© Paul Rebeyrolle
een manmensz
en ik inter·haasten
[ons] over de vlakte, we danszen
abstract, want abstract is abstracter dan zwart
in verhouding tot iemand [begrijp:
bij gebrek aan een god
mag een dansborst
volstaan]
in mijn maag rijst
een splijtzwam, u kent dat:
wat botsende klinkers, een apo-
calyps in cursief, en de glans van de dansborst
vermorzelt tot dwarsbalk [alsnog
te verkrijgen in piepschuim]
de man
daar·entegen
mant brekende
stenen [poëtisch
in rauw maar parlando verschoond]
het verzoekt hem weer morsig in morse te breken -
een weerhaak vergaapt zich in afgrond
een vondeling gilt, WIL
GEVONDEN
10-09-2011
een manmensz en ik inter-
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


Borstdansen... kunnen zo schimmelig worden als er een maagzwam onder ligt.
BeantwoordenVerwijderenGelukkig kan de vondeling nog gillen.
smsterp
enkels in struiken
BeantwoordenVerwijderen