12-06-2012

Alice




© John Tenniel







































.. ”There’s more evidence to come yet, please your Majesty,” said the White Rabbit, jumping up in a great hurry: ”this paper has just been picked up.” ”What’s in it?” said the Queen. ”I haven’t opened it yet,” said the White Rabbit; "but it seems to be a letter, written by the prisoner to—to somebody.” ”It must have been that,” said the King, ”unless it was written to nobody, which isn’t usual, you know.” ”Who is it directed to?” said one of the jurymen. ”It isn’t directed at all,” said the White Rabbit: ”in fact, there’s nothing written on the outside.” He unfolded the paper as he spoke, and added, ”It isn’t a letter after all: it’s a set of verses.” ”Are they in the prisoner’s handwriting?” asked another of the jurymen. ”No, they’re not,” said the White Rabbt, ”and that’s the queerest thing about it.” (The jury all looked puzzled.) ”He must have imitated somebody else’s hand,” said the King. (The jury all brightened up again.) ”Please, your Majesty,” said the Knave, ”I didn’t write it, and they can’t prove that I did: there’s no name signed at the end.” ”If you didn’t sign it,” said the King, ”that only makes the matter worse. You must have meant some mischief, or else you’d have signed your name like an honest man.” There was a general clapping of hands at this: it was the first really clever thing the King had said that day. ”That proves his guilt, of course,” said the Queen: ”so, off with—.” ”It doesn’t prove anything of the sort!” said Alice. „”Why, you don’t even know what they’re about!” ”Read them,” said the King. The White Rabbit put on his spectacles. ”Where shall I begin, please your Majesty?” he asked. ”Begin at the beginning,” the King said, very gravely, ”and go on till you come to the end: then stop.” There was dead silence in the court, whilst the White Rabbit read out these verses:—


They told me you had been to her,
And mentioned me to him:
She gave me a good character,
But said I could not swim.


He send them word I had not gone
(We know it to be true):
If she should push the matter on,
What would become of you?


I gave her one, they gave him two,
You gave us three or more;
They all returned from him to you,
Though they were mine before.


If I or she should chance to be
Involved in this affair,
He trusts to you to set them free
Exactly as we were.


My notion was that you had been
(Before she had this fit)
An obstacle that came between
Him, and ourselves, and it.


Don’t let him know she liked them best,
For this must ever be
A secret, kept from all the rest,
Between yourself and me.


”That’s the most important piece of evidence we’ve heard yet,” said the King, rubbing his hands; „”so now let the jury—” ”If any one of them can explain it,” said Alice, (she had grown so large in het last few minutes that she wasn’t a bit afraid of interrupting him), ”I’ll give him sixpence. I don’t believe there’s an atom of meaning in it.” The jury all wrote down on their slates, ”She doesn’t believe there’s an atom of meaning in it,” but none of them attempted to explain the paper. ”If there’s no meaning in it,” said the King, ”that saves a world of trouble, you know, as we needn’t try to find any” ..



(Lewis Carroll, uit: The Annotated Alice. Alice’s Adventures in Wonderland [& Through the Looking Glass], 1987 [1960], 156-159)




Jij was met haar, zo zei men mij,
Nog voor het hier begon.
Zij prees mijn mooie stem maar zei
Dat ik niet zwemmen kon.


Hij schreef hun dat ik niet zou gaan.
(Dat was maar al te waar.)
Zij wilde er per se vandaan.
Wat moest hij toen met haar?


Ik kreeg er een, jij kreeg er twee,
En zij wel drie of meer.
Geheel vergeefs, naar mijn idee:
Tot u keerden ze weer.


Als zij of ik toevallig zijn
Gemoeid in deze zaak,
Dan ligt hier voor zijn meesterbrein
Voorwaar een schone taak.


Vraag je het mij, dan speelde men
(Vóór zij het hoofd verloor)
Haar uit tussen jou, mij en hen;
Zij leende zich daarvoor.


Vertel hem nooit dat zij het meest
Aan hen heeft toebehoord.
Verzoek aan ieder die dit leest:
Vergeet het, woord voor woord.



(Lewis Carroll, uit: De Avonturen van Alice in Wonderland, 1989 [1865], 124-125, vert. Nicolaas Matsier)



Jij was, zei men, bij haar geweest,
en noemde hem mijn naam.
Ik was volgens haar heel scherp van geest,
Maar in het zwemmen niet bekwaam.


Hij vertelde hun waar ik verbleef
(Wij weten: dat is waar),
Als zij de zaak nog verder dreef,
Hoe moest dat dan met haar?


Ik gaf haar een, zij gaf hem twee,
Jij gaf ons drie of meer;
Hij gaf ze allemaal aan jou mee,
Mijn bezittingen van weleer.


Als ik of zij in deze zaak
Verwikkeld raken zal,
Dan rust op jou de schone taak
Ons te halen uit dit dal.


Jij was degeen, naar ik toen dacht,
(Voor zij die toeval had)
Die ruzie en afstand heeft gebracht
Tussen hem en ons en dat.


Zeg niet wie zij het meest verkoos,
Want dat blijft een geheim.
De anderen worden vast heel boos,
En dat past niet in dit rijm.



(Lewis Carroll, uit: Alice in Wonderland, 2005 [1865], 164-165, vert. Akkie de Jong)





© Charles Dodgson aka Lewis Carroll, last picture of Alice Liddell (18) 












































23 opmerkingen:

  1. En dan staat er verderop:

    `Who cares for you?' said Alice, (she had grown to her full size by this time.) `You're nothing but a pack of cards!'

    Daar ligt volgens mij het keerpunt: de symbolische (rechts)structuur van Wonderland, waar kaarten regeren, spat uit elkaar. Alice doorziet hoe arbitrair betekenissen enz. zijn en dat ze met het kader en redeneervermogen van haar eigen wereld geen stap verder komt.

    At this the whole pack rose up into the air, and came flying down upon her: she gave a little scream, half of fright and half of anger, and tried to beat them off, and found herself lying on the bank, with her head in the lap of her sister, who was gently brushing away some dead leaves that had fluttered down from the trees upon her face.

    `Wake up, Alice dear!' said her sister


    Alice heeft haar eigen 'formaat' - her full size - terug.


    Leuk hier bij terug te komen. In juni 2008 deed ik wat dingen met Alice - vind ik in de archieven.

    In 1977 echter al vond ik een tekening van hoe L. Carroll Alice voorstelde. Ik tekende ze in de bibliotheek over in mijn schrift waarin ik allerlei wetenswaardigheden noteerde.
    Op het internet heb ik ze ooit terug proberen te vinden (die van Carroll) maar tot nu is me dat nog niet gelukt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. vond het (op het einde) treffend dat A. ontwaakt, uit een droom, vermits net de droom structurerende elementen als chronologie, causaliteit en niet-contradictie, .. aan zijn laars lapt

    las: 'Hommage rendu à LEWIS CAROLL' par Lacan. ".. De la petite fille, Lewis Caroll s’est fait le servant, elle est l’objet qu’il dessine, elle est l’oreille qu’il veut atteindre, elle est celle à qui il s’adresse véritablement. .. [Son oeuvre d’art, c’est la] récupération d’un certain objet ..”. misschien interesseert het je

    hier te lezen: http://www.ecole-lacanienne.net/bibliotheque/Bilingues/Lewis%20Carroll.pdf
    hier te horen: http://www.dailymotion.com/video/x45lju_lacan-a-propos-de-lewis-carroll-keo_news

    - [waarom kam’raad Lacan er Dieu bij sleurt, begrijp ik niet goed, mais bon, er is wel meer dat ik niet begrijp]

    in 1977 was ik 16, een rakker, terwijl jij in schriften wetenswaardigheden noteerde en Carroll’s Alice overtekende. Alice zonder lichaam, meer bepaald

    - die lichamelijke fragmentatie valt in AAiW danig op, ja. A. verandert voortdurend van grootte en is soms niet (meer) in staat om haar verbrokkelde lichaam bijeen te houden. ook de kat wordt hier en daar herleid tot grijns. voor het oog van de ander, want enkel de kat lijkt controle te hebben over zijn of haar bestaan, ..

    BeantwoordenVerwijderen
  3. dat Charles Lutwidge Dodgson als nom de plume de meisjesnaam Carroll kiest, vind ik [ook] boeiend :)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Carol (in deze schrijfwijze) is de afkorting van de mannennaam Carolus (vr. Carolina) - Engels: Charles, en verwijst m.i. - in de vrij gekozen vorm die het pseudoniem aanneemt - naar zijn eerste naam.

    Ik ga die tekst eens op mijn gemak lezen. Dank je voor de referenties.
    Dromen kunnen zo grillig zijn dat ze zelfs 'structurerende elementen als chronologie, causaliteit en niet-contradictie', .. soms nièt aan hun laars lappen. Tenminste, mij overkomt het soms, zo'n droom.

    En ja, de overblijvende grijns van de Cheshire Cat is legendarisch als partieel object. Ik heb hem ook wel ooit in een to-blog-tekst zien nagrijnzen. Want enkel de kat... enz. Inderdaad.
    Rakker... :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. wat mij - Carroll of niet, (but i think he wanted to be a little girl, sst) - opviel was dat hij de tuin verheerlijkte en vervolgens subverteerde: in de tuin heerst geen eden, maar tirannie

    of je er geraakt of niet hangt af (van de grootte) van het lichaam (no maturation!), (en toch:) van eten & drinken

    tegenover het onschuldige, prepuberale meisje staan (wat geslacht betreft) 2 gewelddadige, irrationele en intimiderende vrouwen: the duchess & the queen, monsters of adult women
    - een zekere angst voor seksueel mature vrouwen lijkt mij hier niet vreemd

    ja, een rakker was ik, en of!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. (but i think (s)he wanted to be a little girl(boy), sst) - het overkomt nog àl wat mensen...

    Het is een hele rijke tekst om te analyseren/ interpreteren, zeker.

    En kijk: wat me in 2008 niet lukte is nu dus wel degelijk vindbaar:
    http://www.abebooks.com/blog/index.php/2010/04/14/lewis-carrolls-original-alice-in-wonderland-manuscript/
    Het manuscript van Alice, met originele tekeningen van L. C.

    Van de schriftjes heb ik nu soms nog veel plezier, erin te (her)ontdekken - dat ik indertijd met dingen bezig was die nu regelmatig goed van pas komen... (maar ik klom evengoed in bomen en kon als enig kind in de hele buurt op mijn vingers fluiten) :)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. o, dan ben jij op meer dan tien speerwerpen van mij: opgegroeid!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. de halsreikende tekening lijkt op een fallus, getooid met een meisjeshoofd. wel wel.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Yep. En doe er nog maar wat boogscheuten bij :)

    En nog eens yep: een bedenking die ik ook had.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. enfin, gewapende scheuten dus :)

    nu eens zien wat Through the Looking Glass ons zegt

    - Jabberwocky wordt, alvast, door Sofia Engelsman vertaald als Zwateldrok, zag ik

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Scheuten ja, geen fluitekruid blijkbaar.

    Jabberwocky... die is hier al eens gepasseerd hé. Ik herinner me toch het ingaan op diverse vertalingen...

    Ik kwam 'hem' voor het eerst tegen in Gödel, Escher en Bach.
    Zwateldrok????
    Gooi het gedicht eens voor de vertaalgroep, kijken hoe creatief er mee omgegaan wordt buiten de reeds gekende vertalingen....

    BeantwoordenVerwijderen
  12. yesz, Jabberwocky was here before
    - wist niet dat het onderdeel was van Through the Looking Glass. shame on me. nu ja

    en ja, Zwateldrok. "Het was midvond en de slijvere toven / freesden en fretten in de gruit. / Zeer mimsig waren de borogoven / en de dolrafs giepten luid ..”
    - giepten!

    gooien, zeg je. gooien wel, ja. de winnaar mag een gedicht kiezen, weet je wel. en vermits ik nooit win .. hihi
    - maar het zou een uitdaging zijn, dat [dan weer] wel!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. ’k doe trouwens tegenwoordig niet meer mee, hoho

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Je doet (tegenwoordig) niet meer mee? Ik volg het (tegenwoordig) niet daar.

    Wie weet boks je wel voor ZuP een eigenzinnige vertaling in elkaar?

    BeantwoordenVerwijderen
  15. een adelaarsjong!

    - met nadruk op -jong

    BeantwoordenVerwijderen
  16. het [samen] rennen — of niet

    BeantwoordenVerwijderen
  17. hm
    kippen en rennen gaat samen, maar bij een adelaar hoort een horst!

    BeantwoordenVerwijderen
  18. dat horst zelfs een nest is, dat weet ik

    - recent, zeer recent!

    een geneste impasse als bijzin, daarentegen, ah!

    BeantwoordenVerwijderen