14-10-2009

Génie incommunicable met één been in de wereld


[uz podpolja]


(geïnspireerd op Hoort Maurice die van binnen sist)



3 opmerkingen:

  1. het gerasterd hoofd, een zeef: in ieder geval 'passage', zo lees ik. Is een afbeelding lezen wel ok, vraag ik me af? Moet dat nu net niet vermeden worden? Duchamp zegt bijvoorbeeld: 'ik wil mij niet uitspreken over smaak, is het goed of niet...?, ik wil aan de kant staan van de onverschilligen als ik naar iets kijk'. En dan grinnikend voegt hij er aan toe: 'aan beide kanten'. Enfin, het werk met cuttermes objectiveert het uiteindelijke resultaat, dat mocht ik ook ondervinden en die ontkoppeling vond ik plezierig. Het is een ander soort tekenen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ZondeR te weten hoe Valéry zijn 'génie incommunicable' literair gestalte geeft, heb ik me tijdens het cutten en knippen laten leiden door (mijn lezing van) de (door u gelinkte) dbnl-tekst :

    Génie incommunicable, ha ! "Een genie dat weigert zich aan de buitenwereld te openbaren om zich niet aan de onzuiverheden van het geobjectiveerde werk en de misverstanden van de publieke weerklank uit te leveren"

    - Roept, roept, roept controverse op ! Minstens bedenkingen :) -

    Ook de omschrijving van Valéry als een duister dichter én abstract denker heeft me beÏnvloed :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Maar.

    In verband met dat 'lezen' van u :)

    Zou een mens, per definitie een verdeeld wezen, een afbeelding of om het even wat kùnnen benaderen, denkt u, zonder te lezen ?

    Zou onverschilligheid - ik denk nu even hardop - niet kùnnen ressorteren onder la passion de l'ignorance, of nog de passie van het Niet Willen Weten ?

    Hoe meer men interpreteert, hoe dichter men in de buurt van zijn fantasmatisch genot riskeert te komen. Dat staat alleszins buiten kijf :)

    Zou niet alles een gevoelig punt hebben, een navel, die niet zo onverschillig is, maar jeukt van fantasmatisch genot ?

    Enfin, ik denk maar mee, he !

    BeantwoordenVerwijderen