Willen maar niet kunnen

© Katherine Dycke


Augustinus is booming (zeggen ze) en wordt momenteel modern, zelfs postmodern gelezen. Door fil-O!-sofen. Monica's zoon, ik wist er niet al te veel van. Nog steeds niet, eigenlijk, maar stilaan zie, lachend


"Om het verder kort te maken : wat kreeg bij de bestraffing van die zonde de ongehoorzaamheid anders terug dan ongehoorzaamheid ? want het ongeluk van de mens bestaat in niets anders dan in de ongehoorzaamheid van hemzelf tegenover hemzelf, waardoor hij omdat hij niet gewild heeft wat hij kon, nu wil wat hij niet kan ! Hoewel hij immers in het paradijs vóór de zonde niet alles kon wilde hij toen toch nog niet wat hij niet kon en kon hij dientengevolge alles wat hij wilde. Nu echter is de mens gelijk geworden aan de ijdelheid. Wie kan ze wel opsommen, de vele dingen die hij wil en niet kan, doordat hij zich niet voegt naar zichzelf, dat wil zeggen doordat zijn geest en, beneden die geest, zijn vlees zich niet voegen naar zijn wil ? Niet alleen immers zijn geest wordt herhaaldelijk tegen zijn wil in beroering gebracht, maar ook het vlees heeft pijn (..) En verder zijn die pijnen, die men pijnen van het vlees noemt, pijnen van de ziel, die zij in en door het vlees ondergaat"


(Augustinus van Hippo (354-430), De stad van God, 1993, boek xiv-15, vertaling Gerard Wijdeveld)


('Liefde, lichamelijkheid & seksualiteit door Augustinus' ogen', uit de doeken gedaan door Rudi te Velde, Bert Blans en Maartin Wisse - studiediedag, 28.11.09)