Soulier I (fetisj)

".. Het ligt voor de hand te verwachten dat als substituut voor de gemiste vrouwelijke fallus organen of objecten worden gekozen die ook verder als symbolen de penis vertegenwoordigen. Dat kan vaak genoeg het geval zijn, maar is zeker niet beslissend. Bij de vestiging van de fetisj schijnt eerder een proces in acht te zijn genomen dat doet denken aan het halthouden van de herinnering bij een traumatische amnesie. Ook hier blijft de interesse als het ware onderweg stilstaan en wordt misschien de laatste indruk vóór de akelige, traumatische indruk als fetisj vastgehouden. Zo heeft een voet of schoen - of een deel ervan - zijn bevoorrechte rol als fetisj te danken aan de omstandigheden dat de jongen in zijn nieuwsgierigheid van onderaf langs de benen naar het vrouwelijk genitaal gegluurd heeft .. de aanblik van de genitale beharing, waarop de vurig begeerde aanblik van het vrouwelijke lid had moeten volgen ; de zo vaak tot fetisj uitverkoren lingerie houdt het moment van de ontkleding vast, het laatste moment waarop men de vrouw nog als fallisch mocht beschouwen .."

(S. Freud, Fetisjisme, 1988 [1927], 242)