© Enrico David
Hij strijkt glad en neemt
de tijd, verwijdt cirkels
die zij dwars beschrijft, bijna
tastbaar, het steenstof,
de landmijn en niet langer
dat gevoel tot in de oren
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
wir alle fallen, diese Hand da fällt
Zapiski-uz-podpolja
Blogarchief
-
▼
2009
(353)
-
▼
juli
(29)
- Doodswens
- Mal-kander VI (pénitents blancs)
- (fermer à) clé
- Koevoet
- Gerokte vent op stelten, dansend
- Geul
- Trick of the eye (3)
- Eens kijken
- The tomb of the past
- Pas half
- Laughing at / with
- Alsof
- Trick of the eye (2)
- No one admitted
- Geen liefdesbed
- Mal-kander V (Nightingale)
- Trick of the eye (1)
- Die Frauen von Munch
- Mal-kander IV (Marge)
- Verlangen naar verbastering
- Pièce de résistance
- Mettre des guillemets
- Here's to you
- Niet voor niets
- Scheef
- A l'ombre
- Hanging on
- Attempts to create
- Stapsteen
-
▼
juli
(29)
Posts
landmijnen nog wel
BeantwoordenVerwijderenwat een gruwel
als dat maar goed komt met dat strijken
Ja hoor, Floren-Pips.
BeantwoordenVerwijderenBesprenkeld met amandelgeur - van meidoorn, bitterzoet - komt het met dat strijken vast goed :)
en ruikt de was dan bitterzoet ?
BeantwoordenVerwijderenAch Pips, uiteindelijk begint dat te stinken, omdat die geur veel te diep in de poriën dringt.
BeantwoordenVerwijderendan maar rozenwater
BeantwoordenVerwijderenJammer. Dat kent de strijker niet :)
BeantwoordenVerwijderen