geen bananen geen fruit — wel veel dood bij Verdoodt

bij 'Ophelia' (John Everett Millais)


dit is onmiskenbaar mijn gelaat
wat drijft daar onder de wilgen
en maakt haar lijf
tot ongewiede tuin

geen man die opklimt aan haar benen
maar kruid dat om haar lenden windt
de knoppen van haar borsten klappen open
en haar longen dicht

water verdunt de herinnering
de zon loopt als een ei
over haar uit

wie roeit haar
naar de overkant?
een argeloze hand

ik vraag mij af
of mijn haar ook onder de aarde
door zal groeien


(Sofie Verdoodt, Doodwater, 2014, 7)