gestalte in woorden: vooruitgangsgeloof (vindt geen uitweg naar binnen)

© Do Hoang Tuong

De maakbare zingt
en verslikt zich wat graag —
wat de slokdarm vermoedt,
ondergaat.

[Affirmatie met voorwoord,
want wat geeft de doorslag?
De schijn, definieerbare
schijn — zo zou blijken.]

De maakbare zingt
met een stem die gelinkt is
aan kwalificatie en allen
gelijk voor de wet

van het cijfer dat weg-
wijzers zet — een discretie
die maat suggereert
(alsof maat nog bestaat)

zweept het zwerk op, het koor:
'Hoe het hoofd als gesloten
systeem, nu eens zenuw
en -pees dan confectie,

de denktrant (met dagrest)
versterkt.' Hoe de maakbare
denkt in een andere taal,
in een kleur die verzwijgt,

die het grijs (enkel grijs
is rechtlijnig) bezingt,
zelfs in tinten, geen feest
halverwege, geen paard

in de gang, wel de stap
die de hinde ontregelt,
gewicht van de diepte
verzegelt met zalf.

[Affirmatie met nawoord:
al dromend verminkt hij,
met bijval, de hand
die hem voedt, hem de maakbare

noemde — het nachtdier
komt om, een cesuur
van censuur (geruststellend),
routine

retour]