© Gerhard Richter, 1988
Vuur. En water, binnen handbereik. Zij vinkt blinde vlekken aan : het komen, het gaan en gaan - ga dan ! - zijn horrelvoet. De geur ontbreekt, moet ontbreken. Eerder licht zij op, herinnert zich een neusklank. Wat hij zei was ontleend. Aan vleeskleur, rood, die ene horrelvoet, vuur. Ondanks de kannen, de kruiken. Thuis bij de urne aarzelt zij, temidden slome muren die laten verstaan.
19-06-2009
Mal-kander III
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


En bij de urne aarzel ik.
BeantwoordenVerwijderenMoet de geur ontbreken,
kunnen muren spreken?
Kan vuur of water wissen?
(Chère) Chair de ma chair,
Toi, ma...
sabooth
BeantwoordenVerwijderena forgotten word
a forgotten world
* stoft het oog *
BeantwoordenVerwijderenHuisvrouwmentaliteit?
BeantwoordenVerwijderensculesqu
Was dat maar waar :)
BeantwoordenVerwijderen