skip to main |
skip to sidebar
 |
| © Sofie Muller |
c . o . n
di
ti
- o . n
h u [h]
main
-e
?
 |
| © Natalie Reis |
v e l . d a d i g e digchters -
ze k i e u w e n
de vissen princessen
de boon om het knellend omhelzen [allengs - denk aan wens]
recht durch r o t
te omzomen met
t.i.k.k.e.l.t.j.e.s mot op
'verbluffend verbloemd die gevlinderde vaas' en
[and per se and] 'hoe vluchtig
je vingers
in bloemschikformaat' [roos
drinkt vaas]
ze z o e k e n ss
spelonken
van lonken naar spel en pulseren het beest dat je vliegt
dat je liegt dat je [your stockings dear]
de.muts.voll bent
v e l . d a d i g
de digchters
gespeend van een streelwang met last van [f.i.x.p.u.n.k.t]
gewoelens - van pro en ook
contra in spoelwormenland
protège! le velours côtelé
 |
| © Natalie Reis |
sowieso [so gut
wie s o w i e s o] loop je
ooit
comme une marmotte malavisée
op een vreemde
naaktzadige
kegeldrager - e i n f a c h
s o hoe!
dan ook
 |
| © Markus Lupertz |
i n d é f i n i
le mari de Marie qui
chante le chant du champ invisible
que lui le
mari de Marie [noli
me T.A.N.G.ere]
ne connaît pas
he
depuis tant de temps le
mari de Marie né
libre mais apprivoisé depuis
tant de tempêtes - he!
only knows
the s u b w a y
to porn
 |
| © Ovartaci |
mijn hart?
>> PAVLOV tartend, nee
>> PAVLOV c.a.s.t.r.e.r.e.n.d [fantasmatisch
knip knip] geen!
conditiohering
en áls
de k l i n g - k l i n g - k.l.e.m - bel dan
toch gaat
sla ik er
m'n 'do dogs drink blood' op na - in
gedachten, want
k.n.e.l.l.e.n.d.! zeg!
die hartige bandjes
c o r - .j.a.k.k.e.r.s.!
op slippers
 |
| © Eduardo Recife |
vraag je Een veelvoud van aan. krijg je Vis. er is iets fout gegaan, zegt de bibliothecaris. ik glimlach. dan lacht ook hij - wat sip. Vis dus.
Vis met als motto: no matter whom we asked, no one could tell us the composition of dirt. dat is diep. Vis met daarin de staccato-categorietjes grif hoek knop wreef oogst zand lucht bal peer. we fêteren de eenletter.greep.
zo'n Vis, diep en eenlettergrepig, zet je aan (hoe moe je brood en schoen ook bent) het belang van brood en schoen in Vis te bevragen. en dat belang blijkt (na lezing) gering. in Vis zwaaien betekenaars als appel, geld en vis de plak. enkel in Geen geld?, 20, vind je een kruimel (niet echt brood) en twee paar schoenen.
Geen geld?
U ziet zon, wij denken schaduw. Deze schoenen zijn gemaakt
om te lopen, dag in dag uit, onze logistiek is uiterst rationeel.
Met de muziek mee, de zakken gevuld, dwars door uw buurt
meet een straat zijn eigen lengte. Licht moet de ruimte krijgen.
Volg het geld, de zoete geur ervan - of er een gas vrijkomt.
De zuivere klaarte van een cent: ergens zo'n beeld omsluit
alle andere beelden - but there's no way to parody money.
(Bob Perelman zei dat.) Denk maar aan het licht dat uitklapt
als de geldla openschiet. Veel ouders zijn hier beducht voor.
De eerste kruimel van een vermogen, het laatste streepje zon.
Tieners stellen zichzelf vragen. Wat is het tegenovergestelde
van geld? Geen enkele ouder ziet zijn tiener graag veranderen
in een vis, een waterding. (Vaak is de gelijkenis verbluffend.)
Wij hielden u vissen voor als leidmotief, muntjes in de oceaan.
Een vissenritme? Snel geld lenen? Vraag naar de voorwaarden.
Tieners willen hun gymschoenen zo lang mogelijk wit houden,
met spuug poetsen ze steeds de vlekjes weg, heel geraffineerd,
alsof ze iets verschikken aan hun sok die eveneens wit is.
het zweeft dan ook behoorlijk in Vis. voor aardse "schoenen en hun meters", 22, is geen plaats. wel voor het antwoord op de vraag qu'est-ce qu'une femme?, want zie, ".. Echte vrouwen gaan door de knieën ..", 28, en ".. De vrouw bestaat uit vogels, de man niet, die bestaat niet werkelijk maar duurt zijn uren uit, woedend ..", 29. en dat allemaal in Vis. net als al die appels! Dit kan niet waar zijn, 58
Dit kan niet waar zijn.
Gaven wij u die sappige, eetbare vrucht? Het bodemprofiel
mag geen storende lagen bevatten (u begrijpt wel waarom).
Door knopmutaties kunnen nieuwe rassen ontstaan: blanke
pitten spuwden wij uit in uw tuintje. En ... cultiveren maar!
Wij onderscheiden verschillene plantverbanden.
U ontwaart alleen maar appels - ze lekken hun rood, likken
aan de kartels van de zon. Een zoon zal opstaan, misschien,
de gaard betreden en alle bloedschennige vruchten plukken
tot hij bezwijkt onder het gewicht van een appel.
en?, vraagt de bibliothecaris als ik Vis op de balie leg. ademwater, zeg ik. dat begrijpt hij niet. het gewin van mis.verstand.
(Arnoud van Adrichem, Vis, 2008)
in vertaalgroep fb werd THE MEATGRINDER opgediend, ter vertaling, zonder kennisgeving van de naam van de auteur
THE MEATGRINDER
Apple cut in two,
white halves facing each other
the standing half woods, the lying half
field, is the landscape.
The pig is ground
in the core.
Snowing was prohibited.
The female ferns too were
already covered by winter.
The third disciple at Emmaus lit
the lamp the spiraling knives:
the cutting was there and it wasn't!
Two knives went out, the third
joined them. Two sawhorses set up,
the third joined in.
Hunters slipping through ice-coated ferns,
hunters slip through ice-coated ferns.
On the piece of saucer
that bears the woods as half
of the frozen cut-in-two apple.
Hunting piece with the twelve hunters,
green and red. Game drive!
drives the potter's wheel.
And the meatgrinder turned.
The town a box of red
cartridges, shells smoking.
Snowing was prohibited.
While the hunters hunted,
while ice rain rained, where the road
went into the woods as into a core
black as the mouth of the meatgrinder,
the cut surface of the woods falls
smack onto the white field, the pink
pig is slaughtered.
Driving! Of the game drive! Who
drives the nail, what drives the knives,
who drives me, into this landscape.
The town a box of red cartridges.
Snowing was prohibited.
(1971-1975)
en ja, je onderneemt een poging om die meatgrinder te vertalen
DE GEHAKTMOLEN
Appel in twee gesneden,
witte helften tegenover elkaar
de staande helft woud, de liggende helft
veld, is het landschap.
In het klokhuis
ligt het varken vermalen.
Sneeuwen was verboden.
Ook de vrouwelijke varens waren
al beslagen met winter.
De derde leerling in Emmaüs ontstak
de lamp de spiralende messen:
het versnijden was er, en was er niet!
Twee messen vertrokken, het derde
volgde. Twee zaagbokken stelden zich op,
de derde zong mee.
Jagers glippend door verkleumde varens,
jagers glippen door verkleumde varens.
Op het gedeelte van het bordje
dat het woud als de helft van
de verstarde in-twee-gesneden appel draagt.
Jachtgedeelte met de twaalf jagers,
groen en rood. Drijfjacht!
drijft het wiel van de pottenbakker.
En de gehaktmolen maalde.
Het dorp een doos met rode
patronen, hulzen die roken.
Sneeuwen was verboden.
Terwijl de jagers jaagden,
terwijl hagel hagelde, waar het pad
in het woud verdwijnt als in een klokhuis
zwart als de mond van de gehaktmolen,
valt het snijvlak van het woud smak
op het witte veld, het roze
varken is afgeslacht.
Het drijven! Van de drijfjacht! Wie
drijft de nagel, wat drijft de messen,
wie drijft mij, dit landschap in.
Het dorp een doos met rode patronen.
Sneeuwen was verboden.
(1971-1975)
wat blijkt, achteraf? dat het gedicht THE MEATGRINDER (afkomstig uit de bloemlezing How to start a Wine Cellar, translated by Scott Rollins) een Engelse vertaling is van HET WORSTMOLENTJE, uit de bundel Oud Gereedschap Mensheid Moe (1975), van de hand van Habakuk II de Balker (die dat pseudoniem inmiddels heeft afgelegd en nu publiceert onder eigen naam, H.H. ter Balkt). een experiment de naam wat!-een-experiment waard. please meet the original:
HET WORSTMOLENTJE
Middendoor gesneden appel,
witte helften naar elkaar toegekeerd
staande helf het bos, de liggende
het veld, is het landschap.
In het klokhuis
wordt het varken vermalen.
Sneeuwen was verboden.
De vrouwelijke varens waren
ook al toegedekt door de winter.
Derde Emmaüsganger verlichtte
de lamp de wentelende messen:
het snijden was er en het was er niet!
Twee messen gingen uit, derde voegde
zich bij hen. Twee schragen uitgezet,
derde voegde zich daarbij.
Jagens glijdend door beijzelde varens,
jagers glijden door beijzelde varens.
Op de scherf van de schotel
die het bos draagt als de helft
van de bevroren doorgesneden appel.
Jachtscherf met de twaalf jagers,
groene en rode. Drijfjacht!
drijft het pottenbakkerswiel.
En het worstmolentje draaide.
Het dorp een doos rode patronen,
slaghoedjes rokend.
Sneeuwen was verboden.
Terwijl de jagers jaagden,
terwijl ijzel ijzelde, waar de weg
het bos inging als in een klokhuis
zwart als de mond van het worstmolentje,
klapt het snijvlak van het bos
met een slag op het witte veld, wordt
het roze varken geslacht.
Drijven! Van de drijfjacht! Wie
drijft de spijker, wat drijft de messen,
wie drijft mij, dit landschap in.
Het dorp een doos rode patronen.
Sneeuwen was verboden.
(1971-1975)
 |
| © Koenraad Tinel |
mijn hart?
tweedehands!
reeds bezeten
geweest
bezet - misschien wel
door iemand
mit Pfiffe
und Schliche [in etwa] -
man soll das
E + I + N + K + A + L + K + U + L + I + E + R + E + N als ik, getjilp,
gesmoord
een letterkoek laat
 |
| © Eduardo Recife |
stel [stél]
te laat!
Posts
