Op het Rokin

Het is weliswaar (museum)nacht als ik bots. En verstild blijf hangen bij Breitners Vrouwen, op het Rokin. Ik applaudisseer : dat is het.

"Nogal donker", komt en gaat een mannenstem achter mij. "Ja, die waren allemaal wat depressief, toen", voegt een andere daar subiet aan toe.

Als ik mij omdraai, kijk ik tegen de rug van valutahemden aan. Hallelujah, zingt het koor. Vooruit dan maar.




© George Breitner, Vrouwen op het Rokin



"Le peintre du peuple zal ik trachten te worden, of liever ben ik al, omdat ik het wil. Geschiedenis wilde ik schilderen en zal ik ook, maar geschiedenis in haren uitgebreidsten zin. Een markt, een kaai, een rivier, een bende soldaten onder een gloeiende zon of in de sneeuw is net zo goed en meer geschiedenis dan 'De nichtjes van Spinoza komen hem bezoeken vergezeld van hunne mama'."

(George Breitner, Brief aan A. Stolk, 1882)