geen kogels één kerk

TWEE VOGELS ÉÉN KOGEL


Stille fand sein Schritt die Stadt am Abend;
Die dunkle Klage seines Munds:
Ich will ein Reiter werden.
(Georg Trakl, 'Kaspar Hauser Lied')




Verkenner


Streel altijd met de splinters mee
zo is mij geleerd.

Binnendringend
woelen ze het vlees om, persen het omhoog.

Ik strek mijn arm en raak ternauwernood
de randen. Volg de nerven.

Veeg je vingers niet af aan je mond,
slik niet door wat je proeft


(Willem Thies, Twee vogels één kogel, 2012, 16)