Once upon a time, called Laura

© Neal Fox, Guardian



Zelfs de beste Dmitri laat al eens een steekkaart vallen.

De sirin in de vlinderman

(Vasnetsov)

De sirin. En de alkonost. Geen hoge hakken en strakke gezichten, maar vogellichamen die naadloos overgaan in een vrouwengelaat. De ene heeft des cheveux en bataille, maar vooral hoofdpijn. Oogtollende hoofdpijn. De andere functioneert op Nobelprijs-niveau. Eender welke discipline. Of categorie.

Wat de vlinderman bezielde, is onduidelijk, maar op een dekselse dinsdag mat hij zich de schuilnaam Vladimir Sirin aan. Une petite pousse-à-la-femme ? Het valt halvelings te overwegen.

Do nots van vlinderman

Naast index-kaarten met flarden tekst - "Later I fill in the gaps" - maakte de vlinderman lijstjes. Onder andere een waslijst don'ts. Een paraplu sluiten of Duits spreken was uit den boze. Zo ook een verloren voorwerp zoeken. Of een telefoon beantwoorden. Geen haar op zijn hoofd om ooit een cultuurbarbaar te woord te staan.

De vlinderman ging er overigens prat op dat hij nooit had leren typen of autorijden. Wetens willens. Wat Vera te doen stond, laat zich raden. Stoemelings.

Vera en de vlinderman

De vlinderman wilde het manuscript 'Lolita' vernietigen.
No way, beval zijn vrouw Vera. We are keeping this.

Vera. En Vladimir. Ze maakten voortdurend elkaars zinnen af,
ondertekenden beiden hun brieven met VN
en hielden samen een dagboek bij.

De vlinderman verzocht Vera op zijn sterfbed
om het manuscript 'Laura' te verbranden.
No way, again.

And again.


BBC : Nabokov's final literary striptease