afield

© Hanjo Schmidt

"Niet het leven gaat door maar de dood" (Heinrich Böll)

nu

ze dood is en zie hoe ze 'opgelegd' schrijft: de d met een staartje, de p en de g anorectisch omhoog, de o sluit zich boven. ze is nog niet doo-

het bedoelt je

de dingen, zingt Lady d'Arbanville, het windt je de hekel, probeert je de bocht die de borst nog bedaart en het grazende aandeel verdeelt in de dingen

in plaats van

de broekzak, de plaats waar het zeurt. het verkleurt je de vraag naar de maag van de dingen. je springt! het plafond is te laag - het staart je de honger met oorzaken aan, met

mazen als

muilen die willen gevuld [o garantie van adem]. het slaat je de wartaal want d met een staartje weet best dat de afspring van linten ontbreekt.

het keert je

de broekzakken om in een omweg [geklauter] naar vlechtere weg en het spaart je momenten, o lila verpand en ook lila verbrand, tot de o

van doo-


[van de dood die voor dode verspeelt