walk the dogs

Well, I saw a lot of trees today and they were all made of wood.
They were wooden trees and they were made entirely of wood.
I came home today and you were all on fire.
Your shirt was on fire, and your hair was on fire,
and flames were licking all around your feet.
And I did not know what to do!
And then a thousand violins began to play,
and I really did not know what to do then.
So I just decided to go out and walk the dog.

I went to the movies, and I saw a dog thirty feet high.
And this dog was made entirely of light.
And he filled up the whole screen.
And his eyes were long hallways.
He had those long, echoing, hallway eyes.

I turned on the radio and I heard a song by Dolly Parton.
And she was singing:
Oh! I feel so sad! I feel so bad!
I left my mom and I left my dad.
And I just want to go home now.
I just want to go back in my Tennessee mountain home now.
Well, you know she’s not gonna go back home.
And I know she’s not gonna go back home.
And she knows she’s never gonna go back there.
And I just want to know who’s gonna go and walk her dog.

Oh! I feel so bad. I feel so sad. 
But not as bad as the night I wrote this song.

Close your eyes! (OK)
Now imagine you’re at the most wonderful party. (OK)
Delicious food. (Uh huh.)
Interesting people. (Mm hmm.)
Terrific music. (Mn hmmh.)
Now open them! (Oh no.)
Well, I just want to go home now and walk the dog.

sitôt né (XII)

sitôt né
sitôt nui
et bien nui
en cascade
de coups
de couteau
ou d'errances
oniriques

sitôt nui
sitôt mis
et bien mis
en série
à partir
de l'hystoire
des canards-
canari

sitôt mis
sitôt pris
et même pris
comme préfixe
ou comme crotte
des cochons
— là d'où sort
la sortie?

sitôt pris
sitôt plu-
ralité
des tensions
puisque l'autre
c'est tout
le système:
nous n'avons

sois, même (XI)

sois, même
de même

altitude,
la puce

qui surm onte la mon-
tagne de

taille
à t omber

sur la tombe
au pied

de la lettre, quand même...
sinon n'aie,

par la même
attitude,

la ruse
du ver soli taire

qui descend dans
détails qui

dé passent
le pas-tout

de la totalité, tout de même...
sinon mène,

par la même
certitude,

une ligne
de mots

pour ne dire que le lit de  
la vie policée

est séduit
par citrons

qui ne meurent
mais

deviennent citronniers

FOR∙SYTHE — yes, we can't

perce sifflez (X)

perce! sifflez!

de prison en prison [en privé,

au mépris du privé] en écho

.....pour pour-

.....suivre

plus loin que lointain, que taisant

(taisez-vous donc!) des liens

de ces mots quotidiens

.....qui se suivent

.....sans suite

jusqu'ici, où ça souffle [ce qui

nous protège, derrière nos derrières,

nous main tient] pour

.....ne suivre comme

.....suite à soi-même,

ça s'avère nécessaire, le cerveau

à vau-l'eau — cogito? — puis les plis

de la subl imation

.....qu'on veut suivre

.....par suite

de prison en prison de la chair

où ce prince de printemps

ne revient, c.-à-d. en principe

.....c'est une suite

.....con notée de désir,

désirée, mais la suite

n'est à suivre, elle

plie, se suffit

.....à soi-même

Socrate tique (IX)

Socrate tique
quand le monde [con- / nu

comme] physique
s'égo- / sille:

gardez le béton
mal- / léable, Xanthippe

[il n'y a de question
question- / nable, ici,

ni symptôme, ni saint
homme du fétiche]

mais Xanthippe
reste dédiée à

l'a- / dieu
qui pétille, l'éthique

du triplex
persiflé

pous- (VIII)

pous-

.....sière sur des noeuds terminaux
.....qu'on questionne et le ça

.....qui commence comme message
.....— ou l'Ô, au-delà de l'annonce.

votre nom? séduction. le second?
on verra, ramassé par un doute redouté.

[répétons: la Rosie, c'est la vie, n'est du champ
de la réalité, ni du lit, ni du ventre. du vent?]

ça commence comme message. le sage
s'enfuit — mais s'enfuir n'est futile,

n'est tic-tac. c'est tactique qui s'en va.
et tactique qui revient. les ténèbres [de

l'être pénien] ne ressemblent à l'encre
rosée des rosettes. c'est une dette sans semblable

ou presque? qu'on boive le ralentissement
du mensonge ou l'Ô, par soi-même 

................................socratique

na kippen-, na -vel

al jaren,
...minuten,
............vervluchtigt een
..............................naakte kompaan ∙ in de slip
............................van je splinter- ∙ & nieuwe
...............................................matrijs — je blijft
...........................achter met vragen ∙ de eerste


is sterker — dat weet je, de tweede
.............troont Brombeeren mee 
.............für die dritte . die ruikt naar pudenda & twee
..............................soorten wol[f-


die zo goed 
..........als goedlachs
..........aan de haal gaan] . de derde wil kippen-
..............................en -vel op de tong,
.....in de storm en de lijn ∙ van een I-


denti-
......teit wil de vijfde de vierde ontginnen ∙ ze w,i,s,s,e,l,e,n
...........[lintmeters lang] van verkramping ∙ gewrichtsvocht,
...............................................het stomste


...................................is stilte ∙ te [s]temmen,
....................................dat weet ∙ nee,
...............................................dat voel je
er groeit een
.............veredelde tong
.................in de wang
...........................[van je slip

door houden, door aan

de rotspunt ontrafelt een aanzwellend zwart
.......................dat geen plaats laat

..aan al te gekalkte cadansen . de rotspunt
....................waarlangs . HET DRINGT & HOUDT AAN,
...................HET BEZIET . de blik
................................die je werpt

zou een strikvraag verbergen, het ik
..........dat de hinde verhindert
..........te paren

..........membranen als
.......................katten . nochtans

they are all single / without limit

niets zo sterk als een stevige vrouw

het ware niet meer

© Filip Dujardin

".. Och, dat iets zou volmaakt zijn, het is een dwaas die dat wensen zou. Het ware niet meer om te leven,
altijd en overal in de perfectie te moeten handelen en spreken en denken. Daarbij, het misverstand
en de onvolmaaktheid, de langzame worsteling náár de volmaaktheid, dat is het leven.
En de volmaaktheid zelf, dat is het einde, de dood.."


(Louis Paul Boon, Vergeten straat, 1944, 305)

het dichtst

© Fabian Marti

".. En ook kunt ge u niet met alles en alles kwellen, 
ge neemt steeds wat u het dichtst aan het hart ligt.."

(Louis Paul Boon, Vergeten straat, 1944, 256)

randen, door niemand besteld, of

benoemen verwordt
xxxxxxxxxxxxxxxxxtot een spier in beweging,
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxmeer niet
xxx¿ fiscal cliff ? wordt omzeild. het termijndenken
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxkorter ∙ MEERT AF
xxxxxxxxxxxxHOUDT ZICH STAANDE, MEERT AAN ∙ Ô
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxô-
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxbama ∙ het lommer
xxxxxxxxxxxvan mos komt als held uit de strijd, komt als lont,
xxxxxxxxxxxnon-actief, aan het hoofd

[burgemeester Francesco
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxblijft kapper
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxvan Staden] ∙ HET PLENST
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxEN ZIET HOE ∙ de verblijfspape-
xxxxxxxxxxxxxrassen op medische kleigrond: of levensbedreigend
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx(vertaald: als banaal)
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxof vervalst
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxof geveinsd —
xxxxxals een nederig spreken bedreigd wordt. dit jaar
xxxxxwordt een duifgrijze dag, kakelt wie?
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx¿ is het crisis ?

herschikking! van kapi- & taal,
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxdie ons afleidt,
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxons onderontwikkeld
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxgeboren, gevoed [in die tijd was het zaak]
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxovertroeft ∙ make a sound
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxzingt Lou D., tevergeefsz ∙ zie, de klant
xxxxxxxxxxxxxxxxfluit de hoofddoek aan flarden ¿ en roos dan ?
xxxxxxxxxxxxxxxxen benzo & diazepines
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxin bier
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxin urine ∙ de rim-
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxboe ∙ HET ZOU &
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxZOU VOEREN ∙ de rode rivier

in de kern van het es
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxdat zich uitstrekt naar rechts —
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx[n]ergens mei 68
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx¿ herschikking van kapi- & taal,
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxkakelt wie ? Is het
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxieder z'n wegsmeltend ijs ?
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxmet een steiger ? ∙ een mier
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxheeft geen naam
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxheeft geen aambeeld

en ergens
xx ontploft in een loft van de limbus
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxeen vuurpijl: een oog implodeert,
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx(of met andere woorden: ontdooft),xxxxxxxxxxxxxx 

 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxondergraven de 60 x duizenden doden

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxDamas-
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxcus,
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxde bladerprak murw

HET SPOELT OM
xxxxxxxxxxxxxEN SLUIT IN,
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxHET BESLUIT: HET BEGINT
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxnu eens hier, daarom ginder
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxeen gladde pedaal ∙ in de vaagheid
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxvan rook ∙ ô no-
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxmade

ieder z'n mei 68, dit jaar

© Lucio Fontana, Fine di dio, 1963