Posts tonen met het label Tom Liekens. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Tom Liekens. Alle posts tonen

30-07-2010

Always the mother XI (ouèt ouèt)




© Tom Liekens, Birds II, 2009, 205 cm x 155 cm


ouèt ouèt


Thé à la menthe pour la mante, s'il vous plait.

[voor Tom Liekens]


les oiseaux voulaient
ls sx vlnt

niet even doen
alsof ze [van doen]

les oiseaux savaient
ls sx svnt

dorst ze
dan dorst ze

les oiseaux ne peuvent
ls sx n pvnt [APPELER AU SECOURS]



29-07-2010

Soulier XXXVIII (Tom Liekens)




© Tom Liekens, Winnetou 2010, 210 cm x 300 cm


Ze hebben me weer (het wordt een gewoonte) moeten ontzetten. "Zes uur", zei de vrouw, tikkend op haar uurwerk, "we sluiten". Musea, ik zou er kunnen wonen. Zo ook in de betonnen expositiehal van de Warande, waar momenteel Tom Liekens hangt. Tom maalt niet om schoen en rubberzool, dat had ik al snel door. Tom maalt om dieren - en dieren dragen nu eenmaal geen boots of sandalen. Dieren dus. Geen Liekens zonder hond, aap of leeuw, of toch: één (in de reeks camouflage). Uitzonderingen bevestigen schijnbaar zelfs de Liekensregel. Gelukkig maar.

Vreemd om zien, al die monumentale doeken vol beesten, wezens die per definitie buiten de taal staan en hun doden niet begraven. Liekens hokt hen op, slacht hen af, bijt hen (met behulp van een gelaarsde! vrouw) dood of poot hen als dei ex machina kladaradatsch op het doek - wat staat die daar nu te doen, denk je dan, helemaal uit je lood. De dieren zelf zijn geagiteerd, verschrikt, weten het niet of 'staan erbij en kijken ernaar' - desolaat is een passend predikaat.

Op de recente manshoge zelfportretten (selfportraits as artiste maudit) keert de rust voor de dieren weer en verschijnen ze ongeketend, ongedeerd - hoewel ook zielige honden met grote hondenogen (het moet gezegd) druipen van plaag. "Sedert mijn verblijf in Berlijn voel ik me vrij", lees ik Liekens zeggen, "er is niemand die over de schouders meekijkt". Misschien is dat wel de reden waarom hijzelf op meerdere zelfportretten blootsvoets verschijnt. Waarom hij eenmaal zelfs, gezeten aan een vuurtje en gehuld in een deken, zijn uitgeleefde bottinnen opzichtig naast zich plaatst. Ha!

Uiteraard is er meer. Meer, dat bevreemdt. Zo heb ik het graag.



© Tom Liekens, Selfportrait as Artiste Maudit, 2010, 210 cm x 300 cm

(Menschen, Tiere, Sensationen van Tom Liekens nog tot 01.08.2010 in de Warande te Turnhout. Haast en spoed dus)