31-08-2010
29-08-2010
28-08-2010
[imperméable
©Ziva Kronzon
[imperméable ou la grande plongée des petits souliers]
permis A1
permis A2 [par ellipse]
permis B
permis C
sens interdit - gratuit
Y-a-t-il
27-08-2010
Mod'Iliade
© Modigliani, Anna Zborowska, 1919
Mod'Iliade"Je chante aussi, moi: / Multiple soeurs! voix / Pas du tout publiques!" (Arthur Rimbaud)
[pour Amadeo]
Tes mots dits Gliani sont pas écrits
en bleu, les yeux ne l'ont permis -
dans les trous des masques [tu l'as bien compris]
n'habite personne
Tes maux dits Gliani maux d'os
mentaux de l'âme ont mis une trame -
t'ont permis de créer des femmes
avec tout ce qui s'enfuit
O toi, maudit Gliani, beauté figée
et pas de possibilité de jouer
à cache-cache [trois cadavres de trop]
25-08-2010
Affaire Pierre et Paul
© Josh Smith
Affaire Pierre et Paul
Debout
[ça fait boum boum]
Assis
[ils s'endorment]
24-08-2010
NEVOB ET te boven
© Daniel Burennevob et
ETKAAZREV TEH
[AL AL] ETNETAL
RAAMOZ
RAAD
MOORD NEE NI SLATE BOVEN
het verzaakte
latente [la la]
zomaar
daar
als in een droom
© ds, translation copyright © ds
23-08-2010
21-08-2010
20-08-2010
Waagt zich voor de tweede keer in haar andijviegroene leven aan een vertaling. Amen²
[uz podpolja - Mezquita Cordoba]
Hochseil
Wir turnen in höchsten Höhen herum,
selbstredend und selbstreimend,
von einem I n d i v i d u u m
aus nichts als Worten träumend.
Was uns bewegt - warum? wozu? -
den Teppich zu verlassen?
Ein nie erforschtes Who-is-who
im Sturzflug zu erfassen.
Wer von so hoch zu Boden blickt,
der sieht nur Verarmtes / Verirrtes.
Ich sage: wer Lyrik schreibt, ist verrückt,
wer sie für wahr nimmt, wird es.
Ich spiel mit meinem Astralleib Klavier,
v i e r f ü ß i g - vierzigzehig -
Ganz unten am Boden gelten wir
für nicht mehr ganz zurechnungsfähig.
Die Loreley entblößt ihr Haar
am umgekippten Rheine...
Ich schwebe graziös in Lebensgefahr
grad zwischen Freund Hein und Freund Heine.
Peter Rühmkorf, Hochseil, uit: "Walther von der Vogelweide, Klopstock und ich" (Rowohlt Verlag, 1975) vertaald door d. stoffelen, Et qui libre.
Et qui libre
was soll es (mir) bedeuten, H.H.
We roeren godswichtig licht, balanceren
nogal logisch, nogal één.
Van een sprekend T w e e r u g g e n b e e s t
- Makkah - fantaseren we.
Wat ons beweegt - waarom? waartoe? -
houvasten los te laten?
Het nooit bevraagde Who-is-who
necrotisch te ervaren.
Wie van zo hoog het laag verkent,
merkt enkel Lamento / Labyrint.
Ik zeg: wie goddelijk schrijft is knetter,
wie knikkend instemt getikt.
Ik speel met mijn tweede rug op toetsen,
v i e r v o e t i g - veertig keer teen -
De berekende maatschoen toont ons
als danig gedesequilibreerd.
Lokkend lonken Lore's lokken
de maalstroom onderdoor...
Als Icarus zweef ik hoger en prompter
richting Mors Mortis of richting Gods Woord.
.
18-08-2010
(four of the) fifty ways to eat an edible ice gun
© Florian Jenett, Freeze revisited (edible ice guns)
17-08-2010
Sfinx (4) - en brasse
© Peter Buggenhout, The Blind Leading the Blind, 2005
en brassejeter au vent le cendre du soi-disant
embrasse-moi, toi
bête de cendre
qui ne tremble ni
manque, toi qui tait
- que je descende
de bas en plus nu
d s dantesque
- que je demande
rien que le reste
de ta bêteté
16-08-2010
14-08-2010
Malkander - 41 (Kleines stehendes Gewässer oder das Eintopfessen)
© Graciela Shalev
Kleines stehendes Gewässer oder das EintopfessenAh! tarir toutes les urnes! (Rimbaud)
Der Heidi ist dran, zusammengezogen daran. Zwei-
undzwanzig Teile eines Tages ist sie vollzeitheidnisch
[femme] - es gibt auch andere Stundenbegriffe [que les pieds n'oublient ni soulignent, comme les pieds d'enfance d'Hans]
Die Hans turnt am Reck und stundet [en réculant
sans intention de sauter plus haut que le vol-au-vent].
Zeige mir Frösche und viele Vögel, sagt der Heidi - einmal entschleiert
aber die Hans zeichnet nur Aal und Fische in Leichterluft [pour
que la bête elle-même se liquéfie - vivement]. Zwei
Teile eines Tages brauchen und suchen sie einander
wie Elektronen [et pourtant
il y a des bestioles]
13-08-2010
11-08-2010
poinçonne
© Franz Kline
poinçonnepour que les points soient morts
du point de vue saturne ça tournera, Alice,
sous la froidure du mois d'où [comme l'expérience
du lit dur, trop mûr par suite de la fermeté oblique]
du point de vue mercure ça continuera, Alice,
malgré des cicatrices [comme l'histoire du chat chu et ses pattes
murmurantes en dessus, de plus en plus tendres
en dessous - pourvu qu'il vive]
seulement du point de vue nain, Alice, nain de jardin
ou même nain sans aucun statut ça passera du miel
au pain quotidien [aux mouches qui sont là
sans importance]
tu comprends?
t'es partie?
Alice?
10-08-2010
Soulier - 41 (Luceberts reuzenlaarsen)
© Barbara Vackier
Overal zanikt bagger
zwachtelend rond de reuzenlaarzen
waarin ik mijn tijd beklim haast verzadigd ja
maar het is nog steeds de mij bemestende tijd
mijn voertuig vore en trog
(Lucebert)
09-08-2010
L'instance de la lettre
© Annika von Hausswolff
désolée, Capitaine Fracasse
je ne crois
qu'à ce que je vois, si
vous me dites rose
je vois des cochons
pas de romantisme
ni d'éléphants!
désolée, Capitaine
c'est mon côté cartésien
j'espère que tu m'aimes
e n c o r e
ta copine fragile,
Francine
08-08-2010
07-08-2010
ce que tout le monde soupçonne
© Wout Hoeboer
(retrospectieve Wout Hoeboer van 20.08 tot 31.10.10 in Verbeke Foundation, Kemzeke)
ce que tout le monde soupçonneça sert à rien c'est sûr mais ça serre
de bloem en het lint
de kleur van de bloem en het lint, gescheurd
de scheur in het lint en de man
de kern van de scheur in het licht en de man, vervangen
de bloem en het lint en de kern van de scheur en de man, vervangen[Ève n'a vieilli ni grandi]
de naald en de knoop
het oog van de naald en de knoop, verward
de war in de knoop en de vrouw
de draad van de war in de hoop en de vrouw, verbannen
de naald en de knoop en de draad van de war en de vrouw, herboren[Adam est mort depuis longtemps]
06-08-2010
Sfinx (3)
© Alfred Stevens, De Parijse sfinx, 1878
claire et les bouche-trous en colère [pendant que papa chante piaf]
facial detail 1: pas besoin d'égos démesurés ici
facial detail 2: ravi de découvrir l'arythmie de la colère
facial detail 3: doute que c'est elle, la colère, la plus grande
facial detail 4: clair de lune [papa chante dali dalida]
facial detail 5: cerveau lent [lentement le cerf-volant revient]
facial detail 6: décision de décoiffer la langue des oreilles
facial detail 7: aérons à l'aise! aérons
[quand papa se tait] claire sait qu'il n'y a point de raison que seulement le sphinx ne bouge pas
05-08-2010
Soulier XXXX (het plant zich voort, het heeft / pantoffels aan)
© Jan Meyer-Rogge
[Voor de uitwuif]
Neem nu de bundel Wuif de mussen uit. Geschreven door? Joke van Leeuwen. Vooraleer je één letter hebt gelezen, heb je al twee beesten. Van schoenen geen sprake, zelfs geen veters. Dieren zijn in. Tweevoetig, vierfüssig, gevleugeld, om het even, als het maar beest.
Mussen dus, die je spontaan (ik zie geen andere modus) uitwuift. Dat kan. 's Morgens bijvoorbeeld, bij het ontwaken: "Dag mus. Vlieg maar lekker uit. Vandaag wordt er niet geteld.". Of straks als het weer druilend herfst: "Hop mus, naar Africa! En tsjilp ze daar!". Maar je wuift uiteraard geen mus met laarzen uit. Schoeisel wuif je sowieso nooit uit. Je zegt niet 's avonds: "Dag laars, ga maar lekker stappen! Tot morgen, zo rond half acht!". Die uitgewipte schoen gaat zonder jou nergens heen. En toch ben ik vóór de lezing van van Leeuwens bundel vaag gespannen: met zo'n speelse tante wordt het qua schoenen vast wel wat.
[Terloops de uitwuif: .. ja! .. ja! .. 't ja ..]
[Na de uitwuif]
Het uitwuiven van 32 mussen viel schoeiselmatig wat mager uit, maar de schoenen die ik vond mogen er zijn. Van Leeuwen doorgrondt ondanks of misschien eerder dank zij haar speelsheid wat van tel is in dit krijtsteenleven: een thuis!
Een thuis, waar we schoenen van de voeten wippen. Mogen, kunnen ook: ".. Op avonden, luiken gesloten, de wereld / nog lang niet op orde, drie glazen, / een vierde, de schoenen als schepen / alleen op zeil, laat hij zich varen." (Thuis, 17)
Een thuis, waar we pantoffels van kamelenhaar dragen (Kameel in de stad, 24):
Op hoge poten loopt het dorp de stad in
dat het past. Het plant zich voort, het heeft
pantoffels aan en hoort motoren.
Geduld van eeuwen, van wie eens geboren uit
wie eens geboren uit wie eens geboren uit
wie door het zand moest van zijn dagen.
En door moet tussen gassen en geschreeuw.
Het snelle laat het trage voor, het blijvende:
de mooie wimpers en de bulten en de last.
En dan, die 't ja van 't wijfelgeval. In het laatste gedicht Hemeltje lief gaat "alles uit". Alles is alles, denk je dan: jas, broek, schoen. Onuitgesproken zit die schoen er dus in, maar schoeisel is schoeisel. Als je geen grens trekt, zit je voor je 't weet bij sokken met gestopte gaten. Hemeltje lief, 42, is overigens geen gedicht voor thuis.
Zeven mannen wachten daar, een
voor het haar, een voor de huid, een
voor als alles uit is, een voor de
klit, een voor de g, een
helpt met alles mee, een lacht
om wat gedacht wordt, levend.
(Joke van Leeuwen, Wuif de mussen uit, 2006)
04-08-2010
Confrotento zonder vonk
© Jan Vanriet, Madonna, gesloten deuren
Op één of andere manier heeft schijnbaar ook de kunst om bevruchtend te wringen, bevreemden haar regels en wetmatigheden. Ik raak er niet wijs uit welke, maar deze kunst lijkt alvast (wat mij betreft) het bed te delen met het vermogen om te inspireren, een vitaliteit om de grens van das Unbehagen in der Kultur te overschrijden - voor even dan toch.
Zo is de confrontatie moderne/oude meesters - Jan Vanriet (tento Closing time) in mijn belevingswereld een parcours dat eerder vermoeit dan bevreemdt. Je verdwaalt als Alice in No man's land met een overspoelend teveel. De richtinggevende thema's, wel twintig, kan je vaak nauwelijks of niet in de verzamelde werken lezen. Ook de dialoog tussen de meesters en Vanriet kan je enkel aanhoren als een pasgeborene, hulpeloos peddelend in een taalbad waarin naakt geworpen. Je loopt (de wegwijzers volgend) van de ene naar de andere opstapeling van combinaties, maar inspirerend bevreemden doet het niet (in plaats van 'wat is dít', denk je verward 'wat nu weer!'). Onderdeel twintig heeft als thema Exit, een term die je uiteindelijk (ondanks alle inspanningen om je open te stellen) met vreugde omarmt. Maar waarom het niet elektriseerde: vraagteken.
De aanblik van drie Breitners en even zoveel Brusselmansen (wat een luxe!) kon de mentale uitputting na het doorlopen van de confrotento niet verzachten. Enkel nachtrust helpt dan - in mijn geval.
(tento Closing Time, nog tot 03.10.10 in KMSKA'pen)
03-08-2010
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
