Om geschreven te worden met andere tong (David Malouf)

© Picasso, Hibou

To Be Written in Another Tongue


As for example, the language in which my grandfather
dreams now he is dead, or living,
muttered in his sleep. Clouds

flow to a different breath, daylight moons hatch from the stillness
of a different dark,
where owls drop from the sun, dirt-coloured starlings

by other names than we know them gather
the dusk, grain by grain let fall the shadow of their bodies.
Such ordinary events

are poems in another tongue and no translation
possible. Owl
with its heavy blood and vowel an open mouth

too slow to snatch the heads off
dustmotes. Humming-birds
like Giotto’s tear-stained kamikaze angels

sorrow, having learned
their name in a dead language
is entrée to a steel-meshed aviary or Table of Contents,

some grey Jardin des Plantes. Grandfather mumbles
our names in the earth. We come
to light out of his mouth, oracular bubbles.

I range through the thesaurus
for a word: homesickness, yearning
of grandsons for a language

the dead still speak, the dying in their sleep still
mutter, the advent
of common objects, strange upon the tongue.

David Malouf, To Be Written in Another Tongue, from Poems 1959-1989, vert. d.s.

Om geschreven te worden met andere tong


Zoals bijvoorbeeld, de taal waarin grootvader
droomt nu hij dood is, of slapend,
prevelde toen hij nog leefde. Wolken

gedreven op andere adem, daglichte manen ontglippen de stilte
van andere nachten,
waar uilen tuimelen uit zonlicht. Vuilkleurige spreeuwen

beschreven met andere namen verzamelen
schemer en laten hun vluchtschaduw korrel na korrel verglijden.
Zulke vertrouwde verschijnselen

zijn gedichten met andere tong, vertaling
onmogelijk. Uil
met z'n ingedikt bloed en vocaal een geopende mond

te traag om de koppen van stofjes
te rukken. Kolibries
net als Giotto's betraande engelen in kamikazevlucht

treuren, ze vernamen
hun naam in een zielloze taal: toegang
tot een staal-vervlochten volière of Inhoudsopgave,

een grijze Jardin des Plantes. Grootvader mompelt
onze naam in de aarde. We komen te voorschijn
uit zijn mond, als orakelgeborrel.

Ik doorloop de thesaurus op zoek
naar een woord: verlangen naar huis, het verlangen
van grootvaderszonen naar taal

die de doden nog spreken, de stervenden slapend
nog prevelen, de komst
van gewone objecten, vreemd op de tong.