une banane n'est banale, parce qu'elle lutte sans pelure

© Andy Warhol

[le mi-dire
is gekalkt
en graveert

nu de omvang
van lengte
ontdoen]

[nu de nacht nog
te lang
en zo moe]

une banane n'est banale, pour autant qu'elle ne quête

© Daniel Seung Lee

ein Kompott

Passé composé

Compote
Voor ons allen dezelfde
Voor mij voor jou voor hem voor haar want
Hij is gegeten en vergeten.
Alleen de heb·zucht is verschillend
Tussen mij en hem en haar en zij en ons
Alsjeblieft, niet te veel ‘en’!
En hebben eindigt bij ieder anders
Ik blijf veeleer open: habe
Jij bent hatelijk gesloten: hast
Hij en zij hebben hoedjes op het hoofd: hat
Gemeenschappelijk de ingeademde lucht en
De doorgehaalde nacht
Wij lazen nooit hetzelfde boek, maar
Gelezen hebben we allemaal of
Ik ‘gelees’ met hé, jij ‘geleest’ met sst?
Het perfecte verleden, voltooid gecomponeerd en vereenvoudigd,
Maar waarom zijn wij zo veelvuldig tegenwoordig?


Passé Composé

Ein Kompott
Für uns alle dasselbe
Für mich für dich für ihn für sie denn
Es ist gegessen und vergessen.
Nur die Haltung des Habens unterscheidet sich
Zwischen mir und ihm und ihr und sie und uns
Bitte nicht zu viel „und“!
Und das Haben zeigt bei jedem ein anderes Ende
Ich bleibe eher offen
Du bist streng verschlossen
Er und sie haben Hüte auf dem Kopf
Gemeinsam sind die eingeatmete Luft und
Die durchgemachte Nacht
Wir lasen nie das gleiche Buch, aber
Gelesen haben wir alle oder
Ich „gelese", du „gelesest"?
Das perfekt Vergangene ist durchkomponiert und vereinfacht
Warum sind wir aber so vielfältig in der Gegenwart?


Uit: Yoko Tawada, Abenteuer der deutschen Grammatik,
konkursbuch Verlag Claudia Gehrke, Tübingen 2010 (vert. Erik de Smedt).

testicule

een stoel is een stoel omdat niets nog bezet is

Timm Ulrichs, sitting chair

nail nailing nail

© Derek Paul Boyle

en als u

(en als u de duim nu eens dichtnaait)
'verstand aan de riem! ob-

stipatie'

ah die, die een enkele keer — it breaks chairs

die een enkele keer, met een mes
minimaal in de rug, het bezwaar aan een klemhaakje hing

cf. de voorhuid van Jut

er zijn pleisters
en pleisters

gewoonlijk, en nergens een hulpstuk,
is koppig (gevuld met amorfe hiaten) het kernwoord

gewoon: chocolade lamellen en goud
dat verguld in de kast ligt

wie woont, en ook hier wringt het sch—
aapje, in brieven op afstand?

het schilfter,
schuift op

[enkel] enkel die keer, toen de duif de conclusies bescheet —
it shares breaks

keer de bladzijde, luipaard

'verstand aan de worm!'

debout, esca- / beau!

touter

ondanks honderd verbloemde gebaren

© Michael Borremans