30-06-2011

afield




© Hanjo Schmidt































"Niet het leven gaat door maar de dood" (Heinrich Böll)





nu


ze dood is en zie hoe ze 'opgelegd' schrijft: de d met een staartje, de p en de g anorectisch omhoog, de o sluit zich boven. ze is nog niet doo-


het bedoelt je


de dingen, zingt Lady d'Arbanville, het windt je de hekel, probeert je de bocht die de borst nog bedaart en het grazende aandeel verdeelt in de dingen


in plaats van


de broekzak, de plaats waar het zeurt. het verkleurt je de vraag naar de maag van de dingen. je springt! het plafond is te laag - het staart je de honger met oorzaken aan, met


mazen als


muilen die willen gevuld [o garantie van adem]. het slaat je de wartaal want d met een staartje weet best dat de afspring van linten ontbreekt.


het keert je


de broekzakken om in een omweg [geklauter] naar vlechtere weg en het spaart je momenten, o lila verpand en ook lila verbrand, tot de o


van doo-


[van de dood die voor dode verspeelt




ich bin wie




© Al Taylor





































ich bin wie


Eis am Stiel.


dat verstaat u niet. maar. verkiest u geluid als gerucht of gerucht als geloei? dat, verstaat u uitstekend. uitstekende knieën betreden de ruimte. uitstekend is mis te verstaan, net als enkel of nagel of eksterend oog. analoog [dus] in de ruimte uitstekende knieën. er zindert een kink in de knieboogspier. op- en ontrollen is hier aan de orde, verstaat u, maar niet: ich bin


wie


heiss am Stiel.


de uitstekende knieën verkiezen gerucht als geluid. uiteraard! geluid is van ligch- van materie ontdaan en het bouwt [als je vast en niet-los kan vertragen] een bakstenen haag, het belegert [wanneer je patronen kan lezen] het melige oor. en zo, indiscreet als een schemeringsdief, overzien de uitstekende knieën de hurkende stuit van geluid als gerucht.


wie ik ben blijft [vervolgens]


[gelukkig] terzijde




29-06-2011

als geldt het




© Charles Gallagher
























je zou


graal maar verroert niet. fout. graag. je zou graag - lapsianen betalen met tongvlees dat losveert - graal dus, maar verroert niet.


il faut


cultiver, weet het hoofd, ook al weegt het de plooi in de zoom de bedoeling de inborst getroffen door stofwolken stofwolken


stof, het verroert niet.


drie blindgangers later ontwaak je met ogen en vlakgom in vakken. het wacht je aanmatigend graan. fout. aan


en dan uit


en weer graan een, verband in verband met de graal en gerammel van raakvlak naar raakvlak. het boort je de dunnere wanden


als geldt het




25-06-2011

bijt me de




© Donald Baechler













































bijt
me de bloembol en


loop me
de bijrol


het oogt slechts [we stonden


bijt me
de bloembol de klaprozen rood en


loop me de vonk
van de bijrol voorover


het oogt slechts [we stonden ons samen


bijt me de vonk
van de bijrol met vlagen omhoog en


loop me de tijd
van de dovende bloembol omlaag


het oogst slechts [we stonden ons samen en voorverwarmd rood


mij de lijm
met de stap van de kever


jou
de lever met stilte van doodbloei



23-06-2011

agchterwaarts magch maar




© Al Taylor, 1989

































agchterwaarts


magch maar. het dweepkleedt verleden en morgen de morsige delen van grepen - je had en je had er niet een, wel gedachten tot onder de navel en als je niet oplet


met marmeren kaken


tot in de riool. excrementen zijn banger voor kansen dan kansen voor morsige delen of boterbloemgeel of een voorspel met kooi [in de kooi hangt een hint: u bevindt


zich hier niet op een schip]


aldoorspringend de sprong en de spreidstand van stap naar gestapelde muren en muren met wandluis aan flarden. het wil indirect wand / t direct is te pijnlijk te dicht op de k.huid / t zeg je


agchterwaarts


magch maar. dan voorwaarts en zwaaiend met zeshonderd dolken, de boterbloemsteek in een brakke baal geel om met lepel te eten. het trekt je een lijn en beschrijft de rest af


en ook aan



20-06-2011

het tromm-




© Marije Bijl


























het trommelt


de zon. en vertaalbare veulens van leven and yet


und auch später het spelen vakkundig verleerd en verenigd in regen van buig niet voor bomen en klots in de branding.


der Erdwall


wie Erdwall. er hangen verbanden met seks en textuur


in de lucht. aldoorspannend de spin aldoorspinnend het ondier dat hinderend diep ligt te rillen en janken. het bastert


de maan.


onveranderd der Erdwall. geen raadsels aan flarden. geen man


toont een tulp aan



18-06-2011

ook op de vlakte




© Bhaskar Hande






























ook


op de vlakte


de vlakte beschikt een geschiede Geschichte zu lange Geschichte ik wil

op de vlakte

de vorm van een loper met zand - andromEda het oog en ik sterf en ik stierf

in de dagen

met jaren gemeten vermeed ik de draden verkoold in de kronende wrong

in de jaren

met paarden gemeten vermeed ik in mijlsteen en steenkern geslepen verhalen

en raad

overwoekerd door brandende braam [en zo blijven u raadsels vol modder bespaard]

oh de vlakte

om kleur te bekennen om kleur te herroepen om niet in het minst onverwacht


te bewenen


als voorspel van logische reeksen: