"Hoe dichter mensen bij elkaar komen, hoe eenzamer ze worden. De eenzamen zijn bijzondere mensen. Ik hou in het theater niet van grote dramatische gebaren. Dat is mijn wereld niet. In sommige kroegen, in Zwitserse stationsbuffetten zitten veelal mannen, elk aan een tafeltje. En ze zwijgen voor zich uit. Soms zegt er één wat, en een eind achter hem antwoordt een ander. De anderen bewegen niet. Dit zeldzame communicatienet zonder oogcontact, deze schemerzone, bezit een grote spanning. De spanning tussen mensen in deze herbergen is zowel vanuit theatraal als muzikaal oogpunt geweldig interessant. Ook omdat iemand wat zegt, en minuten later van ergens een antwoord komt. Over het antwoord werd lang gekauwd. Dat is heel Zwitsers, maar niet uitsluitend. Ik heb dat ook in Berlijn meegemaakt. Als je theater maakt, zoek je naar vormen. Deze situatie heb ik gekozen als mijn vorm"
(Christoph Marthaler,
die Platz Mangel laat aanvangen met volgend tafereel)
Gij bewolkte hemelhaven. / Bij avondzonnescheen / Hangt nu lampen in de graven / En erekroont de lijkensteen.
(Schubert in : Platz Mangel)
(Platz Mangel - een markante parodie op de huidige wellnesscultuur - van Marthaler, een man met respect voor weerbarst, en absurd - een man met ander licht. Op de planken drie vrouwen en zes mannen. Waarom verbaast mij dat niet. Links van mij een man, die naar ik vermoed slechts één keer ontspoord is. Rechts fysionomie. deSingel, 29.04.10)
29-04-2010
Marthaler : netto
28-04-2010
Soulier XIX (wat voor schoenen zou je kopen als je mijn voeten had ?)
Met het woord schoen in het achterhoofd op de divan van Ghalib, spannend is dat. Vooral als de betekenaar lang op zich laat wachten.
Vreemd genoeg vallen andere retournerende woorden door deze spanning eens te meer op : kleren, beste kleren zelfs, aan, uit, en glazen, behoorlijk wat glazen. Maar (op de zovele iets-en na - die zijn gewoon ontelbaar) spant geld als betekenaar de kroon. Geld. In niet minder dan twaalf gedichten valt het woord. En bij uitbreiding met aanverwanten (zoals betalen of cent) kom ik aan tweeëntwintig. Dat kan tellen.
Daarnaast behoorlijk wat dieren : één beer, vier paarden, twee apen en één, ja slechts één kat. Twee olifanten en vijf honden. En vogels ! Wel negen, waaronder één papegaai, een schouderexemplaar.
- Dat ook twee bliksems schichten, Peren moest het weten. Want Peren verzamelt bliksems, slechts één per boek. Peren kent maat.
Maar, ik ben op zoek naar schoenen. Voeten - ik vond er drie - tellen niet mee. Een schoen is een schoen. Soms ben ik streng, ook voor mezelf. En net als je denkt het zal nu wel blootvoets blijven verschijnt de eerste schoen. "De helft van alle schoonheid gaat naar Jozef, de andere helft wordt verdeeld over de rest van de wereld ; / dit is mijn lente, niemand kan mij vertellen hoe mijn herfst is, als ik kleren maak van bladeren. // Elk hemd dat hij aangehad heeft, krijgt de geur van wat niet teruggekocht kan worden, // elk van zijn broers koopt een paar schoenen voor het geld dat zij kregen toen zij Jozef verkochten. // Hoe mooi Jozef ook is, / hij wordt in haast verkocht, voor weinig geld, elke keer weer ..", (68). Luxe, gepermitteerd met bloedgeld. Steeds weer.
Het is doorzetten voor opnieuw schoeisel verschijnt. Maar dan zie : trouvaille - u had mijn barbaarse lach moeten zien, horen !
De dronken danseres draait in het rond, vangt sneeuwvlokken - ik werk ook, schreeuwt ze, / als je het nu vraagt kom ik naar je toe, als je mij niet vraagt te blijven ga ik weer weg. // Ik loop voor je langs terwijl ik je ogen met mijn hand bedek, / als ik voorbij ben en mijn hand van je gezicht glijdt mag je kijken. // Als je met mij meegaat, hoef je met niemand anders mee te gaan, / alsof alles wat ik te weten kan komen een herinnering van iemand anders is. // Ik wist niet dat ik zo kon spreken, met grote sprongen naar waar ik het over wil hebben, / over een donker veld tussen bevroren sloten. // Het is geen danswedstrijd, gezicht naast gezicht, terwijl wij springen en draaien, / onze schoenen neerzetten in de donkere aarde, de dunne laag ijs bovenop en de donkere aarde daaronder. // Wat voor schoenen zou jij kopen als je mijn voeten had ? / Wat jij kan, kan ik ook, ik volg elke beweging die je maakt, in de lege lucht, anders was er geen plaats voor ons allebei. // Ik ben bij je, maar het laatste stuk laat ik je alleen, zodat het helemaal van jou is ; / als je naar links leunt ga je naar links, als je je ogen dichtdoet blijf je waar je bent. // Welk besluit ben je aan het tegenhouden, ongedaan maken, laten herroepen, / maar als de scheidsrechter zijn fout toegeeft, moet de wedstrijd dan niet overgespeeld worden ? // In slaap gehuild en wakker geschreeuwd maangezicht, / de nacht licht en glanzend, door de tuin vol sneeuw onder het venster. // Zo kan ik mij voorstellen dat het is : / midden in de nacht wakker, sneeuw op de boomtakken, de hemel vol sterren. // Ghalib, ze houden je voor iemand die ergens iets van af weet, / omdat je schrijft dat je al blij bent als je verlangen beantwoord wordt met een ongeduldig gebaar.
(Nachoem M. Wijnberg, Ghalib weet zoveel, uit : Divan van Ghalib, 2009, 126-127)
27-04-2010
26-04-2010
Alien(n)ation
© Anish Kapoor
Wie moet dankbaar zijn dat wie om wie blijft draaien, / alsof ik niet weet dat alles om alles ronddraait, steeds verder weg.
(Nachoem M. Wijnberg, uit : Ver weg, Divan van Ghalib, 2009, 79)
(Qu)elles
(Artistes femmes dans les collection du Centre Pompidou, Paris, verlengd tot 21.02.2011)
Azijn, hij is daar beter in
Balsamoci, zegt zij
25-04-2010
Soulier XVIII (coöperatie)
© een podpoljaanse schoen, ontworpen door merci Didiermaurice
Ik raak de beer aan.
Ik maak de beer af.
24-04-2010
23-04-2010
The whole caboodle
© Daniel Eatock
having
existence as
ancestors
did - imaginary
that is : being
a complex
number
of which the real part is of exceedingly great quantity - huge
eyes
neglect a
sharp
freezing view - about for instance me and
you
may prove me
wrong
with all - but the collected songs of Belle Peres
Folly giving All This
© Gilbert Garcin
Folly -
folly for to -
for to -
what is the word -
folly from this -
all this -
folly from all this -
given -
folly given all this -
seeing -
folly seeing all this -
this -
what is the word -
this this -
this this here -
all this this here -
folly given all this -
seeing -
folly seeing all this this here -
for to -
what is the word -
see -
glimpse -
seem to glimpse -
need to seem to glimpse -
folly for to need to seem to glimpse -
what -
what is the word and where -
folly for to need to seem to glimpse what where -
where -
what is the word -
there -
over there -
away over there -
afar -
afar away over there -
afaint -
afaint afar away over there what -
what -
what is the word -
seeing all this -
all this this -
all this this here -
folly for to see what -
glimpse -
seem to glimpse -
need to seem to glimpse -
afaint afar away over there what -
folly for to need to seem to glimpse afaint afar away over there what -
what -
what is the word -
what is the word -
(Samuel Beckett, from : As the story was told)
(vertolking met vogeltjes)
22-04-2010
Futsch
© Gilbert Garcin
Stromausfall.
Gedruckter Stromausfall. Futsch.
Was sollen wir, Futurologen, tun ?
Insektenschutz, fünfteilig. Schnell.
Und schliessen Sie den Vorhang, bitte.
Draussen singt der Wind : "Flieg, Maikäfer, flieg" - Es ist kalt.
Colloquy
© Jan Vanriet
Werk van Jan Vanriet in dialoog - het is mogelijk - met oude meesters, in KMSKA (24.04 tot 03.10.10)
The light's going off. And on. Off.
On, unless she closes her eyes - which she doesn't. On,
an act, an instance of chasing, pursuing.
Snapshots of lives, same but different.
They chase the dog away. He has no tail.
Off, alluvial deposits, a blanc canvas with memory -
not likely intended to be spoken. On,
she searches the dialogues of Plato.
They don't promise miracles.
Soulier XVII (she didn't)
© Ernst Ludwig Kirchner
Kirchner-Retrospektive in Das Städel Museum Frankfurt (23.04 tot 25.07.10)
Baby take off your coat / real slow. / Take off your shoes / ah take off your shoes. / Baby take off your dress / yes / yes / yes. / You can leave your hat on / you can leave your hat on / you can leave your hat on. / Go on over there / turn on the light / no / all the lights .. (Joe Cocker)
.. but she didn't
21-04-2010
Soulier XVI (saltimbanco)
© Phillippe Halsman, the Duke and Duchess of Windsor, jumping,
schoeisel netjes aan de kant. Met dank aan Jan, Jan Pollet
It's on my mind : saltimbanco
salt im banco -
as if equipment used in particular activities, jumping for instance, could be ignored.
as if saltimbanco doesn't need pain.
as if salt im banco is a kind of frozen game.
Do you know how to play hide and seek, he asks.
The rest will remain unwritten.
20-04-2010
Better
Laatste hand aan Better city, better life,
wereldtentoonstelling Shangai (01.05 tot 31.10.10)
To make a prairie it takes a clover and one bee,
One clover, and a bee,
And revery.
The revery alone will do,
If bees are few.
(Emily Dickinson, uit : Complete poems of Emily Dickinson, 1955)
19-04-2010
Malkander XXIX (na de gazpacho)
© Itzik Benshalom
na de gazpacho :
vingers
als miertjes in op
langs hals schouder
borst-
been
lippen
een tong die
rood
de wonde likt, meer
want hamers
op het kruis :
beduimeld
levend vlees, ja
asjeblief laat
iemand
Delvoye meets Rodin (without Claudel)
© Wim Delvoye, double helix, 2009
Delvoye meets Rodin in Musée Rodin, Paris, tot 22.08.10
De vrouw hurkt over de klei / als een nachtelijke regen. // Er is nog niets geschreven, / er is geen woord gevormd. // Geen kennis in zijn vingers, / geen leven in zijn mond. // Hij is zijn naam vergeten, / de droge harde grond // waaruit hij zich met lijfelijke dwang / heeft willen kneden. // De modder die hem kust / is dik en warm. // Daarin de eerste afdruk : // Adam, // man.
(Charles Ducal, Adam, uit : Toegedekt met een liedje, 2009, 63)
18-04-2010
soulier XV (où est le rouge ?)
© Magritte, Où est le rouge ?
Een vrouw ter hand - dat was lang geleden. Elsa Osorio, onbekend, op haar boek Luz na. In Callejón con salida, door de bocht vertaald als Uitweg, voert ze vijf paar schoenen aan. Vier eigenlijk, maar voetboeien (2010, 73) reken ik gezien de gewelddadige dictatoriale context voor één keer goed, als schoeisel.
Geen van de schoenen is betekenend voor de dragers ervan, met uitzondering van één paar. "Ezequiel kan zijn bewegingen zien : hoe hij [een van de moordenaars] knikt als de getuigen een verklaring afleggen, hoe hij opstaat om met zijn advocaat te spreken, hoe hij om de haverklap naar zijn schoen reikt.", (ibid., 35). Een tic denk je ; Osorio licht niet toe. Dat siert haar, vaak.
De drie overige niet nader omschreven paren worden ontdaan. Gewoon, om pootje te baden (ibid., 107) of blootvoets je ding te doen (ibid., 63) of te luchten, met gevolgen, zou je denken. "Ze begreep niet hoe de geur zich zo kon opdringen in die open ruimte. De boot voer verder, maar de geur bleef even intens. Joy keek naar de toeristen en kon geen enkel gebaar van ergernis ontdekken, zij leken te genieten van de magie van die Brugse grachten. Ze zagen er stuk voor stuk onbezorgd uit en wisselden in verschillende talen opmerkingen uit over de omgeving en de gebouwen, waar Joy niet meer naar luisterde sinds die geur was ontstaan. Naast haar namen Japanners het landschap via hun fototoestel waar. Ze waren vreselijk, maar hartstikke schoon, moest Joy erkennen, die geur kon niet van hen afkomstig zijn, en ook niet van het stel dat nog wat verder weg zat. Misschien van de man links van haar, die zich zo kostelijk amuseerde. Hij had geen schoenen aan en zijn bleke, pukkelige huid wees hem als de belangrijkste verdachte aan. Joy schoof heimelijk naar rechts, in een poging meer afstand te creëren tussen haar en de man en zijn viezigheid. De geur bewoog met haar mee, geconcentreerd en smerig. Ze kon er niet meer tegen", (ibid., 111).
Om kort te gaan, Osorio benadert de schoen in Callejón con salida als randobject. Omdat ze eerder vrouw is ?
(Elsa Osorio, Callejón con salida / Uitweg, vertaling door Rikkie Degenaar, (2009 [2010]), markant boek voor wie geïnteresseerd is in een psychoanalytische lezing van het absurd in dit mensenleven)
17-04-2010
(two of the) fifty ways to celebrate Mondriaan
The American way to celebrate Mondriaan
Theo van Doesburg, uit dezelfde stal, in Tate Modern tot 16.05.10
16-04-2010
(three of the) fifty ways to defeat the jabberwocky
© Jan Fabre, Man measuring the clouds, 1999
Jabberwocky
'Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe :
All mimsy were the borogoves,
And the mome raths outgrabe.
"Beware the Jabberwock, my son !
The jaws that bite, the claws that catch !
Beware the Jubjub bird, and shun
The frumious Bandersnatch !"
He took his vorpal sword in hand :
Long time the manxome foe he sought -
So rested he by the Tumtum tree,
And stood awhile in thought.
And, as in uffish thought he stood,
The Jabberwock, with eyes of flame,
Came whiffling through the tulgey wood,
And burbled as it came !
One, two ! One, two ! And through and through
The vorpal blade went snicker-snack !
He left it dead, and with its head
He went galumphing back.
"And hast thou slain the Jabberwock ?
Come to my arms, my beamish boy !
O frabjous day ! Callooh ! Callay !"
He chortled in his joy.
'Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe :
All mimsy were the borogoves,
And the mome raths outgrabe.
Lewis Carroll, uit : Through the looking glass, 1871
eclatante lezing door Sir christopher Lee
vertaald in Nederlands door Alfred Kossman & C. Reedijk : Wauwelwok, 1947
vertaald in Frans door Henri Parisot : Jabberwocheux, 1971
vertaald in Duits door Lieselotte & Martin Remane : Brabbelback, 1976
15-04-2010
entartete Hab-sucht / engagierte Kunst
© Enca Caen, Ketens van de hebzucht
De passie van het Niet Willen Weten : het bloed onder de handschoen.
Het rood van 10 x 1 miljoen Congolese doden, en hoeveel verminkten ?
Enca Caen stoft af, licht een handschoentip.
Ik ben daar vatbaar voor.
Caens motivatie te lezen in reacties (Canvascollectie)
14-04-2010
13-04-2010
La réponse en question
[uz podpolja, Claude Lévêque, Mudam-Luxembourg]
[la dissection
du] coeur
brisé - dunkle Stelle
[la dissection
sur] un ton frais
léger, rythmé - Sterne
Gestirne und das
Sichtbare das wir
willenlos sind
[la caramélisation, non la dissection
du] coeur brisé
durch röntgen - es dauert
die ungewisse Dauer
mais le rouge
est à vous
ça vous fait mal ?
12-04-2010
Le fantasme de la mise au piquet
© Bruno Baltzer, exposition Everyday(s), Casino Luxembourg
La gloire du moi-même de lui
âgé de plus de plusieurs ans, souffrant
de la maladie du fantasme [visage face
au mur, la mise au piquet notamment]
un fantasme qu'il fit il y a
plus de plusieurs ans et qui ne dort pas
ou rare [communément appelé glorifiant].
Le reste ne se trouve point au centre de son intérêt.
Le reste est de l'ordre du vécu.
Leave me as I leave you
Trailer van de derouterende video-installatie Beijing holiday [Honetschläger - Mudam, Luxembourg]. Niet om in hokjes en doosjes te steken, donders nee.
11-04-2010
Soulier XII (Pleysier)
© Vincent van Gogh
".. Een beetje moeizaam gaat het. Zij heeft óók die gang van mijn moeder, zie ik. Typisch misschien wel voor een hele generatie van plattelandsvrouwen wier voeten nog in houten klompen waren uitgegroeid en vereelt. En wellicht is ze net als mijn moeder ook nooit echt gewend geraakt aan het leren, knellende damesschoeisel dat ze achteraf gaan dragen is .."
(Leo Pleysier, Wit is altijd schoon, 1989, 115)
Shoe-note : op pg. 34 schiet een oudste dochter plots "uit haar sloffen". Ongecontroleerde woede ontdoet zich schijnbaar van stabiliserend schoeisel. Op pg. 50 vraagt de dode moeder zich af : "En wat had ze aan haar voeten, ons Yvonne ? Had ze haar nieuwe schoenen aan ? Want ze had nieuwe schoenen gekocht, zei ze aan de telefoon. Bij Van Bergen.". Zou jaloezie de dood overstijgen ?
10-04-2010
.. wat 'n maarskalk se verkyker mag bespied ..
© Egon Schiele
Dit het gebeur : ek sit onder 'n boom / langs 'n rivier / op 'n sonnige oggend. / Dis 'n onbenullige gebeurtenis / wat nie opgeteken sal word in die geskiedenis nie. / Dis nie soos oorloë of verdrae / waarvan oorsake noukeurig ondersoek word, / of merkwaardige tirannemoorde nie. / En tog sit ek langs hierdie rivier, dis 'n feit. / En omdat ek hier is, / moet ek van êrens af gekom het / en voor dit / moet ek in vele plekke verskyn het, / net soos die oorwinnaars van koninkryke / voordat hulle uitgevaar het. / Selfs 'n vlietende oomblik het sy vrugbare verlede, / sy vrydag voor saterdag, / sy mei voor junie. / Sy horisonne is net so werklik / as dié wat 'n maarskalk se verkyker mag bespied. / Hierdie boom is 'n populier met oeroue wortels. / Die rivier is die Raba ; dit het nie gister ontspring nie. / Die pad deur die ruigte / is nie verlede week gebaan nie. / Die wind moes die wolke eers hierheen waai / voordat hy hulle kon wegwaai. / En alhoewel niks gewigtig hier naby gebeur nie, is die wêreld daardeur nie behoeftiger aan besonderhede nie. / Dit is net so begrond, net so noukeurig / as toe nomade dit oorwin het. / Sameswerings is nie al wat in stilte gehul word nie. / Optogte van redes sleep nie slegs agter kronings aan nie. / Herdenkings van revolusies mag aanrol, / maar so ook spoelklippies wat die baai omsirkel. / Die tapisserie van omstandigheid is verwikkeld en dig. / Die mier se soom in die gras. / Die gras gestik in die grond. / Die patroon van 'n golf geborduur deur 'n tak. / So gebeur het net dat ek is en ek kyk. / Bokant my fladder 'n wit skoenlapper deur die lug / met vlerke wat heeltemaal syne is, / en die skaduwee wat deur my hande skeer / is slegs dit, niemand anders s'n nie, net syne. / Wanneer ek sulke dinge sien, is ek nie meer so seker / dat wat belangrik is meer belangrik is as die onbelangrike nie.
(Wislawa Szymborska, Geen titel benodig nie - vertaal deur Henning Pieterse)
07-04-2010
06-04-2010
Soulier XI (als schepen / alleen op zeil)
" (..) Op avonden, luiken gesloten, de wereld / nog lang niet op orde, drie glazen, / een vierde, de schoenen als schepen / alleen op zeil, laat hij zich varen"
(Joke van Leeuwen, uit : Thuis, uit : Fladderen voor de vloed, 2007)
05-04-2010
Tragedie, die trage (V)
© Jan Fabre, Le problème
Entre l'homme et l'amour,
il y a la femme.
Entre l'homme et la femme,
il y a un monde.
Entre l'homme et le monde,
il y a un mur.
(Antoine Tudal)
04-04-2010
Phantasos' val
[uz podpolja, Le(s) Moi(s) de Lizène, Mhka]
In een droom. De ogen wijd.
Het zeurt als toen :
wolken in water,
niet bevattend wat
achter was. Is.
Ik volg de wolken.
Blaas ze weg. Geen
nomenclatuur,
wel ogen,
wijd. Water
wrijf ik
droog - tot poeder.
De rest van de droom
is meer
van hetzelfde
03-04-2010
(saw the) wallabies jump by
© Otto Dix
[Tor en] het broze onderdeel, niet eens vergezocht.
[Tor ontwijkt] het broze onderdeel. Zij draagt bij - quelle blague !
Zij draagt bij dus : essentie.
[Tors vader] the one who places - but forgot
how to point with revealing fingers - points
at the oil in the lamp of time
and desir. [Tor breek] het broze onderdeel.
Toch springt the wallaby
and another.
And another. [Tor weet -
brak reeds eerder] het broze onderdeel is gepokt.
En zij : essentie
Sans dieu, sans maître, sans roi, Sans droits
© Jos Deenen, Iraanse hangplek
(Vond Verbeke Foundation te Stekene, waar het o leeft. Zag vier schoenen en collages van Jos Deenen. Onthoud Mesens' Sans dieu, sans maître, sans roi, Sans droits, 02.04.10)
02-04-2010
Caput VIII (easterousness)
© Hieronymus Bosch
"Hij zegt dat hij niet bang is aan te raken en hij is meer /
dan wij hoe wij zouden willen zijn, hij mag dat willen"
(Nachoem M. Wijnberg, uit : Heen en weer)
01-04-2010
Dienaar van de schoonheid
"Welkom, Bienvenue, Welcome in dit vlooientheater!
Herzlich Willkommen, Bienvenuto in dit luizenleven!"
© Malou Swinnen, De dienaar van de schoonheid
(De combinatie Fabre / Roofthooft, het werkt niet, vind ik. Kwestie van te differente structuren. Psychisch, dan. Denk ik. Maar toch, kijk, weer doorgezet - op één been kan je niet lopen, maak ik mezelf knap wijs. De dienaar van de schoonheid, dus. Goddank de laatste van Fabre's trilogie. Links en rechts, ja, maar achter mij - u gelooft het nooit - sauce tartare ! deSingel, 01.04.10)
Anaal gek(l)etter
© Paul McCarthy, Complex shit, inflatable sculpture
Ook Lanoye's laaktirades heb ik geteld. Omdat anaal gek(l)etter mij eerder stoort dan boeit, hoewel, het moet gezegd : het zegt veel. Over de schrijver, en ook over read my lips : mij. Anaal taalgebruik doet afbreuk, vind ik, zeker als het plat is. Het besmet het omringende Warum bin ich nicht froh.
Het begint al snel : "De montgolfières [heliumballonnen] zuigen, nijdig bruisend, via hun goed zichtbare aarsgat een extra lange steekvlam naar binnen. Een averechtse scheet die hun, nog averechtser, een opwaartse schok verleent, het wijde uitspansel tegemoet", (19). Is dit grappig, vraag ik mij af. Even later wordt heel dit land het "schijtgat van Europa", (53) en beklaagt de schrijver zich over "zo veel verloren uren, zo veel schijterigheid", (61). Veel ongenoegen.
Maar kijk, dan valt het stil. Bizar.
Pas honderdvijftig pagina's later legt Lanoye Perkamenten Nieke (hier is ze weer) : "Zeg maar Nieke. Nicole is voor schijtkonten", (200) in de mond. Eén druk op de groene knop. Én we zijn vertrokken : "Het Belgisch vólkslied ? De kleine, heftig knikkend, stak meteen van wal : 'Oh Dierbaar België, / Den ezel kan niet schij-ij-ijten. / Want zijn hol / Is dichtgeplakt met colle.' Hij oogstte het grootste applaus van de dag, maar hij eindigde als laatste", (231). Folklore. Zo ook : ".. de renners weigerden zich nog langer om te kleden in de feestzaal van een etablissement dat vorig jaar nog gewoon Café In De Commerce had geheten, maar nu herdoopt was tot Café In 't Fluwelen Holleke. Ze waren al voor minder uitgelachen", (234). Folklore als noemer, humor als teller, veronderstel ik. Het wordt afgerond - let wel voorlopig - met het moederdier, dat "met een vingertop over de vensterbank strijkt en hem pontificaal in de lucht steekt, vol afgrijzen, kokhalzend, alsof haar vinger niet alleen vol stof maar ook vol drek hangt", (237).
Adempauze. Waarna Lanoye zich danig opwindt : "Ik zie geen heil in geforceerde verstilling als weergave van een storm of een symfonie, ik word niet wild van kaalheid als vertolking van weelde, ik heb schijt aan pasteltinten en breekbaar estheticisme als uitbeelding van waarachtig vlees en bloed", (274). Heftig. "Kom dan om de liefde Gods niet elke keer en bij ieder thema aankakken met dat vervloekte 'Minder is meer', dat bij enkele grootmeesters, ik geef het grif toe, briljante boeken heeft opgeleverd, tijdloze teksten, nederigmakende chefs-d'oeuvre, maar dat daarbuiten voornamelijk wordt misbruikt door onmachtigen en ongetalenteerden om hun gebrekkige greep te verhullen op zowel hun materiaal als hun materieel", (275). En dat houdt even aan. "Soms is minder gewoonweg wat het is. Minder. En laat net mij gespogen en gescheten zijn, en onherstelbaar voorbestemd, en onherroepelijk verminkt, door een cultuur van 'Mag het iets meer zijn, madam'.", (277). Aanval is de beste verdediging ? Lanoye sluit zijn anale tirade - tijdelijk ! - af met : "Minder is een laffe constructie, gemakzuchtig bedrog, minimalistische kitsch. Het leven ís geen galerie, van boven tot onder in steriel wit geschilderd, met maar één kubistisch winterlandschapje aan de muur, of met maar één stuk excrement dat aan één draadje aan de zoldering hangt te draaien, of met maar één aquarium waarin op sterk water ocharme één beest ronddrijft dat proper in tweeën is gesneden, of wat er vandaag de dag verder nog allemaal naar voren wordt geschoven als zijnde de kunst van het moderne memento more", (277).
Dan, wat voor de hand lag - vóór het beïndigen : "Ik maak haar boeien los en help haar, ondersteun haar, draag haar bijna, haar ene arm over mijn schouder, naar haar badkamertje. Daar bevrijd ik haar van haar onderkledij en haar ondergescheten luier ..", 339. Moet dat nu echt ondergescheten zijn ? Het volgende klinkt toch anders, geef toe. "Het zijn de zaken waar men liever over zwijgt, van politicus tot prelaat. Het potsierlijk gemorste lopend voedsel, de drinkbeker voor kleuters in de handen van een huilende negentigjarige, de onbehandelbare pijnen, de stoma's, de urinezakjes hangend aan een kapstok naast het bed dat je niet meer verlaat, de nooit eindigende tragikomedie van de ontlasting", 342. Maar Lanoye kan het niet laten : "Dat ganse bittere repertoire van kots en kak", 342.
Veertien anale vloeken ! Tegenover slechts zes paar schoenen. Toch las ik Sprakeloos graag. Ja.
(Tom Lanoye, Sprakeloos, 2009, 19 - 53 - 61 - 200 - 231 - 234 - 237 - 274 - 275 - 277 - 277 - 339 - 342 -342)
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
