the meatgrinder / de gehaktmolen / het worstmolentje

in vertaalgroep fb werd THE MEATGRINDER opgediend, ter vertaling, zonder kennisgeving van de naam van de auteur



THE MEATGRINDER


Apple cut in two,
white halves facing each other
the standing half woods, the lying half
field, is the landscape.

The pig is ground
in the core.

Snowing was prohibited.
The female ferns too were
already covered by winter.

The third disciple at Emmaus lit
the lamp the spiraling knives:
the cutting was there and it wasn't!

Two knives went out, the third
joined them. Two sawhorses set up,
the third joined in.
Hunters slipping through ice-coated ferns,
hunters slip through ice-coated ferns.
On the piece of saucer
that bears the woods as half
of the frozen cut-in-two apple.

Hunting piece with the twelve hunters,
green and red. Game drive!
drives the potter's wheel.
And the meatgrinder turned.

The town a box of red
cartridges, shells smoking.
Snowing was prohibited.

While the hunters hunted,
while ice rain rained, where the road
went into the woods as into a core
black as the mouth of the meatgrinder,
the cut surface of the woods falls
smack onto the white field, the pink
pig is slaughtered.

Driving! Of the game drive! Who
drives the nail, what drives the knives,
who drives me, into this landscape.

The town a box of red cartridges.
Snowing was prohibited.

(1971-1975)



en ja, je onderneemt een poging om die meatgrinder te vertalen



DE GEHAKTMOLEN

Appel in twee gesneden,
witte helften tegenover elkaar
de staande helft woud, de liggende helft
veld, is het landschap.

In het klokhuis
ligt het varken vermalen.

Sneeuwen was verboden.
Ook de vrouwelijke varens waren
al beslagen met winter.

De derde leerling in Emmaüs ontstak
de lamp de spiralende messen:
het versnijden was er, en was er niet!

Twee messen vertrokken, het derde
volgde. Twee zaagbokken stelden zich op,
de derde zong mee.
Jagers glippend door verkleumde varens,
jagers glippen door verkleumde varens.
Op het gedeelte van het bordje
dat het woud als de helft van
de verstarde in-twee-gesneden appel draagt.

Jachtgedeelte met de twaalf jagers,
groen en rood. Drijfjacht!
drijft het wiel van de pottenbakker.
En de gehaktmolen maalde.

Het dorp een doos met rode
patronen, hulzen die roken.
Sneeuwen was verboden.

Terwijl de jagers jaagden,
terwijl hagel hagelde, waar het pad
in het woud verdwijnt als in een klokhuis
zwart als de mond van de gehaktmolen,
valt het snijvlak van het woud smak
op het witte veld, het roze
varken is afgeslacht.

Het drijven! Van de drijfjacht! Wie
drijft de nagel, wat drijft de messen,
wie drijft mij, dit landschap in.

Het dorp een doos met rode patronen.
Sneeuwen was verboden.

(1971-1975)



wat blijkt, achteraf? dat het gedicht THE MEATGRINDER (afkomstig uit de bloemlezing How to start a Wine Cellar, translated by Scott Rollins) een Engelse vertaling is van HET WORSTMOLENTJE, uit de bundel Oud Gereedschap Mensheid Moe (1975), van de hand van Habakuk II de Balker (die dat pseudoniem inmiddels heeft afgelegd en nu publiceert onder eigen naam, H.H. ter Balkt). een experiment de naam wat!-een-experiment waard. please meet the original:



HET WORSTMOLENTJE

Middendoor gesneden appel,
witte helften naar elkaar toegekeerd
staande helf het bos, de liggende
het veld, is het landschap.

In het klokhuis
wordt het varken vermalen.

Sneeuwen was verboden.
De vrouwelijke varens waren
ook al toegedekt door de winter.

Derde Emmaüsganger verlichtte
de lamp de wentelende messen:
het snijden was er en het was er niet!

Twee messen gingen uit, derde voegde
zich bij hen. Twee schragen uitgezet,
derde voegde zich daarbij.
Jagens glijdend door beijzelde varens,
jagers glijden door beijzelde varens.
Op de scherf van de schotel
die het bos draagt als de helft
van de bevroren doorgesneden appel.

Jachtscherf met de twaalf jagers,
groene en rode. Drijfjacht!
drijft het pottenbakkerswiel.
En het worstmolentje draaide.

Het dorp een doos rode patronen,
slaghoedjes rokend.
Sneeuwen was verboden.

Terwijl de jagers jaagden,
terwijl ijzel ijzelde, waar de weg
het bos inging als in een klokhuis
zwart als de mond van het worstmolentje,
klapt het snijvlak van het bos
met een slag op het witte veld, wordt
het roze varken geslacht.

Drijven! Van de drijfjacht! Wie
drijft de spijker, wat drijft de messen,
wie drijft mij, dit landschap in.

Het dorp een doos rode patronen.
Sneeuwen was verboden.

(1971-1975)