Wie kijkt gaat dood

Grootvader : Ik wou dat ik ergens anders was.
Meisje : Waar zou u naar toe willen gaan, grootvader ?
Grootvader : Ik weet niet naar waar - naar een andere kamer, eender waar ! eender waar !
Vader : Waar zouden we naartoe gaan ?
Oom : Het is te laat om naar ergens anders te gaan.

(stilte. Ze zitten onbeweeglijk rond de tafel)

Grootvader : Wat hoor ik, Ursule ?
Meisje : Niets grootvader. Dat zijn bladeren die vallen op het terras - ja het zijn bladeren die vallen op het terras.
Grootvader : Doe het raam dicht, Ursule.

(Maeterlinck, uit : L'intruse, 1890)



© Koen Broos, De indringer


"Het zicht en de spraak, die wij doorgaans beschouwen als instrumenten van ontdekking en uitwisseling, zijn integendeel de kentekens van onze onvolkomenheid : het oog belet ons te zien, het woord belet ons te begrijpen. De enige ziener is hier de blinde" (Maeterlinck, toelichting bij L'intruse, 1890)


(De indringer - Wie kijkt gaat dood, een bewerking van Maeterlincks L'intruse (1890) door Peter Missotten & de Filmfabriek. Op de scène vijf mannen in jurk, één vrouw en twee stenen engelen. Stilte en immobilisme. Spanning. Links van mij een siddering. Rechts een zucht. Toneelhuis, 25.03.10)