk)
10-01-2011
wie(r)
© Hanns Schimansky
wie kiezel wie
kiezelhoudend visje
wie visje
wie visch -
ce qui s'écrit
wat klimbeukt en
waar
wier kiezel wier
kiezelhoudend visje
wier visje
wier visch -
ce qui
s e c r i e
[en secret]
09-01-2011
ben de mot
© Geta Bratescu
ben de mot nog niet begonnen
of de mot behoort de zon
- komt de hoogtemeter
ongelegen
08-01-2011
onder derdenden
© Geta Bratescu
t-regent mot ik
voorzie [voorgedwongen]
foppende
foppende speentjes
un chat terrestre
est tout autant un chat que
le chat céleste, zeg ik
wisselende wisselblik [de] [twaalf maal]
tseetsee, probeer ik,
een vector met rekbare krop
die zich voedt met bloed
zo trekken ze vaag het oog in vraag [twaalf maal]
ik vreet - dan
vreet ik platina
afgekalfde platina
en blijf het bijltje vuisten
enkel de fop en speentjes
van zout en deeg en
geestrijk vocht rollen
en ploegen [twaalf maal] om
07-01-2011
06-01-2011
navelhoogte
© Joris Kuipers
dag-
actieve nacht verzonken
in bol
en knol van hersenschors
compen ter compensa
de hamer
- zo paart de pijlstaart de boeg rond
05-01-2011
met een in klei verpakte hiel
© Marlene Dumas
strekking [de] dat
zeg ik te wensen
z o m e r k l o k j e s
gaan en deweg
lang en zaam
onthul en krop je
de generfde nek
men zegt dat we lijken
04-01-2011
er zit aan
© Zoltin Peeter
hou spreek Frans of
de adem in zet
b o t e r b l o e m g r a d e n
op bed onder
de lakens
z u l k w a t z a c h t
[zulk
neemt zichzelf niet voor zacht]
- ingezand de zolderleeuw
'graaf jij hem uit?'
'ach laat hem slapen'
03-01-2011
al is dat alles
© Rebecca Morris
1
kan het kanon on-
mondig?
2
hoofd uit
drift aan [blinky Alfonso]
3
'zonder mankeren?'
'zonder mankeren!'
02-01-2011
als niet dan toch, stel
© Robin Williams
ideeën? orch-
ideeën!
- en weer
die weerstand [la belle
indifférence] een rem
zonder remmingen
'zullen we trekken?'
'zullen we duwen?'
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
