le mi-dire de la vérité

Marguerite Duras: ik denk dat ‘vrouwelijke literatuur’ organisch, ‘vertaald’ 
schrijven is ... ‘vertaald’ vanuit het donker, de duisternis. Vrouwen leven al 
eeuwen in duisternis. Ze kennen zichzelf niet. Of nauwelijks. En als vrouwen 
schrijven, ‘vertalen’ ze deze duisternis.

Susan Husserl-kapit: meer dan mannen?

Marguerite Duras: mannen ‘vertalen’ niet. Zij starten vanaf een theoretisch, 
reeds gevestigd en beproefd podium. Het schrijven van vrouwen is daadwerkelijk 
‘vertaald’ vanuit het onbekende, meer als een nieuwe manier van communiceren 
dan als een bestaande taal. Maar om dat te bereiken, moeten we plagiaat de rug 
toe keren. Er zijn veel vrouwen die schrijven alsof ze denken te weten hoe ze 
moeten schrijven – om hun mannelijke collega’s te imiteren en een plaatsje binnen 
de literatuur te bemachtigen. Colette schreef als een klein meisje, een onstuimig 
en verschrikkelijk en verrukkelijk meisje. Zij schreef ‘vrouwelijke literatuur’ zoals 
mannen het graag zagen. Dat is in strikte zin geen vrouwelijke literatuur. Het is 
vrouwelijke literatuur door de ogen van mannen en als zodanig herkend. Het zijn 
mannen die er plezier aan beleven. Ik denk dat vrouwelijke literatuur hevige, 
directe literatuur is en dat, om die te beoordelen, moeten we niet – dit is het 
belangrijkste punt dat ik wil maken – helemaal opnieuw beginnen, starten vanaf 
een theoretisch podium. Laatst zei je: “Ja, maar vrouwen kunnen ook ideologen, 
filosofen, dichters etc. etc. zijn.” Natuurlijk. Natuurlijk. Maar waarom moeten we 
het daarover hebben? Dat zou moeten gebeuren zonder het te benoemen. We 
zouden het omgekeerde moeten zeggen: kunnen mannen alles vergeten en zich 
bij de vrouwen voegen?

(http://www.desingel.be/download/De-Waterafsluiter-76722.pdf)

Ver laten

© Georgia O'Keeffe



"Als ik doodga neem ik nauwelijks iets mee in mijn graf, want wat mij wezenlijk heeft bepaald zal mij op dat moment allang verlaten hebben. Een schrijver brengt zich om het leven bij elke regel die hij schrijft, en doet hij dat niet, dan heeft hij niet geschreven"


(Marguerite Duras, in Libération, 04.01.83)