Ca permet

© Dan McPharlin



En état de rire, je ris
jusqu'à trois, quatre

L'homme et les jeux

Ca permet en tout cas d'éteindre les feux
sans coeur floral

Puis das Spiel ist aus

Denkmals
Denk' mal an

Origine

Zo verbolgen ik tien jaar geleden het eerste blad van Finnegans Wake las - om het boek vervolgens onherroepelijk dicht te slaan - zo opgetogen drink ik vandaag van uitlandse taalbaden : Arabisch gezang, het staccato-gedram van Japans, het Zuid-Afrikaanse Swazi en laag Skandinavische noten, meer in lengte dan in toonhoogte. En dat door en naast elkaar, zonder onder- of boventiteling, zoals enkel Cherkaoui vlekkeloos aandurft. Lef. Of misschien eerder gevoel. Tijd om Finnegans Wake opnieuw ter hand te nemen. Toch minstens tot pagina twee, onderaan.




© Koen Broos, Origine



(Origine, intimistische dansproductie van Cherkaoui op de 1001-tonen van Fadia Tomb El-Hage. Lijdzaam zat ik tussen twee vriendinnen die elkaar vijftien jaar geleden uit het oog verloren. Zaterdag zullen ze elkaar opnieuw treffen. Om acht uur, in pizzeria Toni. Toneelhuis, 05.12.09)

(one of the) fifty ways to kiss the ceiling

© Fred Muram

Wisselkoorts

© Chris Thompson



we jagen, ondergaan, het waken
- klassiek van raster - bedolven, de inktpot
waarmee : aan scherven, de hand waarin niets

we voelen hoe

spijkers roestend wringen, de wisselkoorts
du temps où les murs tombent, voilà
l'occasion à saisir des cailloux, hoe

koud de koude

fallus aangenaaid op onbedacht op
verlies niet te noemen, we ontzien
de bloem op de beschreven lithosteen : doe

o doe, als vogels uit sloten

Malkander XII (war of the sexes)

Before the beep

© Claire Morgan



where the founding father, the primacy
of colours, i hear a million words, verbs
in black and white, but no one

for Venice, i hear them

count : wishes, years, seasons
many more numbers, but no one sees
Hitchcock's birds, branches

are not what they used

to be, i'm out feeding
wild animals, you can leave
a message

before the beep

jeuk

© Josep Aznar



"Sommigen worden geboren met vleugels onder de huid van hun schouders. Ze krabben de hele tijd aan hun schouderbladen om er die vreemde jeuk te verdrijven. De armen zijn niet gemaakt om zich naar die plek te kronkelen omdat je de armen tegen de gewrichten in moet bewegen. Tenslotte vind je een oplossing. Klap de armen achterwaarts. Kantel de polsen. Laat het krabben een aanvang nemen. Wie met vleugels onder de huid van de schouders geboren wordt, kan zich tot bloedens toe krabben, de jeuk blijft sterker dan de pijn" (Peter Verhelst)



(Nieuwzwart, boostcreatie van Wim Vandekeybus in dialoog met olievlekproza van Peter Verhelst en soul-ritme-rock van Mauro Pawlowski. Rechts van mij een vrouw van over het water met een grote vierkante ring ; links een man die ondanks de heavy sound in slaap viel, deSingel, 03.12.09)

Dan

© Iwan Kljun



hij (in zijn beleving) het vijfde vierendeel
tot de tijd, afgeschaafd,
de deuren wijd, de ramen open

zucht, lucht. Dan

- een moment in de toekomst -
zal hij talig
de taal bannen

voor even (in mijn beleving)

(Cherka)oui

© Koen Broos



Een man plant zich naast me en kijkt me aan. Je tousse aussi, zegt hij en kucht. Mais ce n'est pas une grippe. Mexicaine laat hij achterwege. Ik knik. Avez-vous vu cette pièce déjà, vraagt hij dan. Oui, zeg ik. Hij herhaalt de vraag. Oui, zeg ik. Hij wringt een zakje uit zijn jas- of broekzak - details herinner ik me niet - en vraagt, terwijl hij een frommel van Fisherman's Friend voorhoudt, voulez-vous ? Oui, zeg ik en strek een palm, de rechter meer bepaald. Tijdens de vertoning adem ik alaska en voel hoe mijn tong rijt. We hoesten geen van beiden. Nu gaan we het krijgen, denk ik na het bravo en handengeklap, maar de man schuifelt weg, haastig.



(Myth, paarlemoer van Cherkaoui & Ensemble Micrologus, Toneelhuis, 01.12.09)

La musique seule peut parler de la mort (Malraux)