© Hans Arp
Vreemd gaan, weet ze.
Vreemd, vind ik, dat net dat vreemd heet.
06-10-2009
05-10-2009
Dativ
© El Lissitzky
Dativ
und tu trempes tes mains
mais surtout ton âme
dans un bain
d'eau de javel
Später
tu le fais bouillir à
nonante-huit degrés
Les extrêmes
se touchent
Seulement tes mains
blanchissent
comme neige
Drinnen
ist es kalt
Trick of the eye (11)
© Ernest Pignon Ernest
Before death takes you
o take back this
(Dylan Thomas, Find meat on Bones)
04-10-2009
Ce n'est pas dieu qui créa lalangue
© Tomas Schats
Het andere boek, en toch een laat ons zeggen beperkte opkomst.
Zag, hoorde vooral, hoe Göran Sonnevi gedurende een half uur, integer, in het Zweeds een gedicht voorlas. Mijmerde. Over hoe een kind, gedompeld in een ongekend taalbad, zich voelt, moet voelen. Dan een ontnuchterende hoe noem je dat ? Beklemming ? Na de voordracht liet Sonnevi - bij wijze van uitzondering - een interview toe. Bleek dat de man, ondanks de vlekkeloze lezing van zijn werk, geen woord ongebroken uitgesproken kreeg. Elk woord stotterde. De hapering van de woorden words, language en myself duurden het langst. Gemeen lang.
Soms doet een schrijnende schoonheid pijn, raakt ze tot onder je vel, besef je dat dit pas groots menselijk is.
03-10-2009
Primaat van de mal
© Ine Boeijen
In de daaropvolgende zaal zou een opgerekte stem, niet zonder bravour, de denker tot leven wekken. Groen en ook blauwe ogen keken gespleten toe. Zou de man een antwoord geven ? Of minstens feedback op de neergaande trend van het maatslaan ? Enkel de bruine kijkers van een ontmanteld meisje dwaalden af en draalden bij de mal waaruit de denker te voorschijn kwam. De gietvorm kraakte, rauw, en de denker sprak : benader de ander rechts en vervolgens links, maar steeds met de handen in bidvorm. Hoe verkrampt de vuisten, merkte het meisje op, hoe metrisch het lichaam dat in Newtons naam voorover buigt. Buiten cirkelden vogels rond een heiligdom, nam de wind de zee mee.
(geïnspireerd op de lezing van Stijn Latré over meneer Charles Taylor, 02.10.09)
02-10-2009
Pootjes
© Katrin Binner
Voorop, log, we leuren
een levensgrote pop en
spreken spreken
preken als god
de pop leven in :
leef, marionet, beef,
geef pootjes en
Nog
Zonder taal is de zinmens
enkel lichaam, lees ik
Cherkaoui dansen,
en zonder lichaam
louter pop, mompelend
in naam van iets, god,
welke macht ook. Bewogen
flits ik ommekeer, nog
(Dansproductie Apocrifu, gecreëerd door Sidi Larbi Cherkaoui en Corsicaans polyfonisch gedragen door A Filetta, deSingel, 01.10.09)
(Mental note : 10 mannen on stage, niet één vrouw. Richtig ! Godsdienst is een mannenzaak)
01-10-2009
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
