Er bestaan geen domme vragen

Nooit eerder heeft T. uit W. zich voorbereid op de herdenking van een geboortedag, maar voor Charles wil hij bij exceptie een uitzondering maken. Hij is verkikkerd op mannen met een flamboyante fantasie. Ja, herinnert hij zich bijtijds en gedeeltelijk ter excuus, uitzonderingen bevestigen de regel.

Wat een postuur, liever Turks dan paaps ! En weet je, port hij zijn Venezolaanse vriendin uit A. aan, weet je wat Charles vergat toen hij Emma Wedgwood, zijn nichtje, bezocht om haar ten huwelijk te vragen ? Nee, dat weet zij niet. Het huwelijksaanzoek ! Het huwelijksaanzoek ? Ja ! Het kwam er niet van omdat hij het almaar over regenwormen en transmutaties had.

Leuk is dat, articuleert de vriendin van T. uit W. niet zonder leedvermaak. Leuk als de gevoel van het karteldarm naar de brein verhuis. Ja, schitterend, niet !? T. glundert. En toen ? Niets, gewoon, ze zijn enkele maanden later getrouwd, hoewel. Emma heeft Charles' evolutietheorie nooit aanvaard. En weet je waarom niet ? Omdat zij een wilde zilverdistel ben, probeert de Venezolaanse. T. uit W. schudt heftig het hoofd. Emma was door en door gelovig en vreesde dat de erkenning van de evolutietheorie hen in het hiernamaals zou scheiden.

Ja, weifelt de uitheemse vrouw uit A., het eerste schets van het evolutionaire boom in de 'Transmutations of Species' uit 1837 heeft inderdaad iets weg van Marcel Duchamps 'Le Célibataire fait son chocolat lui-même'. Maar nu moet ik gaan. Het ben vrijdag. Dra zal het zondag zijn.

T. uit W. wuift haar uitbundig uit : er bestaan geen domme vragen, hoor !

Sluip de schutter

U had deze fratsen
onder de jas
nooit vermoed

indien ik mij
als schutter
niet had gebukt