we vouwen de eenvoud

© Al Taylor

we vouwen

de eenvoud ineen

en ook twee en wat twee in z'n veelvoud

betekent, bepaald meer bepaald [maar vermoedelijk

later] bevragen we hoe een gekortwiekte

wie met waarachtig waarom

[o Livida] kan krommen,

het sop

en verweer

want we zijn niet in staat

om een vraag aan de dwarspraat te krijgen,

denkt Willy [moedwillig], de lans, denkt Livida,

de kans maakt hem mij, maar hij lacht in gedachte

[nog steeds], men beweert zonder meer

maar met reden ondanks

het verwante

verweer verderop

beproevend zijn tal

© Al Taylor

beproevend zijn


tal van bedroefde


profielen die ic [the intensive take-care]

nu verwijst. de verwijzing verschuift en de hele take-care schrijft zich uit. er is eelt mee gemoeid. de beproefde profielen verkillen [hoewel reeds verkild] en beleggen een oor op mijn slapende mond.

zo verstond


en opplooide zich op [of


oprolde zich op] en inlaste zich in

en inpakte zich in en inblikte zich in - do we miss missing links? met verbloemde und so unermüdlich inzoemende Mut maar barbaarser dan aandriften samen [und das ist der Knackpunkt] ontdoen we

ontdoet ic


beproefd van profielen,


van grenslijn en zijdelings b.i.g missing links.

de rietsnijder rolt zich de wielen. en rijdt met een omweg het wrijven van opper [verdikking van opper] voorbij. het cirkelt hem om. het verstrikt hem im Zuge der Umstrukturierung and hollow

and low but


een vroedende vrouw


zal hem halbwegs [ten minste voor even] erhalt-

ich bin wie

© Al Taylor

ich bin wie


Eis am Stiel.

dat verstaat u niet. maar. verkiest u geluid als gerucht of gerucht als geloei? dat, verstaat u uitstekend. uitstekende knieën betreden de ruimte. uitstekend is mis te verstaan, net als enkel of nagel of eksterend oog. analoog [dus] in de ruimte uitstekende knieën. er zindert een kink in de knieboogspier. op- en ontrollen is hier aan de orde, verstaat u, maar niet: ich bin

wie


heiss am Stiel.

de uitstekende knieën verkiezen gerucht als geluid. uiteraard! geluid is van ligch- van materie ontdaan en het bouwt [als je vast en niet-los kan vertragen] een bakstenen haag, het belegert [wanneer je patronen kan lezen] het melige oor. en zo, indiscreet als een schemeringsdief, overzien de uitstekende knieën de hurkende stuit van geluid als gerucht.

wie ik ben blijft [vervolgens]


[gelukkig] terzijde

agchterwaarts magch maar

© Al Taylor, 1989

agchterwaarts

magch maar. het dweepkleedt verleden en morgen de morsige delen van grepen - je had en je had er niet een, wel gedachten tot onder de navel en als je niet oplet

met marmeren kaken

tot in de riool. excrementen zijn banger voor kansen dan kansen voor morsige delen of boterbloemgeel of een voorspel met kooi [in de kooi hangt een hint: u bevindt

zich hier niet op een schip]

aldoorspringend de sprong en de spreidstand van stap naar gestapelde muren en muren met wandluis aan flarden. het wil indirect wand / t direct is te pijnlijk te dicht op de k.huid / t zeg je

agchterwaarts

magch maar. dan voorwaarts en zwaaiend met zeshonderd dolken, de boterbloemsteek in een brakke baal geel om met lepel te eten. het trekt je een lijn en beschrijft de rest af

en ook aan