Posts tonen met het label Lemi Ponifasio. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Lemi Ponifasio. Alle posts tonen

24-01-2010

Tempest : without a body




"Gij elfen van heuvels, bossen, stromen en stilstaande meren ; en gij die op het strand, zonder sporen na te laten, Neptunus najaagt bij eb, om hem bij vloed weer te ontvluchten ; gij dwergen die bij het maanlicht heksenkringen tekent in het gras, zodat de schapen niet meer grazen ; en gij die als middernachtelijk vermaak paddenstoelen maakt en u daarop verheugt bij het horen van de plechtige avondklok. Met jullie hulp - hoe zwak ook - heb ik de middagzon verduisterd, de oproerige storm opgeroepen, en oorlog ontketend tussen de groene zee en de azuurblauwe lucht. Ik gaf het vuur aan de gevreesde ratelende donder, en spleet Jupiters knoestige eik met zijn eigen bliksem ; de onwrikbare rots heb ik op haar grondvesten doen beven, pijnbomen en ceders heb ik met wortel en al uitgerukt. Op mijn bevel zijn de doden uit hun slaap ontwaakt, hebben hun graven zich geopend om ze vrij te laten"

(Prospero in The tempest, Shakespeare, vertaling Alex Mallem)







(Bewegingstheater Tempest : without a body, waarin Lemi Ponifasio Shakespeares (hedendaags) verhaal over institutioneel onrecht, raciale conflicten en kolonialisme verweeft met het gedachten-goed van Agamben. Op het podium tien mannen en slechts één vrouw, weerom. Links van mij een aardbei, rechts ranonkelloof. deSingel, 23.01.10)


26-12-2009

Krassen





© Lemi Ponifasio



Je beschildert

de aanblik de lippen

zwart, de ogen sperwer zo zie je
de kleur
waar rood op vooruitloopt
de muze
die noodt tot

Enkel de oren

laat je
ongemoeid, de krassen
wil je horen - hoe ze traag
door het vals plafond in je hoofd
knarsen, boren - hazen weten dat

Je beschildert het gelaat