© Helena Blomqvist, 'Boy in Thistlefield'
- Ze ziet me, drinkt en breekt
een glas. Verbrokkeling -
Ik weet : blijf
wees er zijn, in stilte
Waken noemt men dat
Uit deemoed voor de dood ?
Of de stervende
die niet langer
ergens heen gaat
- dat staartbeentje, ze verkleint
wil draaien -
Ik waak : naast
wippers die ijlings iets
van het laatste
brengen, menen te weten
drentelend het houtwerk
betasten, om onhandig
weer weg. Weg. Bang
- zij opent, sluit en verdwaasd -
Ik ben er even zijn
in stilte
27-04-2009
Ana Rexia XVI (Wake)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
Ik zou willen dat je niet wacht als mijn moment daar is.
BeantwoordenVerwijderenJe mag me nog even onderstoppen, maar ook niets meer dan dat.
En als je tijdens dat mij
onderstoppen ook nog heel lief lacht
zal ik jouw geveinsd geluk jou voor die keer toch wel vergeven.
Maar daarna moet je gaan, en de deur dichtdoen.
Ga niet naast bed de wisselvallige intervallen
van mijn al rotte adem tellen.
Houd mijn hand niet vast
die als een want zal worden neergelegd
en waarin eens
mijn hand gezeten
en naar die van jou gegrepen had.
Luister niet hoe het in mijn bast beestachtig bonkt en reutelt,
hoe de kanker daar snel nog even aan mijn botten sleutelt
en kijk niet in mijn ogen die gebroken in hun kassen
zich aanpassen aan het aardedonker
van wat geen nacht zal zijn.
Laat mij achter in die kamer, alleen.
Want wij twee mogen enkel van het leven zijn.
'Afspraak' Dimitri Verhulst
.. zich aanpassen aan het aardedonker van wat geen nacht zal zijn ..
BeantwoordenVerwijderenMooi.
ondanks
BeantwoordenVerwijderenhoe zoet als honing of jasmijn
hoe zacht als dons of een kinderwang
te kunnen
te mogen
vertrekken
van kreunen, tranen, pijnen vrij
wanneer telkens de ogen zich nog even openen
een stille wakende aan de zij staat
ondanks
Ja, Pips
BeantwoordenVerwijderenondanks
ondanks alles
wil ik waken
opdat ze niet alléén
zou zijn, alléén
zou heen-gaan