(komedie van het) bloed

"Hoor, schurken, hoe ik u van kant zal maken. / Er bleef mij nog één hand om u te kelen, / terwijl Lavinia met haar stompen 't bekken / vasthoudt en er uw schuldig bloed in opvangt. / Ge weet, uw moeder komt hier met mij feesten, / ze noemt zichzelf de Wraak en acht mij gek. / Hoor, schurken, 'k maal uw beenderen tot gruis / en kneed dat, met uw bloed vermengd, tot brij ; / en uit dat deeg maak ik pasteienkorsten, / en van uw schurkenhoofden twee pasteien. / Dan zal die lichtekooi, uw vuige moeder, / haar eigen broed verslinden zoals de aarde. / Dat is het feest, waarop ik haar wil noden / en dit het maal waar zij aan smullen zal ; / want zwaarder leed mijn kind dan Philomena / en feller zij mijn wraak dan die van Progne. / Houd nu uw kelen klaar. Lavinia, kom, / vang jij het bloed op, en zijn ze afgeslacht / dan ga 'k hun beenderen tot poeder malen / en met dit hatelijke vocht vermengen, / en in dat deeg zal ik hun hoofden braden. / Kom, help nu allen met de voorbereiding / van dit festijn, dat gruwelijker moet blijken / en bloediger dan een Centaurenfeest (Shakespeare, Titus Andronicus, vertaling Willy Courteaux, 2007, E-311)




© Koen Broos



(Olympique Dramatique & KVS met Titus Andronicus, a play by Shakespeare, waarin niet minder dan zeventien doden vallen, een enkele vrouw verkracht, één tong uitgerukt en drie handen afgekapt. Wreed. Tranen. Enkel een pasgeboren Morenkind blijft gespaard. Verder niemand links, niemand rechts van mij. Sneeuw en ijzel, het scherpe besef. Toneelhuis, 17.12.09)