Céline — c'est son nom de plume, le nom de sa mère

".. In het koude Europa, onder de preutse grauwe hemel van het Noorden, vermoed je nauwelijks iets van de diepborrelende wreedheid van onze broeders, behalve natuurlijk als ze elkaar afslachten, maar zodra ze door de smerige tropenkoorts verhit raken, komt al hun goorheid naar boven. Dan keren ze zich volkomen binnenste buiten en worden een en al smeerlapperij, van top tot teen. Een biologische onthulling. Als de kou en het werk ons even met rust laten en hun wurgende greep verslappen, ontdek je in de blanken hetzelfde als wat je op een vriendelijk strand ziet wanneer het eb wordt: de werkelijkheid, afgrijselijk stinkende plassen, krabben, aas en uitwerpselen .."

(Louis-Ferdinand Céline, Voyage au bout de la nuit, vert. E.Y. Kummer, 2007 [1932], 124)

© Louis Ferdinand Destouches, 1915

".. Om een beetje in vrede te kunnen leven met de mensen, of het nu officieren zijn of niet, — een soort wapenstilstand, wel wankel, maar toch erg de moeite waard — moet je ze eigenlijk onder alle omstandigheden de gelegenheid geven met zichzelf te koop te lopen en zich te wentelen in hun domme opsnijerijen. IJdelheid heeft niets met intelligentie te maken. 't Is een instinct. En elk mens is in de eerste plaats ijdel. De verhouding tussen de mensen is alleen een beetje plezierig als er één de rol van bewonderende voetveeg wil spelen .."

(Louis-Ferdinand Céline, Voyage au bout de la nuit, vert. E.Y. Kummer, 2007 [1932], 135)