C - Nol Aders
Er zijn altijd en overal, maar vooral hier en nu net iets te veel mensen met al te grote oogkleppen. Reden om een verkilde, afwezige en alcoholverslaafde Portugees, benauwd voor alles en iedereen, aan het woord te laten.
Er zijn zo vele dingen die, zonder bestaan,
Bestaan, die tergend traag bestaan,
En tergend traag de onze zijn, de onze en onszelf
Boven de ziel de nutteloze wiekslag
Van wat niet was, ook niet kon zijn, en alles is.
Geef mij nog wat wijn, want het leven is niets.
(Pessoa, 2001, 67)
26-02-2009
Pessoa's uitweg
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

oh mijn god, nietzsch in het vooruitzicht !!!???
BeantwoordenVerwijderenik rep mij als de bliksem naar de dichtst bijzijnde wijngaard.....
Nee, Pips, nietzsch, helemaal nietzsch.
BeantwoordenVerwijderen(..) het leven, schreef Pessoa (onder de heteroniem Soares) is een roes van niets te zijn. En de wil is een emmer die door een onverschillige beweging van de voet in het voorbijgaan wordt omgestoten op de stoep (..)
(..) schrijven is beter dan wagen te leven, ook al is het leven niet meer dan bananen kopen in de zon, zolang de zon schijnt en er bananen te koop zijn (..)
F. Pessoa, 1990, Het boek der rusteloosheid door Bernardo Soares.
Enfin, ondanks het houvast van het schrijven, heeft Pessoa uiteindelijk - totaal vergiftigd door de alcohol - vastberaden naar het laatste glas teveel gegrepen.
Van dichtst bijzijnde wijngaarden gesproken ..